tag:blogger.com,1999:blog-27927919908881276372012-02-17T22:03:18.987-05:00వెన్నెల సంతకంమనసు పొరల్లో విరబూసిన జ్ఞాపకాల పరిమళాలు..
జాబిల్లి వెదజల్లిన వెండి పుప్పొడి రేణువులు....ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.comBlogger771100tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-9975804559720995902012-02-14T09:47:00.000-05:002012-02-14T09:47:02.543-05:00ఇష్టాలే కష్టాలైపోతే?<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"></span></div><div><div style="text-align: left;">ఒక సెలవురోజున భోరున వర్షం కురుస్తోంది.</div></div><div><br /></div><div>మీరు ఎప్పటిలాగే వేడివేడి పకోడీ చేసుకుని, ఒక పెద్ద మగ్గునిండా టీ నింపుకుని కిటికీ/బాల్కనిలో కూర్చుని వర్షాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, నోటికి పని కల్పిస్తున్నారు.</div><div><br /></div><div>ఇంతలో చిన్న మూలుగుడు వినిపిస్తుంది. మీ చెవులు అసలే షార్పు కదా! చటక్కున లేచి రోడ్డుమీదకి చూస్తారు.</div><div><br /></div><div>అక్కడ ఒక బుజ్జి కుక్కపిల్ల చలికి వణికిపోతూ ఉంటుంది. మీ గుండె అది చూసి కరిగిపోతూ ఉంటుంది.</div><div><br /></div><div>వెంటనే మీకు సమాజ సేవ,పెటా,బ్లూ క్రాస్ లాంటివికి కళ్ళముందు 70 .ఏం.ఏం. స్క్రీన్లో కనపడతాయ్! ఇక వెంటనే మీలో రక్తం ఉరకలు వేసి గొడుగు కూడా మర్చిపోయి పెద్ద పెద్ద అంగలేసుకుంటూ వీధిలోకి వెళతారు.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-TBsEBmU7bXc/Tkwvsc0CZkI/AAAAAAAADZY/M_hnsK_Cd4U/s1600/sad+dog+in+rain.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="145" src="http://1.bp.blogspot.com/-TBsEBmU7bXc/Tkwvsc0CZkI/AAAAAAAADZY/M_hnsK_Cd4U/s200/sad+dog+in+rain.jpg" width="200" /></a></div><div>ఎదురింటి అబ్బాయి/అమ్మాయి మిమ్మల్ని గాని చూస్తుంటే ఇంకా రెచ్చిపోయి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి ఆ కుక్కని అక్కున చేర్చుకుంటారు. అది జాలికళ్ళతో మిమ్మల్ని చూడగానే మీ హృదయాంతరాలలో దాగున్న జంతుప్రేమ ఒక్కసారి వరదమూసినదిలా ఉప్పొంగిపోతుంది.</div><div><br /></div><div>అది 'కుయ్యో మర్రో' అన్నా మీకు చిలకపలుకుల్లాగే ఉండి దాన్ని నిమురుకుంటూ ఇంట్లోకి తెస్తారు. </div><div><br /></div><div>దానికి ఒక టవల్ చుట్టి దుప్పటి మీద బజ్జోపెడతారు. ఆ కుక్క ఎప్పటినించి ఉగ్గబట్టుకుందో ఒక్కసారిగా మీ దుప్పటిని,మీ మంచాన్ని ఖరాబు చేసేస్తుంది.</div><div><br /></div><div>అయినా మీ మూడ్ సూపరుగా ఉంది కాబట్టి, ఇప్పుడిప్పుడే మీ కుక్క మీద కలిగిన తొలివలపు కాబట్టి మీరు చిదానందబ్రహ్మానంద స్వరూపులై ఎంచక్కా మీ కుక్కని జాగ్రత్తగా కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి పక్కబట్టలు మార్చి మళ్లీ దానికి బెడ్డింగ్ ఎరేంజ్ చేస్తారు.</div><div><br /></div><div>ఇంతలోనే దానికి ఏదన్నా పెడదామనే మహత్తర అవిడియా మీ బుర్రలోకి తొంగి చూస్తుంది. వెంటనే దాన్ని అమలు చేస్తారు. </div><div><br /></div><div>వేడివేడి పాలు కాచి ఒక చిన్ని ప్లేటులో పోసి దానికి అందిస్తారు. అది దాని బుజ్జినాలుక బైట పెట్టి ఆబగా ఆ పాలని ఒక నాకు నాకి.....ఆ వేడికి కెవ్వుమని.....సారి కుక్కలు కేవ్వుమనలేవు కదా....అదే అదే.....'భౌవ్వుమని' అరుస్తుంది.</div><div><br /></div><div>మీరు....వెంటనే లీటర్ల లీటర్ల సెంటిమెంటు కార్చేసి....'అచ్చోచ్చో! నోరు కాలిందా నాన్నా? ఆగు కాస్త చల్లారబెడతా' అని ఆ కుక్క నాకిన పాలను ఉఫ్ఫు ఉఫ్ఫు అని ఊదిపెడతారు. </div><div><br /></div><div>ఇంతలోనే మీ మట్టిబుర్రకి ఒక మెరుపులాంటి ఆలోచన వస్తుంది. 'అరె! మన పప్పికి ఇంకా పేరెం పెట్టలేదే?' అని.</div><div><br /></div><div>'ఏం పేరు పెడదాం?' అని అలోచించి.....వర్షంలో దొరికింది కాబట్టి మీ సినిపరిజ్ఞానం ఉపయోగించి 'త్రిష' అని పేరు పెడతారు.</div><div><br /></div><div>'త్రిష!త్రిష!త్రిష!' అని ముమ్మార్లు ముద్దుగా పిలుస్తారు.</div><div><br /></div><div>అది దాని రెండు చెవులు ఎత్తి మీవంక ఒక వింత ఎక్స్ప్రెషన్ ఇస్తుంది. మీరు అది అంగీకారం అనుకుని గెంతులేసి.....చేతిలో పాలు ఒలకబోసి..... అయినా కూడా నామకరణోత్సవ సంరంభంలో మునిగి ఉన్నారు కావున అస్సలు విసుక్కోకుండా ఆ ఒలికిన పాలను ఎంచక్కా శుభ్రం చేసేసి మీ త్రిషకి మూతికాలని పాలని తీసుకొచ్చి కొసరి కొసరి స్పూన్తో తాగిస్తారు.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xFe_JsQJvEk/TkwvzcJcUEI/AAAAAAAADZc/v8x5-kEkcNI/s1600/dog+drink+milk.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/-xFe_JsQJvEk/TkwvzcJcUEI/AAAAAAAADZc/v8x5-kEkcNI/s200/dog+drink+milk.jpg" width="200" /></a></div><div><br /></div><div>అసలే ఆకలిమీద ఉందేమో మీ త్రిష........ శ్రీ కృష్ణుడు పూతన పాలు తాగినట్టు నిర్విరామంగా తాగుతూనే ఉంటుంది. అది చూసి మీరు మురిసి ముక్కలైపోతారు.ఇలాంటి కొన్ని అపురూప ఘట్టాల మధ్య ఆ రోజుకి అంతా బానే ఉంటుంది. మీ త్రిష బుజ్జి కళ్ళు, చిట్టి తోక, బుల్లిబుల్లి పళ్ళు మీకు తెగ నచ్చేస్తాయ్.</div><div><br /></div><div>'నా త్రిషా అంత అందమైన కుక్క ఈ ప్రపంచంలో లేదు' అని డిసైడ్ అయిపోతారు.</div><div><br /></div><div>క్రమంగా మీకు,త్రిషకి మధ్య బంధం దృఢమౌతుంది. తన చిలిపి చేష్టలతో,అల్లరి అరుపులతో త్రిష మీకు బోలెడు ఆనందాన్ని పంచిస్తుంది. ఇలా కొన్ని రోజులు గడుస్తాయ్!</div><div><br /></div><div>ఒకరోజున మీరు ఆఫీసులో పని చేసేబదులు ఆంగ్రి బర్డ్స్ తెగ ఆడేసుకోవడం చూసిన మీ మేనేజరు తన పళ్ళు పరపరా కొరికి.......ఇక మీ చేతులు అరిగిపోయేలా......కళ్ళు పేలిపోయేలా......బుర్ర గిర్రున గింగిరాలు తిరిగేలా పని ఇస్తాడు. </div><div><br /></div><div>మీది అసలే జాలి గుండె కదా! ఈ దెబ్బకి అది ఇంకా కరిగిపోయి ఆఫీసులో అట్టే నిలవలేక ఇంటికి మోసుకేలుతుంది పనిని.</div><div><br /></div><div>ఇంటికెళ్ళగానే మీ త్రిష మీకు ఎదురయ్యి మీ బూట్లు నాకుతుంది. మీరు అది స్ట్రెస్ బస్టర్ అనుకుని, మీ త్రిష ఇంట్లో కాలుమోపిన క్షణం నించి అన్ని ఒక రీలేసుకుంటారు. </div><div><br /></div><div>ముద్దుగా మీ త్రిషని ఎత్తుకుంటారు. మీ ఒళ్లో మీ ఆఫీసు కాగితాలు,పక్కనే లాప్టాపు ఉంటాయ్. మీరు ఎత్తుకోగానే మీ త్రిష సంతోషం ఆపుకోలేక మీమీదనే చిచ్చు చేసేస్తుంది. </div><div><br /></div><div>మీ లాప్టాపు కీబోర్డ్ మీద, మీ కాగితాలమీద ఒలికిన మీ త్రిషమ్మ ఆనంద భాష్పాలు చూసి మీకు కన్నీరు ఆగదు.</div><div><br /></div><div>అప్పుడు మొదటిసారి మీలో అపరిచితుడు నిద్ర లేస్తాడు. అసలే ఓపిక లేక, ఆపై ఆఫీసు పని తెమలక.....రేపు బాసుకి అందించాల్సిన డాక్యుమెంట్లను మీ త్రిష ట్రాష్ లో పడేసే పరిస్థతి తీసుకురాగా........... మీ ఆగ్రహం సాగర డ్యాం లా కట్టలు తెంచుకుని ఆ కోపంలో మీ త్రిషని పక్కన పడేసి.....</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-daMQRMyeDks/Tkwv7TdnSoI/AAAAAAAADZg/wDtWlfmaZQQ/s1600/sad+dog.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="160" src="http://3.bp.blogspot.com/-daMQRMyeDks/Tkwv7TdnSoI/AAAAAAAADZg/wDtWlfmaZQQ/s200/sad+dog.jpg" width="200" /></a></div><div>'దొంగ మోహమా! నిన్ను వర్షంలో కాపాడితే ఇదా నువ్వు చూపించే విశ్వాసం' అని మీ కుక్కకు అర్ధం కానీ భాషలో తిట్టిన తిట్టు తిట్టకుండా తిట్టి..... మీ త్రిష చేసిన ఘనకార్యాన్ని వేనోళ్ళా పొగుడుతూ....... మీ పనిలో మునిగిపోతారు.</div><div><br /></div><div>త్రిషకి ఏమి అర్ధం కాక..... చిన్నగా మూలుగుతూ ఇంట్లో ఒక మూలకెళ్ళి ముడుక్కుని బజ్జుంటుంది.</div><div><br /></div><div>ఇదే ఇష్టాలు కష్టాలైపోవడమంటే!!!</div><div><br /></div><div>ఎంతో నచ్చినది ...........మనం చిరాకులో ఉంటే ఏదన్నా చిన్న తప్పు చేసినా ఓ...విరుచుకు పడిపోయి తిట్టేస్తే......ఎవరికి నష్టం? మనకే! ఏదైనా చూసేదానిలో ఉంటుంది. ఒకప్పుడు నచ్చింది ఇప్పుడు నచ్చలేదు అంటే......ఆ వస్తువులో మార్పు కాదు మన మనసులో ఆ వస్తువు మీద ఉన్న అభిప్రాయం మారింది అని అర్ధం. </div><div><br /></div><div>కొత్తొక వింత...పాతొక రోత. కొత్త చింతకాయ పచ్చడి బానే ఉంటుంది. పాతబడే కొద్ది రుచి తగ్గుతుంది. అలాగని పచ్చడి మొత్తం దిబ్బలో కొట్టలేం కదా! కష్టపడి పెట్టిన పచ్చడి. ఏముంది కాస్త ఆవాలు, మెంతులు, ఎండుమిరప, ఇంగువ వేసి పోపు పెట్టేయడమే! జీవితమూ అంతే! </div><div><br /></div><div>ఏమన్నా అర్ధమయిందా? కాలేదా? అర్ధమయితే మహా మంచిది..............కాలేదో.....మరీ మంచిది :)<br /><br />Anyways.... Happy Valentine's Day Folks!! :) </div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zMVgYbPw2bE/TcmBR-nhEbI/AAAAAAAAACw/wFzL9-9ApL4/s1600/life_beautiful8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="211" src="http://4.bp.blogspot.com/-zMVgYbPw2bE/TcmBR-nhEbI/AAAAAAAAACw/wFzL9-9ApL4/s320/life_beautiful8.jpg" width="320" /></a></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-997580455972099590?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-75591529855918085912012-02-01T08:00:00.008-05:002012-02-01T08:00:02.660-05:00నాకొక అందమైన డైరి కావలెను!!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">ఆ టైటిల్ ఏవిటి తల్లీ.... 'అందమైన వధువు/వరుడు కావలెను' అని ప్రకటన ఇచ్చినట్టు అంటారా.... అనేసుకోండి :) నా డైరీ వేట ఆ రేంజ్లో సాగింది మరి :)) </span></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wPvOB9kiD3w/TyiKsGmhteI/AAAAAAAADj4/sPkYu5J3PFU/s1600/dairy1.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-wPvOB9kiD3w/TyiKsGmhteI/AAAAAAAADj4/sPkYu5J3PFU/s1600/dairy1.jpg" /></a></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">అసలు సంగతేంటి అంటే.....,</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">నాకు చిన్నప్పటినించి ఏదో ఒకటి రాయడం అలవాటు :) మాటలకంటే రాతలనే ఇష్టపడతాను!! మాటలంటే గాల్లోకలిసిపోతాయ్!! కానీ రాతలు అలాగే ఉండిపోతాయ్ అని నా ఫీలింగ్! ;) అందుకే చిన్నప్పుడు కనిపించిన కాగితాన్నల్లా నా రాతలతో నింపేసేదాన్ని :))) అలాగే యే ఊరికేళ్ళినా రాసే ట్రావెలాగ్...... కవితలు, కథలు, బుల్లిబుల్లి కొటేషన్లు.... ఇవన్నీ ఎక్కడపడితే అక్కడ రాసేసేదాన్ని :)))) అలా కాకుండా వాటిని అనాధల్లా వదిలేయలేక ఒక గూడు కల్పించి వాటికి ఆవాసం ఏర్పరచదలిచాను.....అదే.... 'డైరి'</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">ఇక అప్పటినించి మొదలయింది నా డైరి సెర్చ్! </div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">మొదట్లో మా డ్యాడి ఆఫీసువాళ్ళు ఇచ్చిన డైరీలో రాసుకునేదాన్ని. అవి చూడటానికి ప్లెయిన్ గా ఉన్నా.... ఒక్కోరోజుకి ఒక్కో ఫుల్ పేజి తో.....చాలా స్పేషియాస్గా ఉండేవి. కాని, రానురానూ....అవి బోర్ కొట్టేసి.... మంచి అందమైన డైరి కోసం వెతకడం మొదలుపెట్టా!! ఈ సందట్లో సడేమియాలాగా ఇంజినీరింగ్ చదివేప్పుడు ఆ 'గోదావరి' సినిమా..... అందులో కమలిని డైరి చూసి.... బాగా కుళ్ళేసుకుని అలాంటి డైరియే కావాలని పట్టుపట్టి తిరిగిన షాపు తిరక్కుండా తిరిగా!! ఎక్కడా లేదు :(</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">అలా హైదరాబాదు,గుంటూరు,విజయవాడ,విశాఖపట్నం కూడా వెతికేసాక..... ఇక బెంగుళూరులో అడుగుపెట్టినప్పుడు దొరికింది 'ఫోరం మాల్' లో అచ్చు అలాంటిదే! గవ్వలతో,పూసలతో, అందమైన వర్క్ చేసిన ఫ్యాబ్రిక్ కవర్ ఉన్న బుజ్జి డిజైనర్ డైరి! ఎంతముద్దుగా ఉందో! చటక్కున చేతిలోకి తీసేసుకుని బిల్ కౌంటర్ దగ్గరికి వెళ్తున్నపుడు చూసా!! ఖరీదు అక్షరాలా ఐదొందలు అట! కేవ్వ్వ్వవ్వ్వ్వవ్!! అక్కడే మూర్చపోయా! ఎవరో నీళ్ళు చల్లి లేపి, కుర్చీలో కూర్చోపెట్టి కూల్ డ్రింక్ ఇప్పిస్తే అప్పుడు కళ్ళు తెరిచా....</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">డైరికి ఐదొందలా? వీడు వీడి డొక్కు షాపు! అనుకుని....నోరు,బుగ్గలు నొక్కుకుని బైటపడ్డా!</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">ఐదొందలు అని వదిలేసానేగాని, ఎన్నిసార్లు అది కల్లోకొచ్చింది అనుకున్నారూఉ?? ఒక్కోసారి వెళ్లి తీసేసుకోవలనిపించేది! సర్లే లైట్ అనుకుని.... కొద్దిరోజులకి కాం అయిపోయా! కానీ ఎప్పుడు యే షాపుకి వెళ్ళినా డైరీలు కనపడతాయేమో అని తెగ వెతికేదాన్ని.</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">ఆ తరువాతా గుంటూరు నీలగిరిస్ షాపులో కొన్ని అందమైన పుస్తకాలు పెట్టాడు. అవి డైరీలు కాదు....జస్ట్ నోట్ బుక్స్! కానీ అందంగా ఉన్నాయ్ :) సరేలెమ్మని ఒకటి కొనేసుకుని అందులోనే నాకు తోచిన చెత్తాచెదారం అంతా రాసేదాన్ని. కానీ ఎక్కడో వెలితి ఉండేది...... రోజు రాసుకునే డైరి..... కొన్ని సంవత్సరాలయ్యాక చదువుకుంటే ఎంత బాగుంటుందో అని :) ఒకపక్క నిరాశ! ఇంకో పక్క నచ్చిన డైరి కోసం వేట!! </div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">అప్పటికే నాకు నేనే డిజైనర్ డైరి తయారుచేసేసుకుందాం అని కూడా డిసైడ్ అయ్యా! కానీ నా డైరికి ఉండే కనీస లక్షణాలు కూడా యే పుస్తకానికి లేకపోవడం వల్ల ఆ ప్లాన్ పక్కన పెట్టేసా!!</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XPA4lEse98o/TyiKv3YgxzI/AAAAAAAADkI/tbpCpxlrSs4/s1600/designer+diaries.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="261" src="http://3.bp.blogspot.com/-XPA4lEse98o/TyiKv3YgxzI/AAAAAAAADkI/tbpCpxlrSs4/s320/designer+diaries.jpg" width="320" /></a></div> అసలు ఐడియల్ డైరి అంటే ఎలా ఉండాలంటే........ అందమైన డిజైనర్ కవర్ ఉండాలి. దానికి బుల్లిబుజ్జి పూసలు,రంగురాళ్ళూ,రిబ్బన్లు లాంటి రకరకాలతో అలకరించి ఉండాలి. అలాగని గంగిరెద్దులా ఉండకూడదు...... అందమైన రంగవల్లిలా ఉండాలి. లోపల పేజీలు బుల్లి బుల్లి డిజైన్లతో..... చూడగానే పెన్నుపట్టుకుని రాసేసేలా ఉండాలి. 'ఎందుకురా బాబూ ఈ డైరి రాయడం' అని ఫీల్ అయ్యేలా ఉండకూడదు. అలాగే.... ప్రతిరోజూ బోలెడు సంగతులు రాసుకోవడానికి ఒక ఫుల్ పేజి ఉండాలి! అప్పుడైతే బోలెడు బోలెడు రాసేసుకోవచ్చు :)) ఇక ఆ పేజీల్లో ఏమన్నా స్లోగన్లు,కొటేషన్లు ఉంటే మహాచెడ్డ చిరాకు నాకు! రాస్తే గీస్తే నేను రాయాలిగాని ఎవరూ అందులో రాసి ఉండకూడదు ;) అదన్నమాట నా సింపుల్ డైరి రిక్వైర్మెంట్!! </div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">ఇలాంటి డైరి కోసం.....వెతగ్గా వెతగ్గా..... ఎక్కడా దొరక్క, ఇక ఇన్నిరోజులూ చేసిన వృధా చాలు..... ఇప్పటికైనా ఏదో ఒకదాంతో ఎడ్జస్ట్ అయిపోదాం.... ఎన్నిటికి ఎడ్జస్ట్ అవ్వట్లేదు..... డైరి ఒక లెఖ్ఖా? అనుకున్నా!! పోన్లే కనీసం కొంచెం బాగున్నా చాలు అనుకున్నా! ఇక గూగుల్ సర్చ్ మీద పడ్డా!</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">వార్నీ, అమెరికాలో జనాలు డైరిలే రాయరా? ఎంతవెతికినా అవేంటో చిన్నపిల్లల కథలపుస్తకాలు, ఆ డైరి ఈ డైరి అంటూ వస్తున్నాయిగాని, నేను రాసుకోవడానికి వీలుగా ఖాళీ డైరి ఒక్కటుంటే ఒట్టు!! అసలు వీళ్ళు డైరీని డైరి అనే అంటారా? ఇంకేదన్నా పదం ఉందా?? అసలే అమెరికాది ఉలిపికట్టె చందం కదా.... అనుకుని..... వెతగ్గా దొరికింది.... 'డే ప్లానర్' అట! నా మొహం!! సరేలే యే రాయి ఐతే ఏంటి అని.... ఆ డే ప్లానర్లు అమ్మే షాపులు చూస్తే... ఎమేజాన్ దొరికింది :)) అందులో, రకరకాల డే ప్లానర్లు ఉన్నాయ్ :) కానీ అందులో ఒకేపేజీలో నాలుగైదు రోజులకి రాసుకునేలాగా బుల్లిబుల్లి గడులు ఉన్నాయ్! :(( పోనీ 'ఒక్కోరోజుకి ఒక్కోపేజి' స్కీములో ఏమన్నా ఉన్నాయేమో చూద్దాం అంటే...... అబ్బే..... అవి 40 -50డాలర్లు ఉన్నాయ్ ;) దీనికంటే..... బెంగుళూరులో 500 బెటర్ అనిపిస్తుంది ;) [టిపికల్ ఇండియన్ మెంటాలిటీ కదా ;) ]</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">సరేలెమ్మని,ఏదో గుడ్డిలో మెల్లాలా నచ్చిన ఒక డే ప్లానర్ కి ఫిక్స్ అయ్యి, ఆర్డర్ ఇవ్వబోతే.... షిప్పింగ్ డైరి అంత ఖరీదు అయ్యేట్టుంది.... హయ్యో! రామా!! నేనేమన్నా మణులు అడిగానా? మాన్యాలు అడిగానా? ఒక బుల్లిబుజ్జిచిట్టిచిన్ని అందమైన డైరి కావాలన్నాను... అదీ కష్టమేనా???? హుహ్!! </div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RJjOyeJRVi8/TyiLTJv-4XI/AAAAAAAADkQ/87_5mSYuIF8/s1600/dayplanner2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-RJjOyeJRVi8/TyiLTJv-4XI/AAAAAAAADkQ/87_5mSYuIF8/s320/dayplanner2.jpg" width="238" /></a></div><div style="text-align: left;">ఏంచేస్తాం!!! అంతా షిప్పింగ్ కట్టి అదే తీసుకుందాం అనుకున్నా! తీరా చూస్తే.... షిప్పింగ్ న్యు ఇయర్ తర్వాత మాత్రమె చేస్తామన్నాడు :(( హతవిధీ!! జనవరి ఫష్టు కల్లా డైరి లేకపోతె....ఇంకెక్కడ రాసుకొను??? నాకు మధ్యలో మొదలుపెట్టడం నచ్చదు :(( ఏం చేస్తాం? ఇక ఈ సంవత్సరం కూడా డైరి లేకుండానే గడిచిపోతుందేమో!! ఈ ముక్కే మా చందుతో అంటే.... 'ఆ డైరి ఆర్డర్ ఇవ్వు..... అది వచ్చేదాకా ఎక్కడో అక్కడ రఫ్ఫు రాసుకో.... డైరి వచ్చాక అందులో ఫెయిర్ చేయోచ్చు' అట!! :))))))) మహాగొప్ప సలహా కదా! ;) 'డైరిలకి కూడా రఫ్ఫు,ఫైరు రాస్తున్న ఇందు' :))) [ప్రస్తుతం ఈ పనిలోనే ఉన్నా.... ]</div><br />అంటే, మేటర్ అర్ధమయ్యిందిగా! ఈసారికి కూడా డైరికి పంగనామమే!!</div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; line-height: 21px; text-align: -webkit-auto;">హ్మ్! అదండీ సంగతి :) సో, మీకుగాని మంచి అందమైన డైరి( పైన చెప్పిన వర్ణన చూడవలెను) కానీ మీకంటికి కనపడితే...... ఇటు పంపించండి :) పండగ చేసుకుంటా :)))) </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-7559152985591808591?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-16893732878851959552012-01-23T10:10:00.000-05:002012-01-23T10:10:11.037-05:00మంచు ముచ్చట్లు!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">హాయ్!<br />ఎలా ఉన్నారండి అందరు?? ఈమధ్య బ్లాగుల వైపే చూడటం మానేసా! :(( టైం లేదు బాబోయ్... టైం లేదు.... ఏం చేస్తాం?<br />మూడు నెలలు అయిందనుకుంటా ఇటు వైపు వచ్చి..... ఒక పోస్టు వేసి! హ్మ్! నా పని హడావిడి.... ఇండియా ప్రయాణం.... ఆడపడుచు పెళ్లి..... అన్నీ వెరసి ఇదిగో నన్ను, నా బ్లాగును వేరు చేసేసాయి :((<br />ఈమధ్యలో బోలెడు సంగతులు జరిగాయి తెల్సా?? అవన్నీ మీతో చెప్పాలని ఎంత ఉబలాటంగా ఉన్నా..... చెప్పేంత తీరిక నాకు లేదని చెప్పడానికి చింతిస్తున్నా :((<br /><br />అప్పటిదాకా.... మీకోసం.... ఈ వెన్నేలసంతకం నించి జాలువారిన చిన్న జాబిల్లి తునకని జారవిడవకుండా పొదివి పట్టుకుంటారని ఆశిస్తున్నా...<br /><br />అప్పుడెప్పుడో మీకు చెప్పా కదా..... నేనొక వెబ్ మ్యాగజిన్ కి ఆర్టికల్స్ రాస్తున్నా అని.... ఆ తర్వాతా రెండు,మూడు పోస్ట్లు వేసినట్టున్నా! ఇక అంతే... నా గోలలో పడిపోయి.... ఆ అప్డేట్స్ ఇవ్వడం మర్చిపోయా!!<br /><br />ఇదిగోండి... చాలారోజులకి మళ్లీ ఇంకో ఆర్టికల్ తో మీ ముందుకొస్తున్నా! ఇంత ఓర్పు,సహనంతో నన్ను ఇంకా భరిస్తున్న '<a href="http://forwomen.in/">ఫర్ వుమెన్</a>' పత్రిక ఎడిటర్ గారికి ధన్యవాదాలు! :)<br /><br /><span style="background-color: white; text-align: -webkit-auto;"><span style="color: #351c75; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><i>మంచు...మంచు..మంచు.... ఎటూ చూసినా మంచుముద్దలే! శీతాకాలం వచ్చిందంటే గుండెల్లో గుబులే! </i></span></span><br /><div style="background-color: white; text-align: -webkit-auto;"><span style="line-height: 1.8;"><span style="color: #351c75; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><i>జివ్వుమని నరాలు లాగేసే చలిపులి మీదపడి కోరికేస్తుంటే, మన మడతమంచం పట్టాని పోలిన గుడ్డతో చేసిన కోట్లు,నానారకాల స్వెట్టర్లు, అవీ కుదరదంటే.... ధర్మల్స్ వేసుకుని ఎలాగోలా సర్దుకుపోతుంటాం ఈ చలికాలం అంతా! మరి సరదాగా కాసేపు ఈ మంచుముచ్చట్లు చెప్పుకుందామా?</i></span></span></div><div style="background-color: white; text-align: -webkit-auto;"><span style="line-height: 1.8;"><span style="color: #351c75; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><i><br /></i></span></span></div><div style="background-color: white; text-align: -webkit-auto;"><span style="line-height: 1.8;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">మిగితా భాగం ఇక్కడ చదవండి....</span><span style="color: #351c75; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"> </span><span style="color: red; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: large;">'<a href="http://forwomen.in/article.php?id=387">ఫర్ వుమెన్</a></span>'</span></span></div><div style="background-color: white; text-align: -webkit-auto;"><span style="line-height: 1.8;"><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">చదివి ఎలా ఉందో...చెప్పడం మర్చిపోకండెం!!....</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-1689373287885195955?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-21657124275510150022011-10-03T08:46:00.001-04:002011-10-03T08:50:33.758-04:00నోట్ బుక్ వెనుక పేజీలో!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"></span></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-0AU7rWkhd5o/TkREgd8aLkI/AAAAAAAADWo/YKGrs_asTJo/s1600/pichhci+geetalu.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="104" src="http://3.bp.blogspot.com/-0AU7rWkhd5o/TkREgd8aLkI/AAAAAAAADWo/YKGrs_asTJo/s200/pichhci+geetalu.jpg" width="200" /></a>కాలేజి రోజులు అంటేనే ఎన్నెనో జ్ఞాపకాలు!</div><div>అసలు ఆ రోజులు తలుచుకుంటే మనసు రెక్కలు కట్టుకుని రివ్వున ఎగిరిపోతుంది.....</div><div>ఈ జ్ఞాపకాల దొంతరలోనే దొరికింది ఒక రంగుల పేజి.....అదే 'నోట్ బుక్' వెనుక పేజి.</div><div><br /></div><div>బహుశా....ఇది అందరి కాలేజి చదువులకి వర్తిస్తుందేమో. ఎందుకంటే క్లాసులో పాఠాలు వింటూనే మాట్లాడుకునే కళ [ఈమధ్య సెల్ఫోన్లు వచ్చాయనుకోండి] మనకి నేర్పింది ఈ నోట్ బుక్స్ యే కదా! నావరకు నేనైతే ప్రతి నోట్ బుక్ ముందు,చివర రెండు పేజీలు ఖాళీ ఉంచేదాన్ని.మరి సంవత్సరం మాట్లాడుకునే కబుర్లకి ఆ మాత్రం వదలొద్దూ! ఇక పెన్ను వాడితే ఆ రెండు పేజీలు తొందరగా అయిపోతాయని పెన్సిల్ వాడేదాన్ని [తెలివి ;) ]</div><div><br /></div><div>ఇక ఆ రాతల్లో ఎన్నెన్ని ఇంఫర్మేషన్లో! ఫోన్ నంబర్లు హడావిడిగా రాసుకోవాలన్నా.....మనసులో పాడుకుంటున్న పాటకి చేతిలో పెన్ను అక్షర రూపం ఇవ్వాలన్నా...... తవికలైన, కథలైన...... ముచ్చట్లైనా..... తిట్లైనా అన్నీ ఆ వెనుక పేజీల్లో పొందిగ్గా అమరిపోయేవి. అందుకే సాధ్యమైనంతవరకు మా నోట్ బుక్స్ అబ్బాయిలకి అడిగినా ఇచ్చేవాళ్ళం కాదు :)))) [ఇన్ఫో లీక్ అయిపొదూ ;) ]</div><div><br /></div><div>అలాగే సినిమాకి వెళ్ళాలంటే 'మూవీ?' అని రాసి అందరికీ పాస్ చేసేవాళ్ళం.రావాలనుకునేవాళ్ళు వాళ్ళ పేర్లు రాసేవాళ్ళు. కానీ పాపం లెసన్ చెప్పే సార్ ఏమో మేమేదో నోట్స్ షేర్ చేసుకుంటున్నాం అనుకునేవాడు పాపం మానవుడు! ఇక ఎన్నింటికి వెళ్ళాలి? ఎవరెవరి దగ్గర ఎంతెంత డబ్బులున్నాయ్? టికెట్లకి సరిపోతాయా? ఇత్యాది లెక్కలన్నీ ఆ పుస్తకాలూ అటు-ఇటు మోస్తూ తిరిగేవి </div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-bCQ_ym4LAZE/TkREV2oICbI/AAAAAAAADWY/w4XaC5TAdCc/s1600/girl+writing.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/-bCQ_ym4LAZE/TkREV2oICbI/AAAAAAAADWY/w4XaC5TAdCc/s200/girl+writing.jpg" width="200" /></a>నాకు ఇదివరకు హిందీ సాంగ్స్ అంటే చాలా ఇష్టం. షారుఖ్ పాటలంటే మరీను.' సూరజ్ హువా మధం' పాటైతే పిచ్చి :)) ఆ పాట లిరిక్స్ మొత్తం నా 'సి' లాంగ్వేజ్ నోట్స్ వెనకాల ఉండేది. ఒకసారి మా సార్ క్లాస్లో రౌండ్స్ వేస్తూ....నా నోట్స్ తీసుకుని అటు,ఇటు తిప్పి చూస్తూ చివరి పేజిలో ఆ పాట చూసి.....ఒక్క క్షణం కోపమొచ్చినా నవ్వేసి వెళ్ళిపోయారు :)) అప్పుడెంత భయమేసిందో! అయినా బుద్దొస్తుందా.....అలా రాస్తూనే ఉన్నాం :)) </div><div><br /></div><div>ఇక నేనైతే.... ప్రతి పేజి కార్నర్ లో బుల్లిబుల్లి బొమ్మలు వేసేదాన్ని. ఇక చివరి పేజీల్లో ఏదో చేతికొచ్చిన బొమ్మ వేయడం.....దానికి రెండు కళ్ళు,ఒక ముక్కు,నోరు రెండు పిలకలు పెట్టడం...... పక్కనున్న నా ఫ్రెండ్స్ ఎవరో ఒకరి పేరు రాయడం....... ఇక ఆ అమ్మాయిని ఏడిపించడం! ఆ పిల్ల లబోదిబోమన్నా నోట్స్ ఇచ్చేదాన్ని కాదు. అందరూ చూసి పడి,పడి నవ్వాక అప్పుడు తీరిగ్గా ఆ అమ్మాయికి ఇస్తే.....తను ఎంచక్కా తన పేరు కొట్టేసి నా పేరు రాసి కచ్చ తీర్చుకునేది. హహహ! అయినా కూడా భలే ఉండేది...ఆ మజాయే వేరు!</div><div><br /></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-iWcnRhpm0GE/TkREeD7BoGI/AAAAAAAADWc/7sUIBfWbjeI/s1600/girl_writing.gif" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-iWcnRhpm0GE/TkREeD7BoGI/AAAAAAAADWc/7sUIBfWbjeI/s1600/girl_writing.gif" /></a>ఇక నిక్ నేమ్స్ ఒక లెఖ్ఖా? హబ్బో! క్లాసులో ప్రతివారికి నేను నిక్నేమ్స్ పెట్టేదాన్ని :))) అది ఎలాగో తెల్సా? వాళ్ళ పేరు కలిసోచ్చేలా అన్నమాట. ఉదా: దున్న దివ్య,బుల్లిబల్లి, కోతి కవిత, మోహిని పిశాచి, రాజి = పి.ఐ.జి, ఇలా! అవి ఎంతగా పాపులర్ అయ్యాయి అంటే..... నా సెల్ ఫోన్లో వాళ్ళ పేర్లకి బదులు ఇవే పేర్లు ఉంటాయ్...ఇప్పటికీ :))))))))))) నన్నైతే చితక్కోట్టేసేవాళ్ళు అలా పిలిస్తే! ఎంత ఉడుక్కునే వాళ్ళో! హ్హహ్హహా! కానీ పాపం నాకు పెట్టడానికి వాళ్ళకి ఏమి దొరకలేదు :) [నా పేరు అంత 'స్వీట్ నేం' కదా]</div><div><br /></div><div>ఇక ఒకరోజు ఎలెక్ట్రానిక్స్ క్లాస్ జరుగుతుంది. నాకు ఈ సబ్జెక్ట్ అంటే చాలా చిరాకు. 'ఎహే సోది గోల' అని చెప్పి ఆ క్లాస్ నోట్స్ వెనుక పేజిలో ఇక ఒక కథ రాయడం మొదలుపెట్టా. క్లాస్ అయిపోయేసరికి నా కథ అయిపోయింది :)) న్యూస్ పేపర్ మీద కథలెండి ;) ఇంకా మీ మీదకి వదలలేదు నేను :)) మా ఫ్రెండ్స్ ఐతే అది చూసి......అసలు నన్ను ఒక రేంజ్లో పొగిడేసరికి మా క్లాసు అటకెక్కి కూర్చున్నా కాసేపు. అలా క్లాసులో రాసిన ఇంకో కథే.....నా '<a href="http://vennelasantakam.blogspot.com/2010/11/blog-post_19.html">చిట్టి చీమ కథ</a>'.</div><div><br /></div><div>అలాగే..... బెంచిలమీద రాసే అలవాటుకూడా మనకి అలవడింది. ఇంజినీరింగ్ మొదటి సంవత్సరం 'సి' లాంగ్వేజ్ నేర్చుకోడానికి మా గుంపుగుంపు అంతా ఒక ఇన్స్టిట్యుట్ మీద పడ్డాం. అక్కడ ఒక్కక్కరికి ఒక్కో చెయిర్. దానికి రాసుకోడానికి ఒక బుల్లి బల్ల. ఇక దానిమీద ఉండేవి....బాబోయ్! 'విజయేంద్ర వర్మ.....చూసినోడి ఖర్మ', ఇలాంటి కేక పెట్టించే డైలాగ్స్ ఉండేవి. రోజు అవి చూసి నవ్వుకోలేక చచ్చేవాళ్ళం :)) </div><div><br /></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_4bWUZaRh_l0/TG3YFrmunjI/AAAAAAAAAMY/b50btwAva7A/s1600/girl+writing+letter.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_4bWUZaRh_l0/TG3YFrmunjI/AAAAAAAAAMY/b50btwAva7A/s200/girl+writing+letter.jpg" width="188" /></a>కానీ ఇంటర్లో జరిగిన ఒక సంఘటన ఇప్పటికీ నాకు నవ్వు తెప్పిస్తుంది. మా కాలేజిలో రేసిదేన్శియాల్ స్టూడెంట్స్,డే-స్కాలర్స్ ఇద్దరికి ఒకేచోట క్లాసులు. మా గర్ల్స్ క్యాంపస్ పక్క రోడ్లోనే గర్ల్స్ హాస్టల్. ఈ హాస్టల్ వాళ్ళు రోజు మధ్యాహ్నం లంచ్ కి హాస్టల్ కి వెళ్ళేవాళ్ళు. ఇక మిగితావారు ఇళ్ళకి వెళ్ళేవారు. మా ఇల్లు దూరం అవడంతో నేను క్యారేజి తెచ్చుకునేదాన్ని.మా క్లాసులో నేనొక్కదాన్నే ఉండేదాన్ని. ఇక హాస్టల్ వాళ్ళు చదుకోడానికి చేయిర్లు,ప్లాంకులు అక్కడే పెట్టుకునేవారు. వాటిమీద ఏవేవో రాసున్దేవి. ఎక్కువగా పవన్,మహేష్ ఫ్యాన్స్ రాసేవారు. వాళ్ళ సినిమా పాటలు,డైలాగ్స్ అలా. ఇంకా ఫ్రెండ్షిప్ కోట్స్,లవ్ కోట్స్....ఇలా బోలెడు సమాచారం ఆ ప్లాన్క్స్ మీద ఉండేది ;) నేను అప్పుడప్పుడు నా ఫ్రెండ్స్ ప్లాంక్స్ మీద రాస్తుండేదాన్ని. :)</div><div><br /></div><div>ఒకరోజు మధ్యాహ్నం లంచ్ అయ్యాక నేను మా ఫ్రెండ్ చైర్లో కూర్చున్ని బుద్ధిగా చదువుకుంటున్నా. తీరా దాని ప్లాంక్ చూస్తే.....కొత్తగా తళతళ లాడుతోంది.నీట్ గా ఏమి రాయకుండా ఖాళీగా ఉంది. అది చూసేసరికి మన చేతులు దురద పుట్టాయి. 'అరె! నాకు చెప్పలేదేంటి ఎప్పుడు కొన్నది ఈ కొత్త ప్లాంక్? భలే బావుంది' అనుకుని ఎంచక్కా నా హైలైటర్ తీసుకుని......అప్పుడే విడుదలైన 'ఒక్కడు' ఆడియోలో పాట రాసేసా ;) </div><div><br /></div><div>ఒకటికి నాలుగు సార్లు అది చూసుకుని మురిసిపోయి.....కాసేపు ఆ ప్లాంక్ మీదే నిద్రపోయి....లేచి ముఖం కడుక్కుని నా ప్లేస్ కి వచ్చి కూర్చున్నా.ఇక లంచ్ చేసి అందరూ వచ్చేసారు.....గోలగోలగా ఉంది. ఇంతలో నాకు అస్సలు పరిచయం లేని ఒకమ్మాయి మా ఫ్రెండ్ చైర్ దగ్గరకొచ్చి ఆ ప్లాంక్ తీసుకుని చూసింది.ఆ ప్లాంక్ ఆ పిల్లదట. కేవ్వ్వ్వవ్వ్వ్వ్!!నేను రాసింది చూసి పళ్ళు పటపటా కొరికింది. ఆ పిల్ల పవన్ ఫ్యాన్ అట! మహేష్ అంటే పడదట! మనకేం తెల్సు? వాఆఆఅ......వా............</div><div><br /></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-HG7iSGbCaoA/TkREeq7dB8I/AAAAAAAADWg/1e8h0x1UgX8/s1600/girl_writing+copy.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-HG7iSGbCaoA/TkREeq7dB8I/AAAAAAAADWg/1e8h0x1UgX8/s200/girl_writing+copy.jpg" width="129" /></a>'ఇక్కడెవరు కూర్చున్నారు? ఈ పాట రాసిందెవరు?' అది ఇది అని చీల్చి చెండాదేస్తుంటే......అసలే సత్య హరిశ్చద్రుడి కజిన్ సిస్టర్ అయిన నేను...... 'నేనే!' అని చెప్పబోతుంటే నా ఫ్రెండ్ నోరు నొక్కేసింది. 'ఆ ఏమో మరి. మాకేం తెల్సు? అయినా నీ ప్లాంక్స్ ఇక్కడ పెట్టకు. తీసుకెళ్ళి నీ చెయిర్లో పెట్టుకో.నా చెయిర్లో పెట్టావేంటి?' అని మా ఫ్రెండు గయ్యిన పడేసరికి దెబ్బకి ఆ అమ్మాయి తోకముడిచి నన్ను కొరకొరా చూస్తూ వెళ్ళిపోయింది. మా ఫ్రెండు నన్ను నాలుగు చీవాట్లేసింది లోకజ్ఞానం అలవరచుకో తల్లి అని :)) </div><div><br /></div><div>హ్మ్! అప్పటినించి ఏం రాసినా.....ఎక్కడ రాసినా ఆచి,తూచి రాస్తుంటా అన్నమాట ;)</div><div><br /></div><div>అదండీ...... నా జ్ఞాపకాల తేనెతుట్టె కదిపేసి ఆ తేనెటీగలను మీమీదకి వదిలేసా! కామెంటు పెట్టకపోతే కుట్టేస్తాయ్ మరి ;) జాగ్రత్తా! :))))))) </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-2165712427551015002?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-83073610118916482512011-09-26T09:00:00.001-04:002011-09-26T09:00:01.713-04:00మంచుకురిసేవేళలో.....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">నేను కోరుకున్న ఉదయం........</div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నాకెప్పటినించో మంచుపొరలు ఇంకా వీడకముందే బాల్కని/పాటియొలోకి వచ్చి కూర్చుని వేడి వేడి ఫిల్టర్ కాఫీ తాగుతూ సూర్యోదయాన్ని చూడాలని :) మనకున్న నిద్రాదేవి అపారకరుణాకటాక్షాలవలన అది ఈ జన్మకి నెరవేరని కోరిక అని సరిపెట్టుకుంటువస్తున్నా! :)) కాని నాకు అంతకంటే ఎక్కువ నా కిట్టు కరుణ ఉందని(అప్పుడప్పుడూ ఏడిపించినా) మొన్నే అర్ధమయింది ;) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అసలు సంగతేంటంటే........</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మొన్న లాంగ్ వీకెండ్ ఎక్కడికెళదామా అని బుర్ర బద్దలు కొట్టుకుంటుంటే వాషింగ్టన్ వెళ్దాం.... అసలే మొన్న భూకంపం వచ్చింది కదా.... కాస్త పరామర్శిద్దాం ఒబామని అని బయలుదేరాం ;)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మాతోపాటు వచ్చారు మాకు తెలిసినవాళ్ళయిన శర్మ,జ్యోతి :) వాళ్ళకి ఇద్దరు కవలపిల్లలు.... సన్ని,బన్ని :) వయసు మూడేళ్ళే అయినా..... అల్లరి మాత్రం ఆకాశమంత :))</div><div style="text-align: left;"><br />హ్మ్! ఇక మా యాత్ర విషయానికి వస్తే...<br /><br /></div><div style="text-align: left;">సరాసరి వాషింగ్టన్ వెళ్తె ఎలా? మధ్యలో ఏమన్నా కవర్ చేద్దామని.... ఇస్కాన్ గుడికి అంటూ వెస్ట్ వర్జీనియాలో ఉన్న 'గోల్డెన్ టెంపుల్ ' కి వెళ్ళాం. ఆ రోజు రాత్రి అక్కడ ఉండి మర్నాడు పొద్దున్నె దర్శనం చేసుకుని పిట్స్బర్గ్ వెళ్ళాలని ప్లాన్. శుక్రవారం మధ్యాహ్నం ఆఫీసులకి డుమ్మా కొట్టి బయలుదేరినవాళ్ళం ఆ రోజు అర్ధరాత్రికి ఇస్కాన్ చేరాం. కొండల్లో,అడవుల్లో జీపీయస్ ఇచ్చిన తప్పు రూట్లో వెళ్ళిపోయి మళ్ళి ఎలాగొలా తిరిగి తిరిగి కెరెక్ట్ రూట్ కనుగొని ఎలాగైతేనేం అర్ధరాత్రికి వెళ్ళాం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక పొద్దున్నే అందరూ నిద్రపోతుంటే ఎప్పటినించో ఉన్న నా కోరిక తీర్చుకునేందుకు ఆరింటికే నిద్ర లేచా :) [అంతా కృష్ణమాయ :)) ]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కిటికి బ్లెండ్స్ పక్కకి జరిపి చూస్తే.....మన గీతాంజలి సినిమాలో చూప్పించినట్టు అంతా పొగమంచు :) కనుచూపుమేరా మబ్బు నేలవాలిందా అన్నట్టు. బైటికి వెళ్ళాలంటే భయమేసింది. అసలే అడవి..... పైగా మంచు..... ఇంకా జనసంచారం లేదు.సరేలెమ్మని వేడివేడి టీ,కాఫీ లేకపొయినా అలా కిటికి పక్కన కూర్చుని ఆల్చిప్పలాగా కళ్ళు తెరిచి చూస్తు ఉన్నా.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కాసేపటికి మంచు తెరలు ఒక్కొక్కటి విచ్చుకోవడం మొదలుపెట్టాయి.సూర్యుడు ఆ మంచు దుప్పట్లని తొలగించి చెట్లని,పూవులని సుతారంగా ముద్దాడి లేలెమ్మని మేల్కొలుపుతున్నాడు. </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అప్పుడే ఒక విదేశిజంట చేతిలో జపమాల తిప్పుతు వెళుతున్నారు.చక్కగా చీరకట్టుకున్న ఆమెని,లాల్చి వేసుకున్న అతన్ని చూస్తే ముచ్చటేసింది :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక ఆగలేకపోయా.చందూ చూస్తే బాగా నిదరొయింగ్స్! పాపం రాత్రి డ్రైవింగ్కి అలసిపోయినట్టు ఉన్నాడు. ఎందుకులే లేపడం...పాపం పడుకోని అని ఇక నేనే ధైర్యం చేసి ముందడుగేసా! వెంటనే ఎస్సెల్లార్ మెడలో వేసుకుని అభినవ ఫోటోగ్రాఫర్లాగా బయలుదేరా. నేను ఇలా రూంలొనించి బైటికొచ్చా జ్యోతి కూడా నాతో పాటు వచ్చారు....'పద ఒకసారి అలా తిరిగొద్దాం' అన్నారు :) ఇక ఇద్దరం చెట్టాపట్టాలేసుకుని బయలుదేరాం :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మేము వెళ్ళేసరికే దొంగమంచుపొరలు.......సుర్యుడికే మస్కా కొట్టేసి మళ్ళి చెట్ల మీద పరుచుకున్నాయి :)) మళ్ళీ గీతాంజలి సీన్ రిపీట్.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక మెల్లగా ఆ మంచులో అలాగే సన్నగా వణుకుతూ...... తడిసిన ఆ గడ్డిమీద నడుస్తూ.... దారి పక్కనే పెరిగిన బంతి,చేమంతి,గులాబి పూలు మంచుముత్యాలతో అలరారుతుంటే అవి చూస్తు... చేతిలో కెమెరాతో కనపడిన దృశ్యమల్లా బంధిస్తూ....అలా వనవిహారం చేస్తున్నాం. ఒక రెండు అడుగులు వేయగానే నెమళ్ళ క్రేంకారం వినిపించింది :) అది ఏదో పక్షి అని జ్యోతి కాదు నెమలి అని నేను గొడవ :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కొద్ది దూరం వెళ్ళగానే ఒక అందమైన చిన్ని కొలను అందులో తెల్లని హంసలు[హంస ఇప్పుడు లేదు కదా....అవి తెల్లని పెద్ద బాతులయుంటాయ్] ఆ దృశ్యం చాలబాగుంది :) ఇక ఆ కొలను ఎదురుగా చుడగానే కృష్ణచైతన్య ప్రభువు అలౌకికానందంలో తేలిపోతూ నాట్యం చేస్తున్నారు. ఆ ప్రతిబింబం ఈ నీటిలో పడి ప్రతిఫలిస్తూ ముచ్చటగొలుపుతుంటే నేను,జ్యోతి కాసేపు అక్కడే ఉండిపోయాం :)<br /><br />మళ్ళి మా నడక కొనసాగించి ఆ చైతన్యప్రభువుల విగ్రహాల దగ్గరకి బయలుదేరాం. ఆ దారంతా గడ్డిపూలు విరగబూసాయి. వాటిమీద మంచుబిందువులు పడి పూల అందం అమాంతం పెంచేసాయి. ఆ పూలని ఫొటో తీద్దామంటే కుదరలేదు :((</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అక్కడ ఇంకో చిన్న కొలను దానికి ఆనకట్టా ఉన్నాయి :) దానిపక్కనే నెమళ్ళ కేంద్రం ఉంది. అక్కడ తెల్ల నెమళ్ళు, మామూలు నెమళ్ళు కలిసి వనవిహారం చేస్తున్నాయి. ఇందాక అరిచినవి అవే :))</div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">నాకు ఆ మంచు చూస్తుంటే...'మంచు కురిసే వేళలో' పాట గుర్తుకొచ్చింది. పైకి పాడదాం అంటే మళ్ళీ జ్యోతి పారిపోతారని పాడలేదనుకోండీ ;) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కానీ అబ్బా.... ఎంత బాగుందో! చుట్టూ కొండలు.... దట్టమైన అడవులు... కొద్దిదూరంలో కృష్ణమందిరం.... మంద్రంగా వినిపిస్తున్న కృష్ణమహామంత్రభజన...... ఎదురుగా కొలను అందులో బాతులు... దాని ఒడ్డున చైతన్యప్రభువులు.... ఆ వనమంతా తిరుగుతూ అల్లరిచేస్తున్న నెమళ్ళు... పధ్ధతిగా పెంచిన రకరకాల పూలమొక్కలు.... అందాలు ఒలకబోస్తున్న గడ్డిపూలు.... రెండు కొలనులమధ్య చిన్ని వంతెన.... అక్కడే కూర్చోడానికి చిన్న రాతిబల్ల.... చెట్లమధ్యగుండా తొంగిచూస్తున్న చల్లని సూర్యుడు...... హ్మ్! ప్రపంచంలో ఇంతకంటే అందమైన ప్రదేశం ఉంటుందా? నాకు తెలిసి ఉండదేమో!</div><br /><div style="text-align: left;">ఆ నెమళ్ళని చూస్తు, ఆ వంతెన దాటి ఆ మంచుపొరల్లో మేము మమేకమయిపోయి, అప్పుడే ఆకులు రాల్చడం మొదలుపెట్టిన వనాల్లోగుండా నడక సాగించి, మెల్లగా చెట్లపైకి వచ్చి ఆశగా తొంగిచూస్తున్న సూరీడ్ని నా కెమెరాలో బంధించి, చిరుచలి గిలిగింతలు పెడుతుండగా ఇక మా రూంకి బయల్దేరాము :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అలా ఆ చెట్లమధ్యగుండా,మా మధ్య దూరిపోతున్న మంచుమేఘాల్ని తడుముతూ మా రూం కి చేరుకుంటున్నప్పుడు ముక్కుపుటాల్ని తాకింది కట్టెపొంగలి వాసన.....ఇంకా చిక్కటి బ్రూ కాఫీ పరిమళం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">'మంచి రుచికల ఉదయం కొత్త సన్రైజ్' ....ఎందుకో ఈ ఏడ్ ఠక్కున గుర్తొచ్చింది :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక ఆగలేక వెళ్ళి,ముఖం కడుక్కుని చందు ని లేపి చిక్కటి కాఫీ తెచ్చుకుని ఎంచక్కా ఆ మంచులో ఉఫ్ఫు ఉఫ్ఫు అని ఊదుకుంటూ కాఫీ తగుతుంటే.....ఆహ!! స్వర్గం కాళ్ళ కింద ఉందేమో అనిపించింది ఒక్క క్షణం.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నేను కోరుకున్న ఉదయం ఇన్నాళ్ళకి నాకు దొరికింది :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఎన్నాళ్ళయినా ఈ చల్లటి మంచు, కొలను, నెమళ్ళు, బాతులు, విగ్రహాలు, వంతెన, చెట్లు, సూర్యుడు నా మనసుని దాటిపోవేమో!! :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఏదేమయినా కృష్ణమాయ కృష్ణమాయే! :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నాకెందుకో ప్రకృతినిమించిన అందం దేనిలోను కనిపించదు. ప్రకృతి భగవంతుడి సృష్టి కాబట్టి ఆయన అందం కాస్త అడిగి అరువు తెచ్చుకుందేమో! అరువు తెచ్చుకున్న అందమే ఇంత అందంగా ఉంటే...అసలైన అందం....అదే మా కిట్టూ ఇంకెంత అందంగా ఉంటాడో కదా!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్మ్మ్!! :)) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అవీ ఈసారికి కబుర్లు అయిపోయాయి :) ఫోటోలు చూసి కామెంట్లేసేయండి :)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-b0QtCJTY96w/Tn5Eu81qGDI/AAAAAAAADds/n5Zym2YO1Lk/s1600/i1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/-b0QtCJTY96w/Tn5Eu81qGDI/AAAAAAAADds/n5Zym2YO1Lk/s400/i1.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZymtZkeWPBo/Tn5EvYl5WCI/AAAAAAAADdw/vqOF4EHgt30/s1600/i2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZymtZkeWPBo/Tn5EvYl5WCI/AAAAAAAADdw/vqOF4EHgt30/s400/i2.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-srvd0zdd_60/Tn5Evz3MkHI/AAAAAAAADd0/hlJrmM5XZbU/s1600/i3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/-srvd0zdd_60/Tn5Evz3MkHI/AAAAAAAADd0/hlJrmM5XZbU/s400/i3.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-aqoET4wXEFk/Tn5EwQscbeI/AAAAAAAADd4/HL-MwpvlHD0/s1600/i4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-aqoET4wXEFk/Tn5EwQscbeI/AAAAAAAADd4/HL-MwpvlHD0/s400/i4.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-jt_-EqDJb3g/Tn5Ew4v0qJI/AAAAAAAADd8/JrHHgOo--Qc/s1600/i5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://2.bp.blogspot.com/-jt_-EqDJb3g/Tn5Ew4v0qJI/AAAAAAAADd8/JrHHgOo--Qc/s400/i5.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-A5dRSvCDpQQ/Tn5ExuoZx-I/AAAAAAAADeA/t8-fj8xSvzM/s1600/I6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="395" src="http://4.bp.blogspot.com/-A5dRSvCDpQQ/Tn5ExuoZx-I/AAAAAAAADeA/t8-fj8xSvzM/s400/I6.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aRKTM50w6Oo/Tn5EyRsGtUI/AAAAAAAADeE/kXga7PzKOtA/s1600/i7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-aRKTM50w6Oo/Tn5EyRsGtUI/AAAAAAAADeE/kXga7PzKOtA/s400/i7.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Kn-zBA-o1vc/Tn5EzFknetI/AAAAAAAADeI/XDkx5YhN2hA/s1600/i8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-Kn-zBA-o1vc/Tn5EzFknetI/AAAAAAAADeI/XDkx5YhN2hA/s400/i8.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-aVW1gk9S2Dg/Tn5EzsDzKqI/AAAAAAAADeM/CaygAxMFjpc/s1600/i9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-aVW1gk9S2Dg/Tn5EzsDzKqI/AAAAAAAADeM/CaygAxMFjpc/s400/i9.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-46ujhRTA6_0/Tn5E0U5jXSI/AAAAAAAADeQ/GupMtY-bwnk/s1600/i10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-46ujhRTA6_0/Tn5E0U5jXSI/AAAAAAAADeQ/GupMtY-bwnk/s400/i10.jpg" width="400" /></a></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-8307361011891648251?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-56209939320524700432011-09-01T11:42:00.000-04:002011-09-01T11:42:09.531-04:00మా ఇంటి గణపయ్య :)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><i>ఉండ్రాళ్ళ మీదకి దండు పంపూ....గణపయ్యా....</i></div><div style="text-align: left;"><i>కమ్మని నెయ్యి కడు ముద్దపప్పు గణపయ్యా....</i></div><div style="text-align: left;"><i>ఓ బొజ్జ గణపయ్య...నీ బంటు నేనయ్యా...</i></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">ఈ పాట చిన్నప్పుడు ప్రతి వినాయకచవితికి పొద్దున్నే మా టేప్రికార్డర్లో మమ్మల్ని మేలుకొలిపేది :) ఇవాళ పొద్దున్నే నాలుగింటికి ఈ పాట నేనే పాడుకుంటు లేచి.... అన్ని నైవేద్యాలు చేసి.... గణపయ్యకి బోలెడు వండిపెట్టి... ఇంకా చక్కగా పూజ చేసుకుని అంతా అయ్యేసరికి పది :) అసలే వీక్ డే కదా... అంతా ఉరుకులు,పరుగులు లాగా అయిపోయింది :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక అట్టే మీకు నా సోదంతా చెప్పి మిమ్మల్ని విసిగించనులే... పిక్స్ పెట్టా..చూసి...తరించేయండి మా ఇంటి గణపయ్యని :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">గణపయ్యకి ఇష్టమని..ఉండ్రాల్లు,మోదకాలు,గారెలు,పులిహోర,పాయసం చేసా :) వాటికి తోడు.... టమటా పప్పు, బెండ, దొండ కూరలు.. పులుసు.. ఇంకా వడపప్పు,పానకం :) ఇక మామిడి, చెరుకు, అరిటి, ఆపిల్, నారింజ, ద్రాక్ష, పీర్స్, మొక్కజొన్న కూడా పెట్టాను. మరి సరిపోయాయో లేదో బుజ్జిగణపయ్య బుల్లి కడుపుకి :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-H0f7xFiHtWU/Tl-f6SlLCOI/AAAAAAAADbE/mncjfdiTMuE/s1600/vinayaka1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://3.bp.blogspot.com/-H0f7xFiHtWU/Tl-f6SlLCOI/AAAAAAAADbE/mncjfdiTMuE/s400/vinayaka1.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">ఇంకా పూజ మొదలుపెట్టకముందు బియ్యప్పిండితో ముగ్గేసి...బియ్యంపోసి గణపతిని,వాళ్ళ డాడి శివయ్యని,మా ఇలవేల్పు వెంకీని, ఆయన భార్య లక్ష్మిని పెట్టాను :) </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-B86jpUV7UDc/Tl-f7NNDmqI/AAAAAAAADbI/CO4BjJfmSq8/s1600/Vinayaka2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/-B86jpUV7UDc/Tl-f7NNDmqI/AAAAAAAADbI/CO4BjJfmSq8/s400/Vinayaka2.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">మా గణపయ్య పూజకి ఎంతముచ్చటగా రెడి అయ్యాడో చూడండీ :) </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pBw2wCxJaR4/Tl-f7pNy7mI/AAAAAAAADbM/HdtHb-TVO6A/s1600/Vinayaka3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="337" src="http://1.bp.blogspot.com/-pBw2wCxJaR4/Tl-f7pNy7mI/AAAAAAAADbM/HdtHb-TVO6A/s400/Vinayaka3.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">శ్ర్రీ మహాగణాధిపతయే...పుష్పం పూజయామి :) </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-kB3Fc2NIh9Q/Tl-f8aOUEMI/AAAAAAAADbQ/5ePAcFc6O9Y/s1600/Vinayaka4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="377" src="http://3.bp.blogspot.com/-kB3Fc2NIh9Q/Tl-f8aOUEMI/AAAAAAAADbQ/5ePAcFc6O9Y/s400/Vinayaka4.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">శ్ర్రీ మహాగణాధిపతయే...పత్రం పూజయామి :) </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cxfK2VW-wFQ/Tl-f9AL0dKI/AAAAAAAADbU/knlXqDc85bk/s1600/Vinayaka5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://2.bp.blogspot.com/-cxfK2VW-wFQ/Tl-f9AL0dKI/AAAAAAAADbU/knlXqDc85bk/s400/Vinayaka5.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">కదళీఫల-నారికేళా సహిత నానావిధభక్ష్యభోజ్యం మహానైవేద్యం సమర్పయామి :) </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0I24BwPHJeM/Tl-f9sVYbpI/AAAAAAAADbY/mezYWL-yM2A/s1600/Vinayaka6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="380" src="http://2.bp.blogspot.com/-0I24BwPHJeM/Tl-f9sVYbpI/AAAAAAAADbY/mezYWL-yM2A/s400/Vinayaka6.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">అంతే...పూజయిపోయిందోచ్! కథవిని అక్షతలు వేసుకుని...తోరం కట్టుకుని గణపతి ఆశీర్వాదం పొందండి :)</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">సరే...మరి...అందరికి ఇంకొక్కసారి 'వినాయకచవితీ శుభాకాంక్షలు :)</div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-5620993932052470043?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-70937308691608241452011-08-30T08:16:00.001-04:002011-08-30T08:16:10.820-04:00పరంజ్యోతి<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><i>కర్మ అంటే ఏంటి?</i></div></div></div><br /><i>కర్మఫలం అంటే ఏమిటి? </i><i><br /></i></div><div style="text-align: left;"><i><br /></i></div><div style="text-align: left;"><i>జన్మలు ఉంటాయా?</i></div><div style="text-align: left;"><i><br /></i></div><i>మరణించిన మనిషి మళ్లీ బ్రతుకుతాడా?</i><br /><i><br /></i><br /><div style="text-align: left;">ఈ ప్రశ్నలన్నిటికీ సమాధానం చెప్పే మల్లాది గారి అద్భుత ఆధ్యాత్మిక నవల......'<b>పరంజ్యోతి</b>'<br /><br />మొన్న మా బజ్జు గుంపులో దయ్యాల మీద,పునర్జన్మల మీద,ఊజాబోర్డు గురించి,మల్లాది గారు వ్రాసిన 'అనగనగా ఒక అతిధి'నవల గురించి ఒక సుదీర్ఘ చర్చ జరిగింది. అప్పుడు నేను చదివిన ఈ నవల గుర్తొచ్చి అది ఈ బ్లాగు పోస్టుకి నాంది పలికింది :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆమధ్య ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు ఈ పుస్తకం మా ఇంట్లో చూడగానే....'హబ్బా ఇంకో బోరింగ్ నవల!' అనుకున్నా! కాని మా అమ్మ 'ఒకసారి చదువు నీకే తెలుస్తుంది.....బోరింగో..ఇంటరెస్టింగో'....అంటే సరేలెమ్మని చదవడం ప్రారంభించా!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ముందు నాలుగైదు పేజీలు కొంచెం విసుగనిపించినా రానురాను కథలో చిక్కదనం ఎక్కువైంది. ఒక వ్యసనపరుడు సాధువుగా ఎలా మారాడు? తను అనుకున్న లక్ష్యాన్ని ఎలా చేరాడు అన్నది ఈ నర్మదా-గోదావరి నదుల ఒడ్డున సాగే కథ!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-vxW8w1Nkauw/Tarsfb6b9WI/AAAAAAAAC-Q/UfTMABEvMB8/s1600/malladi.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-vxW8w1Nkauw/Tarsfb6b9WI/AAAAAAAAC-Q/UfTMABEvMB8/s200/malladi.jpg" width="171" /></a>రెండు శతాబ్దాల క్రిందట గోదారి తీరంలో వెలసిన 'నెమలి కొండ' సంస్థానం రాజు 'విజయ రామరాజు' కథ ఇది. వ్యసనపరుడైన రామరాజు రాజ్యాన్ని,రాణిని ఆఖరికి కన్న కొడుకుని కూడా లక్ష్యపెట్టకుండా భోగలాలసలో మునిగి తేలుతుంటాడు. అతన్ని మార్చాలని అతని భార్యతో సహా బంధువులందరూ చేసిన ప్రయత్నాలన్నీ విఫలమౌతాయి. చివరికి అతని వ్యసనాలు మందులేని రోగం రూపంలో అతన్ని మంచాన పడేస్తాయి. అయినప్పటికీ అతనిలో మార్పు ఉండదు. ఇదంతా చూసి విరక్తి చెందిన రామరాజు భార్య,బావమరిది కలిసి విషం పెట్టి అతన్ని చంపేస్తారు.</div><div style="text-align: left;"><br />రామరాజు రోగం వల్లే చనిపోయాడనుకుని భావించిన అందరూ గోదావరి తీరాన అతని దేహానికి దహన సంస్కారాలు చేయడానికి ఏర్పాట్లు చేస్తారు. చితికి నిప్పు పెట్టాక....ఉన్నట్టుండి పెద్ద వర్షం.....దానితోపాటే గోదారి పొంగిపొరలి కొద్దిగా కాలిన చితిని కొట్టుకుపోయేలా చేస్తాయి. కళ్ళముందే రామరాజు చితి వరదగోదారిలో కొట్టుకుపోతుంటే చేసేది లేక మిన్నుకుండిపోతారు రాజ కుటుంబీకులు. ఈ విషయం బైటికి పొక్కకుండా జాగ్రత్త పడతారు!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కాని కొద్దిరోజుల తరువాత 'రామరాజు' సగం కాలిన దేహాన్ని ఎవరో సాధువు కాపాడారని.....రామరాజుకి తిరిగి ప్రాణం పోశారని అతని పేరు 'పరంజ్యోతి' అని తెలుస్తుంది! ఇది నిజమేనా? ప్రాణం తిరిగి వచ్చిన రామరాజు ఏమయ్యాడు? రాజ్యానికి చేరాడా లేదా? అసలు ఇంతకీ 'రామరాజు' 'పరంజ్యోతి' ఒకరేనా? ఒకవేళ పరంజ్యోతే రామరాజు ఐతే తనని చంపినవారెవరో తెలుసా?...... ఇలా ఎన్నో ప్రశ్నల పరంపరకి సమాధానాలు కావాలా? అబ్బా.....ఆశ,దోశ,అప్పడం.... నేను చెప్పనుగా!! మరి ఎలా? అందుకే మంచిపిల్లల్లా ఈ పుస్తకం చదవాలి మరి ;) </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><br />అసలే అమ్మమ్మ చనిపోయి దుఃఖంలో ఉన్న నాకు ఈ నవల ఊరటనిచ్చింది. 'కర్మ' అంటే ఏమిటో చెప్పకుండానే చెప్పిన మల్లాది గారి శైలి అద్భుతం. ఏదైనా మంచి విషయం చెప్పాలంటే సరాసరి చెప్పేస్తే బుర్రలోకి ఎక్కదు. అదే చిన్న కథ రూపంలో చెబితే మనసులో నాటుకుపోతుంది. ఈ నవల కూడా ఆ కోవకే వస్తుంది. ఎన్నో ధార్మిక రహస్యాలు, ఆధ్యాత్మిక విశేషాలు,నిత్యం ప్రతి మనిషి పాటించవలసిన సూత్రాలు....ఇలా ఎన్నో 'పరంజ్యోతి' అనే పాత్రని అడ్డుపెట్టుకుని మనకి చెప్పినట్లు అనిపిస్తుంది. పంతొమ్మిదోశతాబ్దంలో బెంగాల్లో జరిగిన ఒక నిజజీవిత గాధ ఆధారంగా ఈ నవల వ్రాసారు మల్లాది గారు :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సాధారణ పాఠకులకి ఈ నవల కొంచెం బోర్ గా అనిపించవచ్చు! కాని దైవ చింతన,ఆధ్యాత్మిక జిజ్ఞాస, జ్ఞాన సముపార్జన అనే విషయాల మీద ఆసక్తి ఉన్నవారు.........జన్మలు,కర్మ సిద్దంతాలు మీద నమ్మకం ఉన్నవారు చక్కగా చదువుకోవచ్చు. ఇవన్ని లేకపోయినా......కనీసం తెలియని విషయాలు తెలుసుకోవాలి అనుకునే ఆసక్తి ఉన్నా ఒక్కసారి ఈ నవల చదివితే జీవితం మీద మీ దృక్పధం మారిపోతుంది అన్నది మాత్రం ఖచ్చితం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నాకు ఈ నవల ఎంత నచ్చిందంటే...........దీనిలో నాకు నచ్చిన చాలా విషయాలని నేను విడిగా నోట్ చేసుకున్నా... ఎప్పటికి మర్చిపోకూడదని :)<br /><br /> ఈ నవల చదవడం కూడా నా కర్మఫలమేనేమో! :)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-7093730869160824145?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-48137028430084587532011-08-24T10:14:00.000-04:002011-08-24T10:14:27.156-04:00మసాలా తాతయ్య!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><a href="http://sagariscooking.com/wp-content/uploads/2009/03/chole-full-pic.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><br /><img border="0" height="150" src="http://sagariscooking.com/wp-content/uploads/2009/03/chole-full-pic.jpg" width="200" /></a>అవి నేను ఎంసెట్ రాసి,కౌన్సెలింగ్ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఇంట్లో ఖాళీగా ఈగలు తోలుకుంటున్న రోజులు! </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">బద్ధకపు ఉదయాలు..... భుక్తాయాసపు మధ్యాహ్నాలు దాటేసాక ఇక సాయంత్రాలు డాబా మీద చెట్ల మధ్య గడిచిపోయేది. అప్పుడు అమ్మ చేసిపెట్టే పకోడీలో,బజ్జీలో,కారప్పోసో.... <wbr></wbr>ఏదో ఒకటి నేమరేసేదాన్ని.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఒకరోజు మా ఎదురింటి సరోజ ఆంటి, పక్కింటి కుమారి ఆంటి మా ఇంటిముందు మెట్లమీద ముచ్చట్లు పెట్టారు. మా అమ్మని ఆహ్వానించారు. నేను సాధారణంగా ఈ రోడ్డు మీద అరుగు పై ముచ్చట్లకి దూరం-దూరం. కానీ ఆ రోజు ఏమి తోచక ఆంటీల బుర్ర తిందామని వెళ్లా! </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">అప్పుడే ఒక మసాలా బండి మా ఇంటిముందుగుండా వెళుతోంది.ఆ బండికి 'రాం-లఖన్' అనో....'జై భజరంగబలి' అనో పేర్లు లేవు. మామూలు సాదాసీదాగా ఉంది. ఒక చిన్న గంట కొట్టుకుంటూ ఆ బండి తోసుకేలుతున్న అతనివైపు చూసా! </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">చాలా పెద్దాయన. బక్కపలచగా ఉన్నాడు. సన్నని,పొడుగాటి మాసిపోయిన కుర్తా-పజమా ఇంకా తలమీద చిన్న తెల్ల టోపీ.చూస్తేనే తెలుస్తుంది ముస్లిం అతను అని. కళ్ళు లోపలి పోయి ఉన్నాయి. గడ్డం మాసిపోయి ఉంది. ఎందుకో చూడగానే జాలేసింది. </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">అప్పటికే అమ్మ స్నాక్స్ ఏమి చేయలేదు. సరే అని...'అమ్మా! మసాలా కొనుక్కుంటా....ప్లీజ్ అమ్మా' అని గొడవ పెట్టా! యే కళనుందో వెంటనే తలూపింది సరే అని.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><a href="http://images.dpchallenge.com/images_portfolio/50000-54999/54778/800/Copyrighted_Image_Reuse_Prohibited_865286.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://images.dpchallenge.com/images_portfolio/50000-54999/54778/800/Copyrighted_Image_Reuse_Prohibited_865286.jpg" width="227" /></a></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఇక ఎగురుకుంటూ వెళ్లి ఆ మసాలబండిని ఆపి.....'తాతా...తాతా.... ఒక మసాలా చాట్ ఇవ్వా?' అని అడిగా.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">తాత ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి....వెంటనే ఆ బండిని రోడ్డు పక్కకి పెట్టి.... ఒక న్యూస్ పేపర్ కోన్ లా చుట్టి దాన్లో రెండు చిన్న ఎండు విస్తరాకులు వేసి..... అందులో వేడి,వేడి చనా చాట్ వేసి....ఉప్పు,కారం,ఉల్లిపాయలు, కొత్తిమీరా ఇంకా ఏంటేంటో నాకు తెలీని పొడులు వేసి చకచకా ఒక స్పూన్ పెట్టి తిప్పి పైన నిమ్మకాయ పిండి ఒక తాటాకు ముక్క వేసి తినడానికి ఇచ్చాడు :) </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">వేడివేడిగా పొగలు కక్కుతున్న ఆ మసాల చాట్ చూడగానే నా నోట్లో అప్రయత్నంగా నీళ్ళు ఊరిపోయాయి. అయినా ముందు డబ్బులు ఇచ్చి తర్వాత తిందాం అని 'ఎంత తాతా?' అని అడిగితే......'పాంచ్ రుపియా బేటి' అన్నాడు. </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">'కేవ్వ్వ్వ్!' అనుకుని లోపలకెళ్ళి ఒక ఐదు రూపాయల బిళ్ళ తీసుకొచ్చి ఇచ్చా! చిరునవ్వుతో అది తీసుకుని ఆ బండి ముందుకు తోసుకుంటూ.....చిన్న గంట మ్రోగిన్చుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు మసాలా తాత.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">బండి అటు వెళ్ళగానే ఇటు ఆ తాటాకు స్పూన్ తో ఆ చాట్ తీసి నోట్లో పెట్టుకున్నా......అంతే! అద్భుతం. ఎంత బాగుందంటే.....ఇప్పటివరకు నేను అంత రుచికరమైన చాట్ తినలేదు మళ్లీ. పనిలోపని మా అమ్మకి కూడా ఒక స్పూన్ పెట్టా. అలాగే అక్కడున్న సరోజ ఆంటికి, కుమారి ఆంటికి కూడా! అందరికీ బాగా నచ్చేసింది.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఇక మరుసటి రోజు సరిగ్గా సాయంత్రం అయిదయ్యేసరికి మళ్లీ మేమందరం రోడ్డు మీద బైఠాయించాం! సరిగ్గా అదే టైముకి వచ్చాడు తాత. ఈసారి ఇరవై రూపాయల బిల్లు చేసాం :)</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><a href="http://www.sailusfood.com/wp-content/uploads/2010/03/papdi-chaat.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://www.sailusfood.com/wp-content/uploads/2010/03/papdi-chaat.jpg" width="200" /></a>ఆ మర్నాడు, కుమారి ఆంటి ముగ్గురు అబ్బాయిలు నాని,కిట్టు,పవనూ, మా పక్కింట్లో ఉండే మూడు దయ్యాలు సలోమి,సుధా,సుజాత, మాధవి ఆంటి ఇద్దరూ పిల్లలు అమూల్య,అఖిల, నేనూ...... అందరం కలిసి ఆ చాట్ బండి మీద పడ్డాం. తాత ఫుల్ ఖుష్ ఆ రోజు. మేమందరం కూడా ఫుల్ హాపీస్!</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఇక వారం తిరిగేసరికి మా కిట్టుగాడి క్రికెట్ ఫ్రెండ్స్ అందరూ సాయంత్రం ఐదు అయ్యిందంటే ఆ బండి చుట్టు మూగేసేవారు. మా ఇంటిముందు పెద్ద తురాయి చెట్టు ఉండటంతో ఆ చెట్టు క్రింద బండి నిలిపేవాడు తాత. ఇక ఎంతమంది జనామో! మా కాలని అంతా తాత మసాలాకి ఫిదా అయిపోయారు. ఇంతమందిలోను నన్ను బాగా గుర్తుపెట్టుకునేవాడు తాత. అందరికంటే కూసింత ఎక్కువే పడేది నా వాటా మసాలాచాట్ పోట్లంలో! :) </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">కొద్దిరోజులకి గిరాకి బాగా ఎక్కువైపోయేసరికి తన బుల్లి మనవరాలు రేష్మాని తీసుకొచ్చేవాడు సహాయానికి. ఆ అమ్మాయి సన్నగా,బక్కపలచగా ఉన్నా ముఖం ఎంత కళగా ఉండేదో! అలాగే పొడుగైన జడ కూడా! ఆ పాప చిన్ని చిన్ని చేతులతో అందరికీ చాట్ పొట్లాలు అందిస్తుంటే ఒక్కోసారి బాధేసేది. కానీ ఆ అమ్మాయి ఎంతో చలాకీగా,హుషారుగా పని చేస్తూ ఉంటే ముచ్చటేసేది కూడా! </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 25px;">మా ఆంటివాళ్ళు అరుగుమీద కూర్చుంటే వాళ్ళు బండి దగ్గరకి వచ్చే అవసరంలేకుండా రేష్మా చేత చాట్ పంపేవాడు తాత. నేను వాళ్ళతోపాటే కూర్చునివుంటే 'దీదీ' అనుకుంటూ బుజ్జిగా వచ్చి ఇచ్చేది :) ఎంత ముద్దొస్తూ ఉండేదో!</span></span></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">అలా ముచ్చటగా నాలుగు వీధులు ఉండే మా కాలనీలో తాత,రేష్మ ఫేమస్ అయిపోయారు. మా వీధి చివర మెయిన్ రోడ్డు కలిసే చోట పానీపూరి బండ్లు రెండు వెలసినా తాత మసాల చాట్ కి ఏ ఆటంకము కలిగేది కాదు. అదేమిటో రోజు ఠంచనుగా ఐదింటికి వచ్చే తాత, ఏడింటికి బేరాలన్ని త్వరగా పూర్తిచేసి వెళ్ళిపోయేవాడు. ఆదివారాలు మాత్రం అస్సలు కనిపించేవాడు కాదు. పోన్లే రెస్ట్ తీసుకుంటాడేమో అనుకునేదాన్ని. </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">తాతలో నాకు బాగా నచ్చేది తన చిరునవ్వు. ఎంతమంది కస్టమర్లు ఉన్నా.....అస్సలు విసుగన్నదే ఉండదు ఆ ముఖం మీద. అంతే కాదు.....తాత చాట్ బండి ఎంత నీట్ గా మెయింటెయిన్ చేసేవాడో! డబ్బాలు....చాట్ కలిపే స్పూన్లు అన్నీ చాలా నీట్గా ఉండేవి. అలాగే నన్ను చూసినప్పుడల్లా.... ఏమి మాట్లాడకపోయినా 'బేటి' అంటూ ఆప్యాయంగా అందించే మసాలా పొట్లం ఆ రుచిని అమాంతం పెంచేసేది :) ఇలా మూడు నెలలు పండగ చేసుకున్నా నేను ;)</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఇంతలోనే నా కౌన్సెలింగ్ జరగడం,నేనూ ఇంజినీరింగ్లో జాయిన్ అవడం......రోజు సాయంత్రాలు 'సి' లాంగ్వేజ్ కోచింగ్ క్లాసెస్కి వెళ్లి ఇంటికొచ్చేసరికి ఏడు-ఎనిమిది అయ్యేది. ముందు కొద్దిరోజులు తాత మసాలా మిస్ అయినా క్రమంగా చదువు గోలలో పడి మర్చిపోయా. కానీ అప్పుడప్పుడు తాత గురించి అమ్మని అడుగుతూనే ఉండేదాన్ని. </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.hindu.com/edu/2004/12/06/images/2004120600440401.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://www.hindu.com/edu/2004/12/06/images/2004120600440401.jpg" width="200" /></a></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఇక దసరా సెలవులు ఒక వారం రోజులు ఇచ్చారు మాకు. అప్పుడు మళ్లీ తాత దగ్గర మసాలా తిన్నాను. ఎంత ఆనందమేసిందో! తాతకి కూడా నన్ను చూస్తే బోలెడు సంతోషం :) </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">మళ్లీ సెలవులు అయిపోయాక మామూలే! ఇక మళ్లీ తాతని చూసే అవకాసం ఎప్పుడు రాలేదు. ఎప్పుడన్నా సెలవులు వచ్చినా మేము ఊర్లకి వెళ్ళడం.....ఇలా ఏదో ఒకటి ఉండటంతో అలా తాతని చూసి చాలా కాలమే అయిపోయింది. </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">సెకెండ్ ఇయర్ నేనూ హాస్టల్ లో చేరా! ఇక పూర్తిగా ఈ విషయం మరుగున పడిపోయింది. </div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఒకసారి ఎందుకో గుర్తొచ్చి మాటల మధ్యలో అమ్మని అడిగా!</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">'తాత ఇంకా వస్తున్నాడా అమ్మా! ఎలా ఉన్నాడు? రేష్మా ఎలా ఉంది?' అని.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">'తాతకి ఈమధ్య ఒంట్లో బాగుండటం లేదట. అందుకే కొద్ది రోజులు మసాల బండి రేష్మ,రేష్మ వాళ్ళ అన్నయ్య చూసుకున్నారు. చిన్నపిల్లలు వాళ్ళకేం వచ్చు తాత లాగా రుచికరంగా చేయడం? ఏదో వాళ్ళకి తెలిసినట్టు చేసేవారు. కొద్దిరోజులకి సరైన బేరాలు రాక వాళ్ళు మానేశారు. ఇప్పుడు ఎవరూ మసాల బండి వేయట్లేదు' అని చెప్పింది.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఎంత బాదేసిందో! తాతకి ఏమి కాకుండా త్వరగా కోలుకుని మళ్లీ మసాల బండి వేయాలని కోరుకున్నా!</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><a href="http://www.myorkutglitter.com/wp-content/uploads/2008/04/miss.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.myorkutglitter.com/wp-content/uploads/2008/04/miss.jpg" width="271" /></a>కానీ ఆ తర్వాత రేష్మ,వాళ్ళ అన్నయ్య పానిపూరి బండి పెట్టారట మెయిన్ రోడ్డు మీద. మా అమ్మ వాళ్ళదగ్గర ఒకసారి తాత గురించి వాకబు చేస్తే తెలిసిందట.....తాత ఇక లేరని :(</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఎంత బాదేసిందో.....ఆ మాట వింటుంటే! తాత చేతిలో అమృతమైపోయే చాట్...... ఎంత పని ఒత్తిడున్నా తన ముఖం పై చెరగని చిరునవ్వు.......... ఆ గుంటలు పడిన కళ్ళలో నామీద చూపించే అభిమానం,ఆప్యాయత గుర్తొచ్చి చాలా బాధేసింది.</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఏంటో ఈ బంధాలు...... చిత్రంగా కలుస్తాము.......... అంతే చిత్రంగా విడిపోతాము! ప్చ్! ఏంటో కదా!</div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">మళ్లీ ఇన్నాళ్టికి 'మసాలా తాతని' గుర్తుచేసిన మన<a href="http://kothavakaya.blogspot.com/2011/08/blog-post.html"> కొత్తావకాయగారికి</a> బోలెడు బోలెడు ధన్యవాదాలు :) </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-4813702843008458753?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-59338406714673381692011-08-21T10:23:00.002-04:002011-08-21T10:26:52.471-04:00ఒక బృందావనం!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-M77uPWtiGY4/TlESMU_oMfI/AAAAAAAADaI/02lPIk9fw3s/s1600/TA0947.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-M77uPWtiGY4/TlESMU_oMfI/AAAAAAAADaI/02lPIk9fw3s/s200/TA0947.jpg" width="150" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">బృందావనం.......</span><br /><div>ఆ పదమే ఒక పులకింత.....ఆ తలపే ఒక మైమరపు....</div><div>ఏ క్షణాన....ఆ సుందర లోకంలో అడుగుపెడతానా...అని నా తనువు నిలువెల్లా కనులై ఎదురుచూస్తున్నది.....</div><div>'కృష్ణా!....మనసు ఎందుకో ఉత్తుంగతరంగమై ఎగసి....ఎగసి....నా మోమును సుతారంగా తాకివెల్లిపోతున్న ఆ పిల్లతిమ్మెరల మీద సాగిపోతోన్న నీ మురళీగానాన్ని ఓడిసిపట్టుకోవాలని ఆత్రపడిపోతోంది!! ఎందుకో దానికి అంత తొందర? </div><div>వచ్చేస్తున్నాను స్వామీ....నీ దివ్యమనోహర లోకానికి....</div><div>నీ మృదుపదస్పర్శతో పునీతమైన ఆ నందనవనంలో ప్రతి రేణువు నీ పాదరజమే కదా!</div><div>నీ రూపాన్ని నిండారా నింపుకున్న నీ సుధాధామంలో ఒక్క క్షణం నిలిచినా నా జన్మ ధన్యమవును కదా!'</div><div><br /></div><div>ఈ ఆలోచనల్లో మునిగిపోతూ..... ఆ ఆనందలోకంలో తేలియాడుతుండగానే వచ్చేసింది 'బృందావనం'....నా కలలవనం...</div><div><br /></div><div>నాతోపాటు వచ్చిన మిత్రబృందం అంతా తమతమ సామాన్లతో బస్సు దిగి...ముందు నడుస్తున్నారు.....</div><div>నేను మాత్రం....బస్సు దిగే ముందే....ఆ 'బృందావనం' అధిదేవత అయిన 'రాధారాణి'ని మనసులోనే అనుమతి అడిగి....నమస్కరించి....బస్సు దిగి పరమపవిత్రమైన ఆ మృత్తికని చేతితో స్పృశించి....శిరస్సున ధరించాను!</div><div>ఏదో ఒక అనిర్వచనీయమైన అనుభూతి... నన్నునిలువనీయట్లేదు.....ఆ అనుభూతిలోనే మెల్లగా నడుస్తూ....నా నేస్తాలను అనుసరించాను!</div><div><br /></div><div>చుట్టూ చూసాను! నా కళ్ళు దేనికోసమో వెతుకుతున్నాయ్! ఏదో చూడాలని ఆశపడుతున్నాయ్! ఏదో కనుగొనాలని ఆత్రపడుతున్నాయ్!! కానీ ఎక్కడ? </div><div><br /></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9JVKLe9w6AY/TlESkeaKe-I/AAAAAAAADaM/iZdV5VjaKzo/s1600/TA0037.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-9JVKLe9w6AY/TlESkeaKe-I/AAAAAAAADaM/iZdV5VjaKzo/s200/TA0037.jpg" width="161" /></a>మెల్లగా అలా ముందుకు సాగుతున్నాను.....ఎంతకీ ఆ నందనవనం కానరాదే??</div><div>ఇదేనా బృందావనం? అని ఎవరినైనా అడగాలనిపించింది. కానీ కళ్ళముందు ప్రత్యక్షంగా కనపడుతోంది.... మరి నా మనసేమో.... 'ఇది కాదు నేను చూడాలనుకున్న బృందావనం' అని గోలచేస్తోంది.ఇదేమి పట్టించుకోకుండా కెమెరాలతో కనపడినదల్లా ఫోటోలు తీసుకుంటూ వెళ్ళిపోతున్నారు నా మిత్రబృందం. వారివెంట జీవంలేనిదానిలాగా నడుస్తున్నాను నేను!</div><div><br /></div><div>నా భుజాన వ్రేలాడుతున్న కృష్ణుడిముఖచిత్రం ఉన్న హాండ్ బాగ్....బరువుగా అనిపించింది. అందులో కృష్ణుడిమీద రాసిన వేలవేల పాటలు కలిగి ఉన్న పుస్తకం ఉంది. ఈ బృందావనంలో ఆ దేవదేవునికి అంకితం చేద్దామని తెచ్చి పెట్టుకున్న ఆ పుస్తకం.....దీనంగా నావంక చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తోంది....</div><div><br /></div><div>ఆ పుస్తకంలో ఐదువేల పాటలు రాయాలని నా సంకల్పం....ఇప్పటికీ 4999 రాసి....ఆ చివరి పాట ఈ బృందావన క్షేత్రంలో....ఈ సుమనోహర ప్రదేశాన్ని వీక్షిస్తూ....వ్రాసి....నా సంకల్పాన్ని నెరవేర్చి ఆ స్వామి పాదాలకి ఈ పాటలతోటని అంకితమివ్వాలని ఆశ పడ్డా!! కానీ ఏమని వ్రాయను?? ఎలా రాయగలను??? </div><div><br /></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-d54vWSsBWNQ/TlEUC8vs3bI/AAAAAAAADag/kLuO0IHGyS0/s1600/TA0036.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-d54vWSsBWNQ/TlEUC8vs3bI/AAAAAAAADag/kLuO0IHGyS0/s200/TA0036.jpg" width="147" /></a>జయదేవుడు వర్ణించిన ఆ అద్భుత సౌందర్య అద్వితీయ సుందర నందనవనం ఇదేనా?</div><div>నా లీలామోహనుడు....ప్రతినిత్యం రాధాదేవితో రాసలీలలాడే రససామ్రాజ్యం ఇదేనా?</div><div>నా మురళీధరుడు తన సఖీసమూహంతో ఆటలాడిన వ్రజ భూమి ఇదేనా?</div><div>"<i>మాధవికా....పరిమళ లలితే....నవ మాలతి జాతి సుగంధౌ!!</i>" అని అన్నారే జయదేవులు....మరి ఎక్కడ ఆ మాధవీలతలు? ఎక్కడ ఆ మాలతిపుష్పగంధాలు?</div><div>"<i>లలితలవంగలతా పరిశీలన...కోమలమలయసమీరే....మధు<wbr></wbr>కరనికర కరమబ్బిత కోకిల...కూజిత కుంజ కుటీరే</i>!" ఈ కీర్తనకి అర్ధం? ఏవి ఆ లతలతో అల్లుకున నికుంజాలు?? ఫల,పుష్పవృక్షాలతో అలరారే కుటీరాలు? కమ్మని కోయిలల కిలకిలా స్వరాలు?</div><div><br /></div><div>నా కళ్ళవెంట నీటి తడి! ఎదలో ఏదో మూల అలజడి! ఎక్కడికక్కడ షాపులు..... రకరకాల వస్తువులు అమ్ముతూ నిలువు దోపిడీ చేస్తున్న వ్యాపారులు..... వస్తువులు కొన్నా కొనకపోయినా కనీసం చూసినా ఖరీదు కట్టమని నిలదీసే వర్తకులు.... విపరీతమైన వానరసేన.....ఇరుకిరుకు సందులు..... పాతకాలంనాటి ఇళ్ళు... కూలిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న కుడ్యాలు..... తోసుకుంటూ తిరిగే జనాలు..... అంతకంటే వేగంగా సంచరించే అపరిశుభ్ర గోగణం.... భక్తిభావం అసలు లేకుండా అంతా గోలగోలగా ఓహ్! ఇక నావల్ల కాలేదు..... నాకు అస్సలు అడుగు ముందుకువేయబుద్ది కాలేదు.... ఇక ఏమీ చూడాలనిపించలేదు!! ఒక్కసారిగా నిస్సత్తువ ఆవరించగా.... అక్కడే ఒక షాపు దగ్గర కూలబడ్డాను! అప్రయత్నంగా నా కనురెప్పలు మూతపడ్డాయి..... మనసుమాత్రం కృష్ణనామజపంలో మునిగిపోయింది! అలా ఎంతసేపున్నానో తెలీదు....</div><div><br /></div><div>క్రమంగా చీకటిపడిపోయింది.... లేచి చూసేసరికి ఎవ్వరూ లేరు.... నా స్నేహితులు....మమ్మల్ని తీసుకొచ్చిన బస్సు....ఆ మనుషులు.........ఎవ్వరూ లేరు....</div><div><br /></div><div>దిగ్గున లేచాను! వెనక్కి తిరిగాను....అంతే! మాటాలు రాక చేష్టలుడిగిపోయి మైనపుబోమ్మలా అలా చూస్తూ ఉండిపోయాను! నాకళ్ళను నేనే నమ్మలేకపోయాను!</div><div><br /></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Fnn8x1pV37E/TlESrlyAbOI/AAAAAAAADaQ/lLp-6kCqmD4/s1600/gopis-missing-him.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-Fnn8x1pV37E/TlESrlyAbOI/AAAAAAAADaQ/lLp-6kCqmD4/s200/gopis-missing-him.jpg" width="141" /></a>ఇందాక చూసిన రోడ్ల స్థానే పచ్చటి తివాచి పరిచినట్టున్న నందనవనాలు..... ఇంతింతేసి పువ్వులతో విరగబూస్తున్నాయి...... అంతే కాదు..... ఎప్పుడు కనివిని ఎరుగని రకరకాల ఫలాలతో విరగగాసిన చెట్లు ఆ ఫలభారంతో కొంచెం ముందుకు వంగాయి కూడా! పెద్దపెద్ద చెట్లు.... వాటిని బలంగా అల్లుకుని ఒకచెట్టునించి ఇంకో చెట్టుకి బంధం వేస్తున్న లతలు.... ఆ లతల్ని ఆధారంగా చేసుకుని ఉయ్యాలలూగుతున్న అందమైన గోపికలు..... ఆకాశంలో నక్షత్రాలన్నీ గుదిగుచ్చి తారాతోరణం కట్టినట్టు అంతటా వెలుగుజిలుగులు.... ఎటూ చూసినా.... కన్నెపడుచులు.... నవ్వుతూ.... తుళ్ళుతూ.... ఆటలు ఆడుతూ... పాటలు పాడుతూ.... అబ్బ! ఆ పాటలు తేనెలతేటలులాగా ఎంత బాగున్నాయో.......అలా ఆ వింతలన్నీ అబ్బురంగా చూస్తూ ముందుకు సాగాను!</div><div><br /></div><div>రకరకాల పక్షుల కిలకిలారావాలతో,కమ్మని పూల పరిమళాలతో ఆ దారంతా ఆహ్లాదంగా ఉంది! కాళ్ళకింద ఆ పూలపుప్పొడి జారిపడి సుతిమెత్తగా తగులుతోంది.... చల్లని మలయమారుతం నా శ్వాసలో మమేకమౌతోంది..... ఆ పువ్వులని... ఆ ఆకులను చేతులతో తాకుతుంటే ఏదో పులకింత! అలా... ఆ తోటలో..... ఆ పొదరిళ్ళ మధ్యలో...... ఆ చుక్కల పరదా క్రింద మెత్తమెత్తగా నడుస్తూ వెళుతుంటే..... వినిపించింది..... ఉత్సాహంతో పరవళ్ళు తొక్కుతున్న గలగలల సవ్వడి! "యమున....అది యమునా నదే!!" అనుకుంటూ పరుగుపరుగున వెళ్లి చూద్దునుకదా...... అదేమిటో.... నల్లగాఉండే యమున..... పున్నమి చంద్రుడి వెన్నెలకి కాబోలు.... ధవళ కాంతులతో ధగధగలాడుతోంది.... యమున ఒడ్డున ఉన్న సైకత రేణువులు... హిమరజములా అన్నంతగా మెరిసిపోతున్నాయ్! యమున ఎంత ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడుతోందంటే...... బృందావనంలోకి వచ్చేసి ఆ అందమంతా తన చేతులతో స్పృశించాలి అనుకునేంతగా!! ఇక నెలరాజు అందం చెప్పనలవికానంతగా ఉంది..... నా కృష్ణుడి మోమల్లె!!<br /><br /></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-g7RapabTEDs/TlES11EPoNI/AAAAAAAADaU/yehPOek7ch0/s1600/rasa-dance.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/-g7RapabTEDs/TlES11EPoNI/AAAAAAAADaU/yehPOek7ch0/s200/rasa-dance.jpg" width="200" /></a></div><div>ఇంతలో ఎక్కడినించో.... కిలకిలమని నవ్వులు..... కోలాహలాలు...... మంద్రస్వరంలో గానం వినిపిస్తున్నాయ్! అటు వైపు తలతిప్పి చూస్తే..... ఒక పెద్దదేవగన్నేరు వృక్షం..... చెట్టునిండా పూలే..... అల్లంతదూరానికి కూడా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయ్! దానికింద.... బుల్లిబుల్లి తువ్వాయిలు గెంతులేస్తున్నాయ్! ఇంతంత తోకలతో నెమళ్ళు అటు,ఇటు తెగ హడావిడిగా తిరిగేస్తున్నాయ్! ఇంకా చాలామంది గోపీగోపికలనుకుంటా నృత్యాలు చేస్తున్నారు...... అటు వైపు వెళదామని నడక సాగించాను! దారిలో నా కాలికి అక్కడక్కడా చిన్నిచిన్నికుందేలుపిల్లలు అడ్డుపడుతున్నాయ్..... వాటిని పట్టుకుందామని..... ఒకదానివెంట పరుగుతీసాను..... ఇంతలో ఎక్కడినించి వచ్చిందో...... ఒక చిన్నారి జింకపిల్ల బెదురుబెదురుగా చూస్తూ.... నావైపు వచ్చి నన్ను చూడగానే..... పారిపోబోయింది...... నేను దానివేనకే పరుగు మొదలుపెట్టాను.....<br /><br /></div><div><br /></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jWHm-2T8JxA/TlES9r5YCsI/AAAAAAAADaY/pEuRjWRcRAY/s1600/TA0046.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-jWHm-2T8JxA/TlES9r5YCsI/AAAAAAAADaY/pEuRjWRcRAY/s320/TA0046.jpg" width="236" /></a>అది... .నన్ను ఎక్కడికేక్కడికో తీసుకెళ్ళింది...... ఏవేవో వనాలు తిప్పింది..... దారిలో ఎన్నో వింతలను చూపించింది...... అయినా దానికి అలుపు రాదే! నాకు ఆయసమోచ్చేస్తోంది..... ఇంతలో ఒక పొన్నచెట్టు కనపడితే.... అక్కడ కాసేపు ఆగాను!<br /><br /> ఈ జింకపిల్ల ఎటువేల్లిపోయింది అని అనుకుంటూ.... మెల్లగా ముందుకు వెళుతుంటే.... అక్కడ ఏదో ఒక సుప్రకాశం నాకు దగ్గరవుతోంది.... క్రమంగా అది ఒక ఆకృతిని సంతరించుకుంటోంది.... నాకు బాగా పరిచయమున్న వ్యక్తిలాగే అగుపిస్తోంది....... ఆ వ్యక్తి దగ్గరయ్యే కొద్దీ దివ్యచందన పరిమళమేదో నా మేనిని చుట్టేస్తోంది..... ఒక నీలకాంతి ఆ ప్రదేశమంతా పరుచుకుంది..... ఒక మురళీరవం నా చెవుల్లో అమృతం పోస్తోంది..... ఒక అందెలరవళి నా గుండెల్లో ప్రతిధ్వనిస్తోంది.... ఒక తులసిమాల నా చేతులకు అందే దూరంలో నిల్చుని ఉంది.... ఒక నెమలిపింఛం ఆ మణిమయ కిరీటంలో ఒదిగిపోయింది...... ఒక కస్తూరితిలకం నా కళ్ళకు స్పష్టంగా..... అతి దగ్గరగా కనిపిస్తోంది...... ఒక అచ్చెరువొందే సౌందర్యం ఒలికిస్తున్న నేత్రద్వయం నావైపు చూసింది! సమస్త సృష్టిని స్తంభింపజేసే ఒక చిరునవ్వు ఆ మోమున విరిసింది.... నా గుండె వేగం రెట్టింపయ్యింది...... నా ఊపిరి క్రమంగా బరువైపోతోంది ...... నా శరీరంలో ఆణువణువూ కంపిస్తోంది..... కానీ పెదవులు మాత్రం........ అతి కష్టం మీద పెగుల్చుకుని ఒక్క పదం ఉఛ్ఛరించాయి..... 'కృష్ణా!'</div><div><br /></div><div>అంతే.... లేచి చూసేసరికి చుట్టూరా నా స్నేహితులు..... కంగారుగా నా కళ్ళలోకి చూస్తున్నారు! 'అరె.... ఇప్పుడే కదా... ఇంత దగ్గరగా చూసాను.... ఆ నీలమేఘశ్యాముడిని..ఏడీ?? నా కృష్ణుడు ఏడీ?'...... నాకంతా అయోమయంగా ఉంది..... 'అంటే....ఇదంతా కలా? అయ్యో.... నిజమైతే ఎంతబాగుండేది?' ఒక్క క్షణం దుఖం తన్నుకొచ్చింది.....</div><div><br /></div><div>'కృష్ణా! ఇదంతా నిజమైతే బాగుండు కదా....ఎందుకిలా చేసావ్? కనిపించినట్టే కనిపించి మాయమయ్యావా కన్నయ్యా?' అని బాధగా మనసు అడుగుతుంటే.... కళ్ళు శ్రావణమేఘాల్లా వర్షిస్తున్నాయి..... ఎందుకో అప్రయత్నంగా నా హ్యాండ్ బాగ్లో చేయి పెట్టాను..... నా పాటల పుస్తకం బైటకు తీశాను! ఇంకొక్క పాట.... ఒకేఒక పాట రాస్తే...... ఇక ఈ బృందావనవిహారికి అంకితమివ్వొచ్చు!! కానీ ఇప్పుడు ఈ బాధలో.... ఎలా?నావల్ల కాదు.... ఇక ఇప్పటికీ ఇంతే ప్రాప్తం.... మళ్లీ ఎప్పుడు ఈ పుస్తకం పూర్తి చేస్తానో..... ఈ గోపాలునికి ఎప్పుడు అర్పితం చేస్తానో.... అనుకుంటూ...... చివరి పేజి తెరిచాను.....</div><div><br /></div><div>ఆశ్చర్యం!!!!..... నా గుండె ఒక్క క్షణం ఆగి కొట్టుకుంది......</div><div>నా చేతివ్రాతలో రాసి ఉంది... నా 5000వ పాట! ఇందాక కలలో నేను విన్న ఆ గోపికలు పాడిన పాట! కానీ... ఇది ఎలా సాధ్యం? అంటే.... ఇందాక నేను చూసింది..... కలా? నిజమా?.....</div><div><br /></div><div style="text-align: left;">వేవేల మురళీస్వరాలు ఒక్కసారిగా చుట్టుముట్టిన అనుభూతి.....</div><div>రంగురంగుల పూలబంతై ఊయలూగుతున్నట్టున్న జగతి....</div><div>నన్నల్లుకుపోతున్న మధురాధిపతి అందించిన మధురగీతి. </div><div><br /></div><div>ఒక్కసారి ఆ దేవదేవుని మనసారా స్మరించి......కృష్ణస్పర్శతో పునీతమైన ఆ పాటల పుస్తకాన్ని ఆర్తితో ముద్దాడి నా మురళీమనోహరుడి దివ్యచరణాలవిందాలకు సమర్పించాను!</div><div> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Srrm30ONRI4/TlETHvriuKI/AAAAAAAADac/heiVynMDO0M/s1600/Radhaseva.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-Srrm30ONRI4/TlETHvriuKI/AAAAAAAADac/heiVynMDO0M/s320/Radhaseva.jpg" width="314" /></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>[<b>కృష్ణాష్టమి</b> సందర్భంగా వ్రాసిన ఈ బుల్లి కథ నా బుజ్జి కిట్టుగాడికి అంకితం :) ]</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-5933840671467338169?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-87805881269016737162011-08-18T10:05:00.000-04:002011-08-18T10:05:52.841-04:00 జైలుకెళ్లాననే అనుకున్నా! <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"></span></div><div><i>ఒకరోజేమయిందో తెల్సా? అసలిక నేను జైలుకి వెళ్ళిపోయాననే అనుకున్నా....</i></div><div><i>బాబోయ్! ఆ రోజు తలుచుకుంటే ఇప్పటికీ నాకు దడగానే ఉంటుంది....</i></div><div><br /></div><div>మన దేశంలో జీవితం ఎంతో స్వేచ్చగా సాగిపోతుంటుంది. రూల్స్,రెగ్యులేషన్స్ ఎన్నున్నా మనం వాటిని పెద్దగా ఎప్పుడు పట్టించుకోం. కానీ విదేశాల్లో పరిస్థితి అలా కాదు. ప్రతిది రూల్స్ ప్రకారమే జరగాలి.</div><div><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">'For women ' కోసం రాసిన నా పూర్తి వ్యాసం <a href="http://www.forwomen.in/article.php?id=360&sid=64">ఇక్కడ</a> ......</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">అమెరికాకి వచ్చిన కొత్తల్లో అంతా కొత్తకొత్తగా ఉన్న నాకు జరిగిన ఒక ఆసక్తికర సన్నివేశం. చదివి ఎలా ఉందో చెప్పండే! :) </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-8780588126901673716?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-71043217398842350592011-08-16T09:40:00.001-04:002011-08-16T14:34:26.658-04:00నేను....నా వరలక్ష్మి వ్రతం.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"></span></div><div>హబ్బ! ఎలాగైతేనేం.....నా మొదటి వరలక్ష్మి వ్రతం పూర్తి చేసుకున్నాను [క్రితం సంవత్సరం కుదరలేదులెండి]</div><div><br /></div><div>అసలు మూడు రోజులనించి ఒకటే హైరానా! సరే...వ్రతం చేసుకుంటాను..... మరి వాయనాలు? ఎవరికి ఇవ్వాలి? ఎక్కడికెళ్ళి ఇవ్వాలి? ఇలా బోలెడు డౌట్లు బుర్రని వడ్రంగి పిట్టలా పోడిచేస్తున్నాయ్ [పోలిక బాగుందా? నేనే కనిపెట్టా ;) ]</div><div><br /></div><div>అసలే కొత్త అపార్ట్మెంట్లోకి దిగాం.దీనికి తోడు....మా ఎదురు, పైన,పక్కన అందరూ నిశివర్ణ పరాక్రములే! మనకేందుకులేమ్మని కిమ్మనకుండా ఉంటున్నాం. ఇప్పుడు వాయనం అనుకుంటూ వెళితే ఇంకేమన్నా ఉందా?</div><div><br /></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vDn_PVe2t4s/Tkl2Zd12i_I/AAAAAAAADXM/oGi4RhVAaow/s1600/tulasikota.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-vDn_PVe2t4s/Tkl2Zd12i_I/AAAAAAAADXM/oGi4RhVAaow/s200/tulasikota.jpg" width="131" /></a>ఈ దిగులుతోనే ఎలాగో అలా పూజసామాగ్రి తెచ్చుకున్నాను. షాపువాడిని 'నల్ల శనగలు' ఉన్నాయా అని అడిగితే.....'గ్రీన్/ఎల్లో' ఉన్నాయ్ అని చెప్పాడు. హతవిధీ అనుకుని ఆ 'ఎల్లో' శనగలే తెచ్చుకుని ముందు రోజు రాత్రి ననబోసా. ఇంతలోకే మా చందూ కొలీగ్ వైఫ్ వ్రతం రోజున పేరంటానికి పిలిచారు. తెలుగువారే! ఇక ఇదే చాన్స్ అనుకుని వారిని అదే రోజున మా ఇంటికి భోజనానికి పిలిచా! పనిలోపని వాయనం ఇవ్వొచ్చు కదా అని ఆశతో. ముందు మొహమాటపడ్డా తర్వాత వస్తామన్నారు ఇంటిల్లిపాది. అప్పుడు నాక్కొంచెం మనసు కుదుటపడింది.</div><div><br /></div><div>ఇక మరుసటిరోజు ఐదింటికి అలారం పెట్టా! యధావిధిగా ఆరింటికి లేచా![అలా చూస్తారేం? చాలా తొందరగా లేచా కదా!] లేస్తూనే పనిలోపని చందుని లేపేసా! </div><div><br /></div><div>'నువ్వు వరలక్ష్మి వ్రతం చేసుకుంటే......నేను పొద్దునే లేవటం ఎందుకు ఇందు?' అంటే......</div><div>'ఆహా! మరి వంటకి సాయం ఎవరు చేస్తారుట?' పూజకి ముందే ప్రసాదాలు చేయాలి కదా! అసలే తొమ్మిది రకాలు చేయాలనీ డిసైడేడ్' అని చెప్పా! </div><div>మా చందూ గుండెలో రాయి పడింది. అయినా ఆ చేదు నిజాన్ని దిగమ్రింగి....నేను తీసుకున్న వయోలేంట్ డెసిషన్ కి తన సహాయసహకారాలు పూర్తిగా అందించాడు :) [ఎంత మంచాబ్బాయో కదా!]</div><div><br /></div><div>ఇద్దరం లేచి...తల స్నానం చేసి ప్రసాదాలు వండటం ప్రారంభించాం.ముందుగా నేనైతే.... ఎంచక్కా మడిచీర కట్టుకుని..... కాళ్ళకి పసుపు రాసుకుని..... నాకు ఇష్టమైన ఆహార్యంలో.... నాకు చాలా ఇష్టమైన తులసి కుండికి [ఇక్కడ కోటలు,మేడలు కట్టలేములెండి] దణ్ణం పెట్టి పువ్వులు పెట్టి.....దాని ముందు ముగ్గులేసి పసుపు,కుంకుమ చల్లి దణ్ణం పెట్టొచ్చా! :) అలాగే ఇంటిముందు ముగ్గేసి వచ్చా! [అబ్బ! నా కోరిక తీరింది]</div><div><br /></div><div>ఇక ఇందుగారు వంటగదిలోకి రంగప్రవేశం చేసారు. చకచకా పచ్చి చలివిడి చేసేసారు. వెనువెంటనే అప్పాలు చేసేసి ఎర్రగా వేయించేశారు. ఇంతలో చందుగారేమో పులిహోర కలిపేసి, పరమాన్నం చేయడంలో మునిగిపోయారు. అంతలోనే ఇందుగారు టకటకా టమాటా పప్పు చేసి,చకచకా చిక్కుడు కూర చేసి, ఇక రసం పెట్టే పనిలో మునిగిపోయారు. ఈలోగా చందుగారు చేసిన పులిహోర,పరమాన్నం రెడీ అయిపోయాయి. అంతలోనే కొబ్బరి+మామిడి కలిపి పచ్చడి చేసేసారు ఇందుగారు.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZRwjk-NPit4/Tkl3sHf-2UI/AAAAAAAADXc/P9hmw8-vIGk/s1600/vanta.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZRwjk-NPit4/Tkl3sHf-2UI/AAAAAAAADXc/P9hmw8-vIGk/s200/vanta.jpg" width="200" /></a></div><div><br /></div><div>సరే కదా అని కాస్త నుదురుకి పట్టిన చెమట తుడుచుకుంటూ టైం చూద్దుము కదా! ఎనిమిదిన్నర!!!!!! చందూ గారు 'కేవ్వవ్వ్వ్వ్' అని ఒక కేక పెట్టి తొమ్మిదింటికి మీటింగ్ ఉంది అని పరిగెత్తారు. నేను 'హిహిహి' అని నవ్వుకుని ఆ ప్రసాదాలన్ని ప్లేట్ల్స్లో ఎంచక్కా సర్దుకుని పూజకి అన్నీ రెడీ చేసుకునే పనిలో పడిపోయాను.</div><div><br /></div><div>ఇక ఎంచక్కా ఉప్పాడ పట్టుచీర కట్టుకుని, నా ఫ్రెండు బుల్లి ఇచ్చిన నెక్లెస్ సెట్ పెట్టుకుని, అచ్చ తెలుగు అమ్మాయిలా చక్కగా ముస్తాబయ్యి ...... హాల్ లో ఒక మూల అమ్మవారికి మండపం ఏర్పాటు చేసుకుని..... ఫలములు-పుష్పములు,<wbr></wbr>ఇతర పూజా ద్రవ్యములు అన్నీ దగ్గర పెట్టుకుని అత్యవసరమైన లాప్టాప్ కూడా పక్కనే పెట్టుకుని.... ఒక పండు,తాంబూలం తీసుకుని తూర్పు ముఖముగా కూర్చుని పూజ ప్రారంభించాలని సంకల్పించాను.</div><div><br /></div><div>ఇంతలో ఇంకో డౌటు మదిలో మెదిలింది. తోరాలు కట్టాలి కదా! అని. వెంటనే టిక్కు-టిక్కు అని నంబర్లు నొక్కి ఇంటికి కాలాను. </div><div><br /></div><div>మా అమ్మ ఫోన్ ఎత్తి 'పూజ అప్పుడే...అయిపోయిందా 'అంది.</div><div>'ఇంకా మొదలే పెట్టలేదే తల్లీ...ముందు ఈ తోరాలు ఎలా కట్టలో చెప్పు....మూడు తోరాలు కట్టాలి అట కదా!' అన్నాను.</div><div>"ఓ! అదెంత పని.... తొమ్మిది దారపు పోగులు తీసుకుని,పసుపు రాసి,వాటికి తొమ్మిది పూలతో తొమ్మిది ముడులేసి తోరం కట్టాలి' అని చెప్పింది.</div><div>'ఈ తొమ్మిది గోలేంటి అమ్మా! అయినా ఇప్పుడు నేను పూలు మాల కట్టాలా?' అని నొక్కినోక్కి అడిగాను.</div><div>'మరి చెప్పింది అదే కదా! తొమ్మిద పూలతో తొమ్మిది ముడులేయాలి' అన్నది మా అమ్మ.</div><div>'అది మామూలు జనాలకి ఐతే లెఖ్ఖ. మనం కొంచెం వెరైటి కదా! నాకు పూలు మాల కట్టడం రాదు కాదే తల్లి.....ఇప్పుడు తొమ్మిది పూలు X మూడు తోరాలు = 27 పూలు మాల కట్టాలంటే నేను కిందపడి దొర్లి ఏడ్చినా నావల్ల కాదు కదా అమ్మా!"</div><div>" నీ ఖర్మ! నీకు చిన్నప్పటినించి కొన్ని వందల సార్లు చెప్పా! పూలు మాల కట్టడం నేర్చుకోవే అని. విన్నావు కాదు. ఏదో ఒకటి చేయి. పోనీ తొమ్మిది ముడులేయ్యి చాలు"</div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4NrlNavEhyQ/Tkl33LNB5tI/AAAAAAAADXg/12QIxCsUp0M/s1600/poolu+maala.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-4NrlNavEhyQ/Tkl33LNB5tI/AAAAAAAADXg/12QIxCsUp0M/s200/poolu+maala.jpg" width="198" /></a>"ముడులంటే ఏం ముడులు? నాకు అడ్డదిడ్డంగా పీటముడి తప్ప ఇంకేం ముడులు రావు కదే!"</div><div>"నా ఖర్మ! ఎంత పనిమంతురాలివే తల్లీ! ఇంకా నయం అబ్బాయిగా పుట్టలేదు.... పెళ్ళిలో మూడు ముడులంటే నోరు వేల్లబెట్టేవాడివి"</div><div>"అమ్మా! జోకులా? ఇంకో రెండు గంటల్లో భోజనాలకి చందూ కొలీగ్స్ ఫ్యామిలి వస్తారు.....అటు,ఇటు కాకుండా అయిపోతుంది. వ్రతం ఈలోగా పూర్తి చేయాలి. ఈ తోరాలు లేకుండా వ్రతం చేయాలేమా?"</div><div>" ఎలాగో అలా తొమ్మిది పూలతో తొమ్మిది ముడులు వేయడం నేర్చుకో. గంట కానీ...రెండు గంటలు కానీ. ఇప్పుడు రాకపోతే ఇక ఎప్పటికీ రాదు. పూజ అయ్యాక ఫోన్ చేయి' అని ఠపీమని ఫోన్ పెట్టేసింది మా అమ్మ!</div><div><br /></div><div>వాఆఆఆఅ..................వా<wbr></wbr>ఆఆఆఆఆ...........</div><div><br /></div><div>మీరు నమ్మరేమో....కనీసం ముప్పావుగంట పట్టింది నాకు పూలు మాలకట్టడం నేర్చుకుని, ఆ మూడు తోరాలు చేయడానికి. [పాపం ఇందు కదా!]</div><div><br /></div><div>ఎలాగోలా ఆ తోరాలు కట్టి....ఇక రాగా.కాం తెరిచి వరలక్ష్మి వ్రత విధానం ఆడియో ఆన్ చేశా!</div><div><br /></div><div>ముందు కాసేపు బానే జరిగింది. గణపతికే అరగంట పూజ చేసాడు ఇక వరలక్ష్మికి గంటన్నర చేస్తాడేమో అనుకున్నా. కానీ పర్లేదు తొందరగానే పేకప్ చెప్పేసాడు. అయినా ఈ పూజ మొత్తంలో ఒక పదిసార్లు ఆ ఆడియోకి పాజ్ పెట్టి,లేచి అవి-ఇవి తెచ్చుకుని మళ్లీ స్టార్ట్ చేసాను.[అలా చేయొచ్చో లేదో!]</div><div><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">అమ్మవారికి ఎంచక్కా మొదటి వాయనం ఇచ్చి బోలెడు కోరికలు కోరేసుకున్నా ;) </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">ఇక లాస్ట్ కి నైవేద్యం అప్పుడు......నారికేళం కొట్టమన్నాడు. నేను వంటగదిలో పట్టకారు తీసుకొచ్చి రెడీగా పెట్టుకున్నా! ఆయన చెప్పిందే తడవుగా ఆ కొబ్బరికాయ తీసుకుని ఆ పట్టకారుతో రెండు పీకులు పీకా! అబ్బే! అస్సలు చలనం లేదు. 'ఈ చందుని తెమ్మన్నాను చూడు నాది బుద్ది తక్కువ! ముదురుకాయ అనుకుంటా!' అని రెండు సనుగుళ్ళు సణుక్కుని మళ్లీ ప్రయత్నాలు ప్రారంభించా!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><a href="http://www.radhadesh.com/sites/default/files/imagecache/full_content_no_sidebars/Prasadam_plate_0.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="196" src="http://www.radhadesh.com/sites/default/files/imagecache/full_content_no_sidebars/Prasadam_plate_0.jpg" width="200" /></a> హ్మ్! దాన్ని కొట్టే దెబ్బలకి నా చెయ్యి ఎర్రగా కందిపోయిందిగాని అది తొణకదు,బెణకదు. నాకు నీరసమొచ్చేస్తోంది. అసలే పొద్దునించి కడుపులో మేతలేదు! పైగా పొద్దున్నే లేచా! ఎంత చాకిరి చేశా! టైం చూస్తే.....పన్నెండు! ఇక ఇహనో,ఇపుడో వాళ్ళు వచ్చేస్తారు. 'అయినా వ్రతం అంతా అయిపోవచ్చాక ఈ కొబ్బరికాయ దగ్గర ఆపేసావేంటి తల్లి?' అని అమ్మవారివంక దీనంగా చూసేసరికి కరిగిపోయిందో ఏమో....నెక్స్ట్ కొట్టిన దెబ్బకి కొంచెం పెచ్చు లేచింది. ఇక దానికి ఒక రంద్ర్హం చేసి ముందు నీళ్ళు అన్నీ గిన్నెలో పట్టేసి....ఆనక ధబీధబీమని బేకితే అప్పుడు అష్టచేక్కలైంది మా కొబ్బరికాయ! </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">"ఈ విషయం చచ్చినా ఎవరికి చెప్పకూడదు. ఆఖరికి కొబ్బరికాయ కొట్టడం కూడా రాదా? అని నవ్వి ముక్కున వేలేసుకున్నా.... వేసుకొందురు..... అయినా ఎప్పుడు నేను కొబ్బరికాయ కొట్టినా ముచ్చటగా మధ్యకి చీలి రెండు వక్కలౌతుంది. ఇదేమి ఖర్మో! ఇవాళ ఇలా ఏడిపించింది".... అని నాలోనేనే మధనపడి...ఎలాగో అలా మొత్తానికి చివరాఖరికి నానావిధఫల,భక్ష్య భోజ్యాలతో అమ్మవారికి నైవేద్యం పెట్టాక.... 'హమ్మయ్య' అని ఊపిరి పీల్చుకున్నా!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">అనుకున్నట్టే....పన్నెండున్నరకి వారు పిల్ల-జేల్లతో సహా ఇంటికి భోజనానికి వచ్చారు. ఆమెకి ఎంచక్కా బొట్టు పెట్టి,పసుపు రాసి నా వంకరటింకర తోరము కట్టి, వాయనం ఇచ్చి..... దణ్ణం పెట్టా! </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">తరువాత మేము చేసిన అపురూప వంటకాలతో వారికి కొసరికోసరి వడ్డించి మరీ భోజనాలు పెట్టాం. మిక్కిలి సంతసించిన ఆమె సాయంత్రం వాళ్ళింటికి నలుగురైదుగురు ముత్తైదువులు వాయనానికి వస్తారని...... కావాలంటే నేను కూడా వాళ్ళకి వాయనమివ్వోచ్చని చెప్పారు. ఇక సంతోషంతో నాలుగు గెంతులు వేసి..... సాయంత్రం నా వాయనాలన్ని తీసుకుని వాళ్ళింటికి వెళ్లా! అక్కడ అందరికీ ఇచ్చి, వాళ్లకి తెలిసినవాల్లింటికి వెళ్లి ఇచ్చి, వాళ్ళలో కొందరు వాళ్ళింటికి నన్ను పిలిచి నాకు ఇచ్చి..... అలా బోలెడు మందికి వాయనాలు ఇచ్చి-పుచ్చుకుని, అలా చాలామందితో ఫ్రెండ్షిప్ చేసేసుకుని రాత్రి ఏ పదింటికో తెరిపిన పడ్డాను :) </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><a href="http://www.nandyala.org/mahanandi/images/mahanandi/lakshmipoojaimagecopyrighted3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="193" src="http://www.nandyala.org/mahanandi/images/mahanandi/lakshmipoojaimagecopyrighted3.jpg" width="200" /></a>హమ్మయ్య! ఎలాగైతేనేం...........చందూ గారి అపరిమితమైన సహాయసహకారాలతో నా మొదటి వరలక్ష్మి వ్రతం గ్రాండ్ సక్సెస్! దేశంకాని దేశంలో వాయనాలు ఎవరికి ఇవ్వాలో అని పడ్డ టెన్షన్ అంతా హుష్ కాకి :) </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">అదండీ.....నేను....... నా వరలక్ష్మి వ్రతం కథ! ఈ కథా శ్రవణం[అదే..వీక్షణం] చేసిన మీరందరూ కామెంట్ల అక్షతలు[అంటే తిట్లు కాదు బాబోయ్...దీవెనలు] నామీద జల్లుతారని ఆశిస్తూ....మీ ఇందు :) </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;">నా వ్రతం ఫోటోలు పెడుతున్నానోచ్! అడిగిన వారందరూ చూసేయన్దోచ్!</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-MSMH7hayzto/Tkq4CUgK5jI/AAAAAAAADYI/MC3U8eYZS_s/s1600/pic1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-MSMH7hayzto/Tkq4CUgK5jI/AAAAAAAADYI/MC3U8eYZS_s/s400/pic1.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-SBRo04q4TcM/Tkq4DMgh0aI/AAAAAAAADYM/2uKFpaaFg9I/s1600/pic2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="215" src="http://2.bp.blogspot.com/-SBRo04q4TcM/Tkq4DMgh0aI/AAAAAAAADYM/2uKFpaaFg9I/s400/pic2.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-NTVOBnd8G5Y/Tkq4Dz3JYII/AAAAAAAADYQ/Y_chAI20pH0/s1600/pic4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="355" src="http://4.bp.blogspot.com/-NTVOBnd8G5Y/Tkq4Dz3JYII/AAAAAAAADYQ/Y_chAI20pH0/s400/pic4.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ukO5WEFBoYY/Tkq4EVmZEAI/AAAAAAAADYU/Sa5Gjij6WX8/s1600/pic5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="345" src="http://2.bp.blogspot.com/-ukO5WEFBoYY/Tkq4EVmZEAI/AAAAAAAADYU/Sa5Gjij6WX8/s400/pic5.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px;"><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-7104321739884235059?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-69830811965955499582011-08-08T07:54:00.000-04:002011-08-08T07:54:20.216-04:00రివర్స్ సేమ్యా ఉప్మా!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ctou_7jsys4/TjoIJqftTII/AAAAAAAADRg/ZpNPiN5My4A/s1600/girl+chef.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ctou_7jsys4/TjoIJqftTII/AAAAAAAADRg/ZpNPiN5My4A/s200/girl+chef.jpg" width="163" /></a>రండి బాబూ....రండి...</div></div></div></div></div><div style="text-align: left;">నేడే చూడండి....మా 'రివర్స్ సేమ్యా ఉప్మా'</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఉప్మా అంటే.....ఉప్మా కాదు....</div><div style="text-align: left;">చెప్మా అంటే...చెప్మా కాదు....</div><div style="text-align: left;">పదిలంగా చేసుకుతిన్న రివర్స్ ఉప్మా మాది.....రివర్స్ ఉప్మా మాది ;) [పాట బాగుంది కదా!]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈ రివర్స్ ఉప్మా చేయాలనీ ఎందుకనిపించిందంటే.......ఎప్పుడు చేసే పని ఎందుకు చేయాలి? డిఫరెంట్ గా ఎందుకు ట్రై చేయకూడదు? అందుకే ఎప్పుడు చేసే సేమ్యా ఉప్మాని ఇలా వెరైటిగా,ఇన్నొవేటివ్గా చేశా :) [బాగా బిల్డప్ ఇచ్చానా? :)) ]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇప్పుడు కావాల్సిన పదార్ధాలు: [పక్కూరి వంటలో చూపించినట్టు మంచిమంచి గాజు ప్లేట్స్ లో పెట్టుకోండి ఈ పదార్ధాలు అన్ని]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><b><i>ముఖ్య పదార్ధాలు:</i></b></div><div style="text-align: left;"><br /><ol style="text-align: left;"><li>ఉప్మా చేయడానికి ఒక స్టవ్ [పనిచేసేది]</li>
<li>వండటానికి గిన్నె,భాండి,తిప్పడానికి గరిటె</li>
<li>వడగట్టడానికి స్త్రైనెర్,</li>
<li>తినడానికి నాలుగు ప్లేట్లు,నాలుగు స్పూన్లు[ఇవి మీ ఇష్టం]</li>
<li>చేసింది తినిపెట్టడానికి మనిషి [లేదా మనుషులు]</li>
</ol></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><b><i>సహాయ పదార్ధాలు:</i></b></div><div style="text-align: left;"></div><ol style="text-align: left;"><li> సేమ్యా ఉప్మా కాబట్టి సేమ్యా ఉండాలిగా</li>
<li> మన ఉప్మా కొంచెం వెరైటి కాబట్టి....రకరకాల కూరగాయలు ముక్కలు కోసి పక్కన పెట్టుకోవాలి :) [క్యారెట్,బీన్స్, పీస్ ఇత్యాదివి]</li>
<li> ఉల్లిపాయలు లేకపోతె అస్సలు బాగోదు....కాబట్టి అవి నిలువుగా,సన్నగా కోయాలి.</li>
<li>పచ్చిమిర్చి కూడా తగిలితే చురుక్కుమంటుంది...అంచేత రెండు నిలువుగా చీల్చిన పచ్చిమిర్చి </li>
<li>టమాటతో మంచి ఫ్లేవర్ వస్తుందిట. అది తరిగి పెట్టేసుకుంటే పోలే! </li>
<li>పోపు పెట్టకపోతే ఉప్మా ఎలా అవుతుంది? కాబట్టి...ఆవాలు,జీలకర్ర,జీడిపప్పు[ఇది నా క్రియేటివిటీ] కూడా రెడి చేసేసుకోండి</li>
<li>ఇంగువ లేకపోతె రుచే ఉండదు :) కావున చిటికెడు ఇంగువ</li>
<li>అసలు కరివేపాకు లేకుండా వంట పూర్తవుతుందా? సో...నాలుగు రెబ్బలు అవి...</li>
<li>కొంచెం అల్లం-వెల్లులి పేస్ట్ వేస్తె...ఘుమఘుమలాడుతుంది మరి ఇక మీ ఇష్టం.</li>
<li>రుచికి ఉప్పు</li>
<li>తాలింపుకు నూనె </li>
<li>సువాసనకు కొత్తిమీర</li>
</ol><br /><div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /></div><div style="text-align: left;">ఇప్పుడు ప్రధాన పదార్ధాలను కొన్నిటిని వినియోగించి సహాయపదార్ధాల సహకారంతో మన రివర్స్ సేమ్యా ఉప్మా చేయబోతున్నాం :)</div><div style="text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UJiJVIkqGn4/TjoF6L94WaI/AAAAAAAADRY/8wN6vVtWoEA/s1600/cooking+food.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-UJiJVIkqGn4/TjoF6L94WaI/AAAAAAAADRY/8wN6vVtWoEA/s200/cooking+food.jpg" width="153" /></a></div><div style="text-align: left;"><i><b>తయారి విధానం :</b></i></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ముందుగా తూర్పుకు తిరిగి దణ్ణం పెట్టుకుని వంట మొదలుపెట్టండి :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇప్పుడు ఒక లైటర్ తీసుకుని(విదేసవాసులు జస్ట్ బర్నర్ తిప్పి) స్టవ్ వెలిగించి దానిమీద నెమ్మదిగా ఒక గిన్నె లాండ్ చేయాలి.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇప్పుడు ఆ గిన్నెలో ఒక గ్లాసుడు నీరు పోసి అవి వంద డిగ్రీల సెంటిగ్రేడు దగ్గర సలసలా కాగాక, ఒక కప్పుడు సేమ్యా వేసి....ఒక మిల్లీలీటరు నెయ్యి వేయాలి [సేమ్యా ఉప్మా జీడిపాకంలా అవకుండా ముందు జాగ్రత్త]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇంతలో కోసిన రకరకాల కూరగాయముక్కలు ఒక వందగ్రాములు వీలయితే ఓవెన్లో/లేదంటే కాసిని వేడినీళ్ళు పోసి గిన్నెలో పదినిమిషాలు ఉడికించుకోవాలి.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈలోగా...పక్క స్టవ్వు వెలిగించి భాండి పెట్టి అది వేడెక్కాక రెండు ఔన్సుల నూనె వేయాలి.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నూనె వేడెక్కాక......ఆవాలు వేసి....అవి చిటపటమని ఇల్లంతా చిందాక......జీలకర్ర వేసి....వెంటనే జీడిపప్పు వేసి అవి ఎర్రగా అయిపోయేలోగా ఇంగువ వేసేసి..... అది మాడిపోయేలోగా మిర్చి చీరికలు, ఉల్లిపాయ తరుగు,టమాట ముక్కలు వేసేసి ఒక గరిటె తీసుకుని కసాబిసా తెగ తిప్పెసేయాలి[అచ్చం మనం షెఫ్లాగా బిల్డప్పు ఇవ్వాలి] .</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈలోగా...సేమ్యా ఉడికిపోయుంటుంది ఒకసారి చూడండి. ఉడికితే దించేసి వెంటనే ఒక స్త్రైనేర్ తీసుకుని ఈ వేడివేడి సేమ్యా అందులో వేసేసి చల్లనీటి ట్యాప్ క్రింద పెట్టేయాలి. అప్పుడు సేమ్యా ముద్దముద్ద అవకుండా.... విడివిడిగా,పొడిపొడిగా ఉంటుంది ;) [ఇది షేఫ్స్ సీక్రెట్ ]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇప్పుడు పైన చెప్పిన కసబిస మిశ్రమంలో కాస్త అల్లం-వెల్లుల్లి పేస్ట్ వేసేసి ఉడికించిన కూరగాయ ముక్కలు వేసేసి, విడిపొడి సేమ్యా వేసి అవన్నీ కలియబెట్టాలి :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">రుచికి కాస్త ఉప్పువేసి.....అలాఅలా సుతారంగా తిప్పేసి....పైన మీ శక్తికొలది కొత్తిమీర సమర్పిస్తే ఇక 'రివర్స్ సేమ్యా ఉప్మా' రెడి....రెడి....రెడి.....<br /><br />ఉప్మాని ఉప్మాలా కాక ఇలా తిరగతిప్పి చేయడమే రివర్స్ ఉప్మా :) [రివర్స్ గేర్ లాగా ;) ]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">చూసారా! ఎంత వీజియో మా రివర్స్ సేమ్యా ఉప్మా ;) </div><div style="text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-SGZl7woneOk/TjoGBcaphqI/AAAAAAAADRc/nnWoy4mpvec/s1600/serving+food.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="191" src="http://1.bp.blogspot.com/-SGZl7woneOk/TjoGBcaphqI/AAAAAAAADRc/nnWoy4mpvec/s200/serving+food.png" width="200" /></a></div><div style="text-align: left;">ఈ ఉప్మాలో చట్ని-గిట్ని,పంచదార-గించదార ఏమి వేసుకోకుండా ఉత్తిగా అలా తినేయడమే :)<br /><br />ఇప్పుడు ఒక ప్లేటు తీసుకుని అందులో ఈ రివర్స్ ఉప్మాని వడ్డించి ఆరగించాలి.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మర్చిపోయా..... ఈ పదార్ధం తయారుచేసాక పైన చెప్పిన ప్రధాన పదార్ధాలు లో ముఖ్యమైనది,ఆఖరిది అయిన ఒక మనిషిని సంపాదించి[నాకు డిఫాల్ట్ గా దేవుడు ఒకరిని ఇచ్చాడు...మీమీ బలిపశువులను మీరే తెచ్చుకోవాలి మరి ]......... వారికి ముందు ఈ పదార్ధం పెట్టి... వారు ఇది తిన్నాక కూడా మామూలుగానే ఉంటె(దేవుడి దయవల్ల) ఇక మీరు నిస్సందేహంగా తినేయోచ్చు :))<br /><br />[హబ్బ! పోస్ట్ మొత్తంలో ఎక్కడ 'సేమ్య' అని టైపినా ముందు 'సౌమ్య' అని వచ్చేస్తోంది. కొంపదీసి ఎక్కడైనా 'సేమ్య' కి బదులు 'సౌమ్య' అని రాయలేదు కదా! ఒకవేళ రాస్తే సౌమ్యగారికి మాత్రం చెప్పకండే! ;) ]</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-6983081196595549958?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-24750041749274043532011-08-02T09:39:00.000-04:002011-08-02T09:39:33.387-04:00తళతళా...మిలమిలా...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">ఏమిటి ఇదేమన్న సర్ఫ్ ఎక్సెల్ ప్రకటన అనుకుంటున్నారా? హ్హేహ్హే...కాదుగాని... మా పాత ఇంటి ఇక్కట్లు...మీతో కాసిని పంచుకుందామని ఇటు వచ్చానన్నమాట!</div></div></div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మా ఇల్లు ఒక వెయ్యిచదరపుటడుగుల 'శ్వేతసౌధం' [అంటే అమెరిక ప్రెసిడెంటు ఇల్లుకి ట్రు కాపి అని కాదు నా అర్ధం..మరిన్ని వివరములకొరకు పూర్తీ టపా చదువుడి]</div><div style="text-align: left;"><a href="http://www.housecleaning-tips.com/images/cleaning-kitchen.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="198" src="http://www.housecleaning-tips.com/images/cleaning-kitchen.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: left;">క్రితం సంవత్సరం ఆదరాబాదరా అమ్రికా వచ్చేసామా!? వచ్చిరాగానే మా చందు స్నేహితుల ఇంట్లో దిగాం! :) పాపం పదిరోజులు అక్కడే మకాం! ఈలోగా.... ఇల్లు కోసం కిందా మీదా పడి వెదికాం! ఒక్క అపార్టుమెంటు ఖాళీ లేదాయే! అన్నీ కొన్ని నెలలముందే అడ్వాన్స్ బుకింగ్ చేయించుకోవాల్ట! మరి మా గతి ఏమి??</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈలోగా....మా కొండల ఊరంతా తవ్వి.....ఎలుకని కాకుండా ఏకంగా ఎలుగుబంటిని పట్టారు మా చందుగారు!! ఈ ఇల్లు చెప్పుకోడానికి సింగిల్ బెడ్రూం అయినా.....లంకంత వంటగది....సముద్రమంత బాత్రూముతో అలరారుతూ....నా ప్రాణానికి గుదిబండ అయ్యింది! ఉంటె ఉంది విశాలంగా......దీనికి తోడు....అంతా ధవళమయమే !! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">తెల్లటి ఫ్రిజ్జు,తెల్లటి పొయ్యితో సరిపెట్టకుండా......వంటగదంతా తెల్లటి తలుపులు...తెల్లటి అరలు...తెల్లటి గట్టు.... ఆఖరికి ఫ్లోరింగ్ కూడా తెలుపే! పోనీ గది కొంచెం చిన్నదైతే తెల్లగా ఉన్నా ఏదో రోజు తుడుచుకుంటూ మేనేజ్ చేయోచ్చు! అబ్బే...ఎంచక్కా ఒక బ్రేక్ఫాస్ట్ టేబిల్ కూడా వేసుకునేంత 'పెద్ద' కిచెన్ నాకవసరమా అధ్యక్షా?<br /><br />అప్పటికే రెండు ఫ్లోర్ మేట్స్ తెచ్చి వేసా! అబ్బే! లాభం లేదు. రోజు వంట అయ్యాక ఆ జిడ్డుమరకలు తుడుచుకుని, కిందపడ్డ ఆవగింజలు మినప్పప్పుని వేటాడి, చెత్తాచెదారం శుబ్రం చేసేసరికి అందరు దేవుళ్ళు దిగోచ్చేవారు!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"> దీనికి తోడు....మంచం వేసుకుని పడుకునేంత విశాలంగా ఇచ్చాడు ఆ బాత్రూం! ఇక్కడ బాత్రుం తలుపుంటే...ఆ మూలేక్కడో కనిపించి...కనిపించకుండా ఉంటుంది బాత్ టబ్! ఇక్కడా నేలంతా పాలసముద్రాన్ని తలపిస్తుంది! ఈ విపరీతాలకి తోడు మనకసలే జుట్టు రోజుకి కిలోల్లెక్కన ఊడిపోతుండడం వలన పొరబాటున బాత్రుమ్లో అద్దంలో చూసుకుని తల దువ్వుకుంటే.....తెల్లటి ఆ గచ్చుమీద నల్లటి నా వెంట్రుకలు చూస్తె తిరుమలలో 'కళ్యాణ కట్ట' కళ్ళముందు కనపడుతుంది! :((</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://www.housecleaning-tips.com/images/cleaning-bathroom.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://www.housecleaning-tips.com/images/cleaning-bathroom.jpg" width="200" /></a>ఇక మిగితా ఇల్లంతా కార్పెట్ పరిచి నామీద దయతలిచాడు కాని లేకుంటేనా.....చచ్చేదాన్ని! ఇక ఈ సౌలభ్యాలకి తోడూ ఇక్కడ చీపుర్లు గట్రా ఉండవు గనుక....ఒక చిన్న బ్రష్షు తీసుకుని ఆ వంటగది,బాత్రుము చిమ్ముతుంటే ఏడుపోచ్చేదంటే నమ్మండి! వాక్యుం పెట్టొచ్చుగా అంటారేమో.....ఆ వాక్యుం ఘనకార్యలన్ని కార్పెట్ మీదే...ఈ హార్డ్ ఫ్లోర్ మీద చెల్లవు! బ్రష్శే గతి! ఒక్కోసారి నాకు ఇండియాలో ట్రైన్లలో బోగీలు ఊడ్చే చిన్నపిల్లలు గుర్తోచ్చేవారు! :(<br /><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక విషయానికి వస్తే..... మొన్న ఇండియా నించి వచ్చాక ఒక వారంరోజులు జెట్లాగ్ పేరుచెప్పుకుని....... ఇంకో రెండురోజులు 'టులిప్ షో' కి వెళ్లి రోజంతా వర్షంలో తడిసి తెచ్చుకున్న జలుబు పేరు చెప్పుకుని మూసిన కన్ను తెరవకుండా పడుకున్నానా.......ఇక ఇల్లు చూస్తె....నాకే చీదర వేస్తుంటే..... పాపం మా చందు వంట తప్ప ఇలాంటి క్లీనింగ్ సెక్షన్లో కాలు కూడా మోపని కారణమున చచ్చినట్టు నేనే లేచి ఘట్టిగా ఊపిరి పీల్చి.....రంగంలోకి దిగాను!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">తీరాచూస్తే..........క్లీనింగ్ కోసం నేనెప్పుడు వాడే క్లీనింగ్ సొల్యుషన్ కాకుండా వేరేది ఏదో ఉంది! ఏంటి బాబు ఇది అని అడిగితె.... ఆ నువ్వు లేనప్పుడు ఇది తీసుకొచ్చా.....కొంచెం ఎఫెక్టివ్ గా పనిచేస్తోంది అని చెబితే సంబరపడి.... ఆవేశంతో ఆరోజే ఆ మురికిపట్టిన మల్లెపూవులా ఉన్న మా వంటగదిని శుభ్రం చేసే కార్యక్రమానికి నాంది పలికా!!</div><div style="text-align: left;"><br />తుడిచా...తుడిచా....ఆ సొల్యుషన్ పిచికారి చేయడం....టిష్యు తో తుడవడం....మళ్లీ తడి బట్ట పెట్టి...దాని పొడి గుడ్డతో తుడిచి....వార్నాయనో చిరాకోచ్చేసింది!! సాయంత్రానికి మా 'మిల్క్ సీ' అదే బాత్రూం కూడా అతి కష్టం మీద శుభ్రం చేసేసరికి నా తల ప్రాణం తోకలోకి వచ్చింది! ఆనక ఇల్లంతా వాక్యుం పెట్టి సోఫాలో కూలబడ్డా! సరే పనైతే అయ్యింది కాని చేతులు కొంచెం మంట పుట్టాయి!ఆ ఘాటు మహిమలే అనుకుని ఊరుకున్నా! <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.clipartguide.com/_named_clipart_images/0511-0901-0901-3864_Woman_Cleaning_Her_Kitchen_Sink_clipart_image.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://www.clipartguide.com/_named_clipart_images/0511-0901-0901-3864_Woman_Cleaning_Her_Kitchen_Sink_clipart_image.jpg" width="175" /></a></div>కాసేపయ్యేసరికి చేతుల మీద చిన్నచిన్న గాట్లు! వామ్మో అని చూసుకునేసరికి అన్ని చేతివేళ్ళు ఎర్రెర్రగా బొక్కలు పడిపోయాయి! :( సొల్యుషన్ కొంచెం ఎఫ్ఫెక్టివ్ అనుకున్నా కాని ఇంతనుకోలేదు! నేను కేవ్వవ్వ్వ్వ్! వాటికి ముందు మాయిశ్రైసర్ రాసా....కాసేపాగి మళ్లీ ఏదేదో రాసి ఎం చేసినా మంట మాత్రం పోదే! అలాగే ఉఫ్ఫు ఉఫ్ఫు అని ఊదుకుంటూ ఎలాగో ఉండిపోయా! :((( అసలే రోజుకోసారి వంట చేసేటప్పుడు విధిగా వేళ్ళు కోసుకోవడం నా రివాజు! దానికితోడు ఇవి కొత్తగా! హతవిధీ!<br /><br /><div style="text-align: left;">అలా ఆరు గాట్లు....మూడు చందుచీవాట్లతో రోజులు దొర్లిపోయాయి!</div><br />క్రమంగా గాట్లు తగ్గుముఖం పట్టాయ్! ఈలోగా అపార్ట్మెంట్ల వేట మొదలుపెట్టాం. ఈసారి ఒక అపార్ట్మెంట్ ఎంచుకుని అన్నీ మాట్లాడుకుని 'ఒకే. డీల్...డీల్' అనుకుని ఆ అపార్ట్మెంట్ ఫైనలైజ్ చేసాం. తీరా ఒకసారి చూస్తాం మా అపార్ట్మెంట్ చూపించమంటే రిసెప్షన్ దేవత.....'సారి రిపెయిర్లో ఉంది కుదరదు' అంది :( నాకేదో తేడా కొడుతోంది. అయినా సర్లే అనుకుని లైట్ తీసుకున్నాం.<br /><br />ఇల్లు మారే సమయం ఆసన్నమైంది! ఇండియాలోలాగా పెట్టె,బేడ సర్దుకుని ఎగురుకుంటూ కొత్త ఇంట్లోకి వెళ్ళిపోవడానికి ఇక్కడ కుదరదుగా......వీళ్ళకి ఇల్లు తీసుకునేటప్పుడు ఎలా ఉందో....ఇచ్చేటప్పుడు అలాగే ఉండాలి! గోడల మీద, పొయ్యి గట్టు మీద,బాత్రూమ్లో చిన్న చిన్న మరకలు పడ్డా ఫైన్ వేస్తాడు! పసుపు మరక పడిందో....ఇక అయిపోయినట్టే!అలాగే మనకి ఇల్లు ఇచ్చేటప్పుడు కూడా....చక్కగా కొత్త పైంటు వేసి,కార్పెట్ మార్చి,రిపైర్లు చేసి ఇస్తారు.....కాబట్టి మనం ఇల్లు ఖాళి చేస్తున్నప్పుడు అంతే నీట్టుగా ఇవ్వాలనడం తప్పు కాదేమో!<br /><br /><a href="http://cf.blogetery.com/182345/files/2011/04/mustbe.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://cf.blogetery.com/182345/files/2011/04/mustbe.jpg" /></a>అందుకనే ముందు సామాన్లు అన్ని సర్దుకుని ఇక ఒక బ్రష్షు.....బకెట్టు.....చేట.....ఒక లిక్విడు[ఈసారి కొంచెం తక్కువ ఎఫ్ఫెక్ట్ చూపించే లిక్విడ్ తెచ్చాం లెండి] తెచ్చుకుని ఇద్దరం ఇంటిమీద పడి రుద్దడం మొదలుపెట్టాం!<br /><br />రుద్ది....రుద్ది...కడిగి...కడిగి....కడిగిందే కడిగి....కార్పెట్ మీద వాక్యుం చేసిందే....చేసి....ఎలాగైతేనేం ఇంటిని కొత్త ఇల్లు లాగా తళతళ మిలమిల లాడే ట్రిపుల్ ఎక్స్ లాగా తీర్చిదిద్దేసాం!<br /><br />హమ్మయ్య! ఒక గోల వదిలింది! ఈసారి వెళ్ళే ఇల్లన్నా కొంచెం ఈ ధవళమయం కాకుండా చూడు స్వామీ!! అని కోరుకుని.....కొత్తింటిని ఒకసారి చూద్దామని వెళ్ళాం!<br /><br />తలుపు తీయగానే పక్కనే వంటగది......హమ్మయ్య కొంచెం చిన్నదే.....బ్రతికాను దేవుడా అని అనుకుంటూ అలా లోపలికి అడుగుపెట్టి లైటు వేసా.....అంతే.....<br /><br />కేవ్వ్వ్వవ్వ్వ్వ్!<br /><br />అవ్వాక్కయ్యా!!<br /><br />ఎందుకంటే.....ఇక్కడ కూడా.....అవాక్కయేలా 'టైడ్' తెల్లదనమే! నాలుగు దేదీప్యమానమైన లైట్ల వెలుగులో ధగధగా మెరిసిపోతున్న ఆ తెల్లతెల్లటి వంటగది నాకు ముద్దుముద్దుగా స్వగతం పలుకుతుంటే..... ఏడుపొక్కటే తక్కువ!<br /><br />మళ్లీ తెలుపుతో నా యుద్ధం మొదలు!<br /><br />హ్మ్! ఇంటిని మార్చగలిగాం కాని తలరాతని మార్చగలమా?<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.dreamstime.com/tired-girl-cleaning-kitchen-thumb13136972.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://www.dreamstime.com/tired-girl-cleaning-kitchen-thumb13136972.jpg" width="320" /></a></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-2475004174927404353?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-46221684435581292842011-07-27T01:00:00.002-04:002011-07-27T01:00:13.665-04:00'For Women' లో నా ఆర్టికల్!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;">కేవ్వవ్వ్వ్వ్!!</div><br />ఏంటి...భయపడ్డారా? ఏదైనా అరిచి చెప్పడం నాకు అలవాటు కదా మరీ!!<br /><br /><div style="text-align: left;">నా ఆర్టికల్ '<span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"><a href="http://www.forwomen.in/">For Women</a></span>' వెబ్సైట్ లో వేశారు :) </div><br /><div closure_uid_abhd5b="227">ఇందుకు ముందుగా ఈ సైట్ ఎడిటర్ గారికి ధన్యవాదాలు.</div><div closure_uid_abhd5b="227"><br /></div><div closure_uid_abhd5b="227">మొదట ఈ వెబ్సైట్ చూసినప్పుడు.....నాకు చాలా ఆశ్చర్యమేసింది! ఎన్నో ఆర్టికల్స్....ఆడవారికోసం!</div><div closure_uid_abhd5b="227">అంతే కాకుండా...ప్రముఖుల చేత ఇవ్వబడుతున్న సలహాలు,సూచనలు కూడా. ఆరోగ్యం,విద్య,కెరీర్,వంటలు,ఫ్యాషన్,ఆధ్యాత్మికం,.....ఇలా ఎన్నెన్నో అంశాలమీద చినచిన్న ఆర్టికల్స్ రూపంలో ఎంతో ముచ్చటగా చెబుతున్నారు!</div><div closure_uid_abhd5b="227"><br /></div><div closure_uid_abhd5b="227">ఇలా మహిళలు,పిల్లలు,జీవన విధానం....వీటి గురించి చక్కగా చెబుతున్న ఈ వెబ్సైట్....చాల బాగుంది!</div><div closure_uid_abhd5b="227"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-4V8vPgxLwmY/Ti3PgzTTeoI/AAAAAAAADQQ/0MtQ_jSZU4w/s1600/forwomen.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-4V8vPgxLwmY/Ti3PgzTTeoI/AAAAAAAADQQ/0MtQ_jSZU4w/s1600/forwomen.jpg" /></a></div><div closure_uid_abhd5b="227">నాకు ఈ సైట్ చాలా నచ్చింది :) ఒకసారి కావాలంటే మీరు వెళ్లి చూడండి! ఇదిగో <a href="http://www.forwomen.in/">లింక్</a></div><div closure_uid_abhd5b="227"><br /></div><div closure_uid_abhd5b="227">ఇక నా ఆర్టికల్ గురించి చెప్పాలంటే....</div>నా బ్లాగ్ చూసి...కామెంటులో మెయిల్ అడ్రస్ ఇచ్చి....తనకి మెయిల్ చేయమని చెప్పారు ఎడిటర్గారు.<br />తరువాత,<br /><div closure_uid_abhd5b="162">ఒకరోజు....ఇలా మా వెబ్సైట్లో 'ప్రవాసి' కాలం ఉంది ఒక ఆర్టికల్ రాయగలవా? అని అడిగినప్పుడు.....నాకు ముందు భయమేసింది! వామ్మో! నేను ఆర్టికల్ రాయడమా అని. అయినా తను..నువ్వు రాయగలవ్ అని ప్రోత్సహించి.... ముందు ఒక ఆర్టికల్ రాసి పంపమన్నారు.</div><br /><div closure_uid_abhd5b="172">నేను వ్రాసి భయపడుతూ పంపించా! అది చూసి....చాలాబాగుంది....ఇలా సిరీస్ కంటిన్యు చేయగలవా? అని అడిగినప్పుడు ఎంత హాపిగా అనిపించిందో!</div><div closure_uid_abhd5b="172"><br /></div><div closure_uid_abhd5b="172"><div style="text-align: left;">అలా....ఒక పక్క నా జాబ్ ప్రిపరేషన్స్లో పడి.....సమయానికి వాళ్లకి అందించలేకపోయినా ఏమి అనుకోకుండా 'మీకు సమయం ఉన్నప్పుడే రాయండి' అని వెన్నుతట్టి ప్రోత్సహించిన ఎడిటర్ గారికి ఇంకోసారి ధన్యవాదాలు.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇదిగో నా <a href="http://www.forwomen.in/article.php?id=357">ఆర్టికల్</a> మొదటి భాగం :)</div></div><div closure_uid_abhd5b="172"><br /></div><div closure_uid_abhd5b="172">బాగుందా? </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-4622168443558129284?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-91551332751351979252011-07-13T00:30:00.001-04:002011-07-13T00:30:03.382-04:00జావావ్రతం-ఫలం<div><div><div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">జావా వ్రతం!</span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఈ వ్రతం చేస్తే...పుణ్యం మాట దేవుడెరుగు....బుర్ర వేడెక్కిన వైనానికి నాకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన నీలికురులు....ఎక్కడ వసివాడిపోతాయో అని బెంగపడిపోయాను!</span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="line-height: normal;"></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">సరి...సరి...వట్టిమాటలు కట్టిపెట్టి ఇక విషయానికి వస్తే...</span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఈ వ్రతవిధానంబెట్టిదనిన...</span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"ఐ హేట్ జావా.....ఐ హేట్ ఇట్ ఎవర్ అండ్ ఎవర్.... </span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">చెత్త జావా...</span></div><div style="line-height: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: normal;"></span></span></div><div style="line-height: normal; text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">డొక్కు జావా....</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">దీన్ని తీసుకెళ్ళి మూసినదిలో నిమజ్జనం చెయ్య!</span></div></div><div style="line-height: normal; text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">దీన్ని ఈఫిల్ టవర్ మీదనించి తోసెయ్య!</span></div></div><div style="line-height: normal; text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">అసలు దీన్ని ఏ పదార్ధంతో తయారుచేసారో!! ఒక్క ముక్క అర్ధమయ్యి చావదు!</span></div></div><div style="line-height: normal; text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఆదివాసిల భాషలాగా.....తాడు,తీగ....గిన్నె<wbr></wbr>....గరిటె....ఛి ఒక పద్ధతి లేదు....పాడు లేదు.."</span></div></div><div style="line-height: normal; text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఇవి మొన్నటిదాకా నేను జావాని తిట్టుకున్న తిట్లు!</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">అప్పుడెప్పుడో మొదలు పెట్టా జావా నేర్చుకుందామని! కానీ మధ్యలో ఏవేవో అడ్డొచ్చి..... అలా సాగుతూ ....ఆగుతూ....అలా జరిగింది.</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 25px;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: 25px;">అసలే రాకరాక మొన్ననే వచ్చింది నాకు వర్క్ పర్మిట్! ఇక టైం వృధా చేసుకోవడం ఇష్టంలేక.... కష్టమైనా ఈ జావాని అయిష్టంగానే దిగమింగి..... </span><span style="line-height: normal;">ఆ జావా కనిపెట్టినవాడ్ని గూగుల్ మేప్లో సర్చ్ చేస్తూ...... ఏదో ఒకరోజు స్కేచ్చేసి చితక్కోట్టేయాలని డిసైడ్ అయ్యా!</span></span></div></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">చచ్చిపోతున్నా గత పదిహేను రోజులనించి.....<span style="line-height: normal;"></span>ప్రపంచకంలో ఎవడైనా పదిహేనురోజుల్లో జావా,సర్వ్లేట్స్,జే.ఎస్.పీ, స్త్రట్స్,జేడిబిసి,హెచ్.టీ.ఎం.<wbr></wbr></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఎల్,సి.ఎస్స్.ఎస్స్ ఏకకాలంలో నేర్చేసుకున్టారా?</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">నేను....నేను ఉన్నాను కదా....నేను నేర్చుకున్నాను!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">నాకు దండేసి దండం పెట్టేయాలని రోజు అనిపిస్తోంది! </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: normal;"></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">పోనీ నా టెక్నాలజిలో జాబ్స్ ట్రై చేద్దామంటే.....అబ్బే....దానికి మిషిగన్లో పెద్దగా మార్కెట్ లేదు...కాలిఫోర్నియాలో బాగుందట! ఇప్పుడు అంత దూరం వెళ్ళలేం కనుక.....బుద్దిగా 'చందూ క్రాష్ కోర్స్' లో జాయిన్ అయ్యి....ఇదిగో పైన చెప్పిన అండపిండ బ్రహ్మండాలన్ని నేర్చేసుకున్నా! </span></div><div></div><div></div><div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="line-height: 25px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;">సరే...తాటిపండు మీద పడ్డ నక్కలాగా ముక్కుతూ...మూలుగుతూ....మా చందూ చేత తిట్లు,చీవాట్లు తింటూ....ఏడుస్తూ....ఏడిపిస్తూ.</span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><wbr></wbr></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;">....రోజు గంటలు గంటలు ఆ జావాలో మునిగి తేలుతూ......ఎలాగో అలా పక్షంరోజుల 'జావా వ్రతం' పూర్తి చేసా!</span></span></div><div style="line-height: 25px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><br /></span></span></div><div><div><div style="text-align: left;"><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: normal;">అంతటితో అయిపోతే....ఆనందమేగా! </span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;">కానీ ఇక్కడే మొదలయింది టార్చర్!</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">నా అందమైన 'రెజుమే' ని వజ్రవైఢూర్యములు పొదగబడిన కంఠాభరణములు...రత్నమాణిక్యములు కూర్చబడిన కంకణములు లాగా.....వివిధరకాల టేక్నాలజిలతో నింపి....రకరకాల స్కిల్స్ రంగరించి....ఎన్నో ప్రాజెక్టులు దండగా గుదిగుచ్చి అంగరంగ వైభవంగా తీర్చిదిద్దింది మా ఎంప్లాయరు నారీమణి!!</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 32px;">ఒకానొక సుముహూర్తాన మార్కెటింగ్ చేయడం మొదలుపెట్టింది! </span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 32px;">ఇక రోజూ వెండార్లు కాల్ చేయడం.... సతాయించడం.... కాలిఫొర్నియా.... మేరిలాండ్.... ఫ్లోరిడా.... విస్కాన్సిన్... ఇలా మిషిగన్ తప్ప అన్ని రాష్ట్రాలనించి కాల్స్ వచ్చాయ్!</span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span style="line-height: 32px;">అందరికి ఒకే ముక్క చెప్పేదాన్ని! </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 32px;">'మిషిగన్ సరిహద్దు దాటి...పొరుగు రాష్ట్రంలొ కాలుమోపే ఉద్దేస్యం కూడా లేదు ' అని. </span></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 32px;">ఇలా కొన్నిరొజులు సాగగా..సాగగా....</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: normal;"><br /></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: normal;">నామీద దయతలచి లోకల్ పొజిషన్ ఒకటి చూపించింది మా దేవత!!! చిన్న జాబ్.....ఎక్కవ కష్టం ఉండదు....స్టేట్ గవర్మెంట్ ప్రాజెక్ట్ అంటే....సరే అని గెంతులేసా!</span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఇంటర్వ్యు రోజు రానే వచ్చింది! వాడు నన్ను జావాలో ముచ్చటగా మూడే మూడు క్వషేన్లు అడిగాడు....ఓ! ఎగురుకుంటూ చెప్పేసా! ఇక మొదలెట్టాడు సోది.....అది ఇది అంటూ...డేటాబేస్ ,ఓరెకిల్,డీబీ2 అడగడం మొదలుపెట్టాడు!</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">"అన్నాయ్! నేను 'జావా' జావా' "అన్నా ఎబ్బే...వినిపించుకోడే!</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;">ఇక సర్లే అని లైట్ తీసుకున్నా! </span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;">వాడు నన్ను లైట్ తీసుకున్నాడు ;)</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">నె</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: normal;">క్స్ట్</span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఇక రెండో ఇంటర్వ్యు!....ఇది చాలా మంచి జాబ్! లాంగ్టర్మ్ ప్రాజెక్ట్! పెద్ద కంపెనీ! ఇక ఇది రాకపోతే వేస్ట్ అని నేను ఫిక్స్ అయిపోయా! </span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">కానీ మా చందూ.....'ఇక్కడ చాలామందికి ఏడాది దాటినా కానీ రాదు జాబ్! ఒక ఇంటర్వ్యు కే అలా అయిపోతే ఎలా?' అని చాలా సముదాయించి.....బుజ్జగించి...బ్రతిమాలి....బామాలి.....ఎలాగోలా నన్ను ఇంటర్వ్యూ కి రెడీ చేసాడు!</span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఈసారి అన్నీ ప్రిపేర్ అయ్యా! ఎక్కడా చాన్స్ మిస్ అవకూడదు అని ఘాట్టిగా నిర్ణయించుకున్నా!</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: normal;">ఇంటర్వ్యు....సాయంత్రం ఆరింటికి.....</span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;">నేనే కాల్ చేసా! చేతులు వణుకుతున్నాయి.. </span></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 32px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">మెల్లగా ఇంటర్వ్యూ మొదలయింది...</span></span></div><br /><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">మాట్లాడా....మాట్లాడా.....</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">కాసేపటికి పూర్తయింది!</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span style="line-height: normal;">రిజల్ట్ నాకు స్పష్టంగా తెలిసిపోతోంది! మాటలు రాట్లేదు....పరిగెత్తుకుంటూ </span><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;">చందూ దగ్గరకెళ్ళి చెప్పేసా! </span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">'చందూ.........వాడు నన్ను మెచ్చుకున్నాడు చందూ......చాలా మంచి ఫీడ్ బాక్ ఇచ్చాడు....నేను సెలెక్ట్ అయ్యాననే అనుకుంటున్న!' అని చెప్పా!</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">మరుసటి రోజు సాయంత్రానికి నా కష్టానికి తగ్గ ఫలితం దక్కింది :) </span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">సంవత్సరకాలపు నా గృహవాసానికి తెరపడింది! సంవత్సరం క్రితం 'విప్రో' లో వదిలేసిన జాబ్.....తిరిగి వేరే రూపంలో నా దగ్గరకొచ్చింది :) </span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ఓపిగ్గా నాకు దగ్గరుండి......ప్రతిదీ విసుక్కోకుండా చెప్పి....నాకు ఇంత మంచి గిఫ్ట్ ఇచ్చిన చందూ కి............... బోలెడు థాంకులు :)</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">అలాగే...నామీద నమ్మకం ఉంచి....ఎప్పుడు ప్రోత్సహించే అమ్మకి,నాన్నకి.....నమస్సులు :)</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">'ఐ హేట్ యు' అని ఎన్నిసార్లు చెప్పినా నామీద ప్రేమ ఏమాత్రం తగ్గక చివరకి నాదగ్గరకే వచ్చి సెటిల్ అయిపోయిన 'జావా' కి ధన్యవాదాలు :)</span></span></div><div style="line-height: 25px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">అన్నిటిని మించి....కొండంత అండగా నిలబడి నన్ను కంటికిరెప్పలా చూసుకునే మా కిట్టుగాడికి బోలెడు ముద్దులు :) </span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 32px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">అదండీ....అష్టకష్టాలు పడి నిష్ఠగా చేసిన జావావ్రతానికి తగిన ఫలం లభించింది :) </span></span></div></div></div></div></div><div style="font-family: arial; font-size: small;"></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-9155133275135197925?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-72588988785200646562011-06-20T09:42:00.001-04:002011-06-20T09:57:42.632-04:00పుష్పక విమానం!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.student.gsu.edu/~acrawford17/ist2_2772207_the_movies.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="173" src="https://www.student.gsu.edu/~acrawford17/ist2_2772207_the_movies.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: left;">'నీకు బాగా నచ్చిన సినిమా ఏది?' అని ఎవరైనా నన్ను అడిగితే....మహేష్ బాబు ఫ్యాను/ఏసి కాబట్టి ఠక్కున 'అతడు' అని చెప్పేసినా..... మనసులో అప్పటికే బోలెడు సినిమాలు క్యు లో నిల్చుని ఉంటాయ్! నా పేరు చెప్పలేదే....నా పేరు చెప్పలేదే... అని అలా గింజుకునే సినిమాల్లో..... 'సిరివెన్నెల'.... 'స్వర్ణకమలం'...... 'ఆహా నా పెళ్ళంట'.... 'చంటబ్బాయ్'.... 'పుష్పక విమానం' ..... 'గీతాంజలి'...... "అభినందన' ..... 'ఆనంద్' ... 'గోదావరి' ........ఇలా లిస్టు చైనా గోడలా సాగుతూనే ఉంటుంది ;) </div><div><br /></div><div>పైన చెప్పిన సినిమాలన్నీ నా గుండె గదిలో కుర్చీలేసుకుని కూర్చుని పాప్ కార్న్ తింటూ... కూల్ డ్రింక్ తాగుతూ..... నానా హంగామా చేస్తున్నా.....ఒక మూగ సినిమా మాత్రం తన మౌనంతోనే నన్నాకట్టుకుంది!</div><div><br /></div><div>అదే 'పుష్పక విమానం' :)</div><div><br /></div><div>ఈ సినిమా అంటే ఎందుకో ప్రత్యేకమైన అభిమానం!! కాని...కాలగమనంలో.....మన మెమొరి 'క్యు'లో అట్టడుగుకి చేరిపోయింది!!</div><div><br /></div><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NzSFKdBI4rk/StzxJ0Y6t6I/AAAAAAAAFAE/tH9TD5mKjh0/s400/4.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="http://4.bp.blogspot.com/_NzSFKdBI4rk/StzxJ0Y6t6I/AAAAAAAAFAE/tH9TD5mKjh0/s320/4.png" width="320" /></a></div>మొన్న చెవులకి రింగ్స్ పెట్టుకుంటూ అద్దంలో చూసుకుంటుంటే.... పుష్పక విమానంలో అమల గుర్తొచ్చి..... పెదవుల పై చిన్న చిరునవ్వొచ్చి...ఆనక ఈ సినిమా చూసి ఎన్నేళ్ళయిపోయిందో అని గుర్తొచ్చి........... వెంటనే హాల్లోకొచ్చి ..... అప్పటికే మరమరాలలో ఉప్పు+కారం+ఉల్లిపాయలు+నెయ్యి వేసుకుని తింటూ 'సి.ఐ.డి' అనే డొక్కులో టీవి షో చూస్తున్న మా చందు దగ్గర లాప్టాప్ సర్రున లాక్కుని తుర్రున పారిపోయా!</div><div><br /></div><div>ఆ తరువాత వెంటనే 'యుట్యుబ్' అన్నాయ్ దగ్గరకెళ్ళి టక్..టక్..మని తలుపు తట్టి అడిగా!</div><div>'అన్నాయ్....అన్నాయ్....ఈ సినిమా వేసిపెట్టవూ!!' అని. </div><div>అలా అడిగి అడగగానే...ఇలా లింకిచ్చేసాడు మా 'యుట్యుబ్' అన్నాయ్! హెంత మంచోడో :))</div><div><br /></div><div>ఏంటి అక్కడెవరో గొణుక్కుంటున్నారు విషయం తేల్చమని??? వస్తున్నా.....అక్కడికే వస్తున్నా.....</div><div><br /></div><div>పుష్పక విమానం....</div><div><br /></div><div>సినిమాకి డైలాగు కన్నా నటన ముఖ్యం అని చెప్పిన సినిమా!</div><div><br /></div><div>మెలికెలు తిరిగే డాన్సులు...డ్యుయెట్ల కన్నా.....చక్కని సంగీతంలో పదాలు అవసరంలేని పాటలు కూడా ఉంటాయని తేల్చిన సినిమా!</div><div><br /></div><div>కామెడి కావాలంటే......ఏదో ఒక డైలాగ్ కావాలి....లేదా ఎవరినో ఒకడిని బకరాగా చూపెట్టాలి అనే అవసరం లేదని చెప్పిన సినిమా!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NzSFKdBI4rk/StzxGv5XoeI/AAAAAAAAE_8/ddKqfZpL_BY/s400/3.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="232" src="http://4.bp.blogspot.com/_NzSFKdBI4rk/StzxGv5XoeI/AAAAAAAAE_8/ddKqfZpL_BY/s320/3.png" width="320" /></a></div>ఇక విషయానికి వస్తే..........ఒక నిరుద్యోగి....తెలివితేటలున్నా.....ఉద్యోగం రాక అలమటిస్తుంటే.....అదే సమయంలో ఒక ధనికుడు భార్యమీద కోపంతో ఒక విలాసవంతమైన హోటల్లో దిగుతాడు! ఈ నిరుద్యోగికి ఆ భోగి అనుకోని పరిస్థితుల్లో తారసపడడం..... పాత్రలు తారుమారవడం...... చాకచక్యంగా ఆ హోటల్లో ప్రవేశించి.......ఆ ధనికుడి డబ్బుతో విలాసంగా గడపడం.....ఈ క్రమంలోనే అదే హోటల్లో ఉండే అమ్మాయితో ప్రేమలో పడడం.....చివరకు డబ్బు 'శాశ్వతం కాదు' అనే సత్యాన్ని తెలుసుకుని ఆ పాత్రని చాలించి......తన తప్పుని ప్రేమించిన అమ్మాయికి నిజాయితీగా చెప్పి.....ఆ ధనికుడిని యధాస్థానంకి చేర్చి.....అతడికి జరిగింది చెప్పి క్షమార్పణ కోరి.... మళ్లీ తన మామూలు పేద,నిరుద్యోగ జీవితాన్ని సగర్వంగా స్వీకరించి భవిష్యత్తులోకి ఆత్మవిశ్వాసంతో అడుగేయడం.....ఇది సూక్ష్మంగా కథ!<br /><br />ఇందులోనే చిటికెడు రొమాన్స్.... కాస్తంత సస్పెన్స్ సరంజామా..... కూసింత హాస్యపు రెబ్బలు...... వేసి.... మంచి ఘాటుగా పోపు పెట్టాడు సింగీతం!<br /><br />సినిమా మొదలుపెట్టేటప్పుడు హీరో ఏ మెట్టు మీద ఉంటాడో....చివరికి అదే మెట్టుమీద ఉంటాడు..........మధ్యలో ఎన్ని మెట్లు ఎక్కినా! :))<br /><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ఇందులో కమల్ నటన బాగుందా? అమల అభినయం బాగుందా? సింగీతం డైరెక్షన్ బాగుందా? సన్నివేశాలకి తగ్గట్టు వైద్యనాధన్ కూర్చిన సంగీతం బాగుందా అంటే.... జవాబు చెప్పలేమేమో!!</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">భారి సెట్టింగులు అవసరం లేకుండా.....అమెరికా/ఆస్ట్రేలియా బాక్ డ్రాప్ లేకుండా....కేవలం ఒక హోటల్ గది.....ఒక బీద నిరుద్యోగి గది మాత్రమె ఆసరాగా చేసుకుని ఆద్యంతం ఆసక్తికరంగా సాగే కథనం అనితర సాధ్యం!</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ఇందులో నిరుద్యోగి ఆకలి మంట,తపన....అలాగే డబ్బున్నోళ్ళ విలాసం,వైభోగం....రెండు భిన్న ధృవాలైనా ఒకే చట్రంలో భలే ఇరికించేసాడు దర్శక మాంత్రికుడు!</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ఆశ,ఆకలి మనిషి చేత ఏ పనికైనా ఒడిగట్టిస్తాయని చెప్పడానికి ఈ సినిమాకంటే ఉత్తమ ఉదాహరణ ఉండదేమో!!</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">నేషనల్ అవార్డ్ వరించిన ఈ సినిమా ఒక క్లాసిక్! ఏ భాషా అవసరంలేకుండా చక్కటి సందేశాన్ని నేరుగా గుండెల్లోకి మోసుకొచ్చే 'పుష్పక విమానం'.......... </div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ఈ సినిమా చూస్తున్నంతసేపు మాటల్లేవు కాని....ఏదో తెలియని ఫీలింగ్....గుండెల్లోనించి!! సినిమా చివర్లో గులాబీ ముల్లులా కసక్కున గుచ్చుకున్నా..... సమంజసమేకదా అని మనసుకి సర్దిచెప్పాల్సివచ్చింది! :))</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTZrvMCEL8zdjMbpioRYi6zWaGO8Ked16CPOEce053sl6bEfZUQvg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTZrvMCEL8zdjMbpioRYi6zWaGO8Ked16CPOEce053sl6bEfZUQvg" /></a></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-7258898878520064656?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-54586511696427420182011-06-13T23:17:00.000-04:002011-06-13T23:17:08.386-04:00'శ్రావణమేఘం' కోసం.....!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_rNXkJrJdd4/TetXAwv1tQI/AAAAAAAADGY/QRV8tAHt30U/s1600/SM1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-_rNXkJrJdd4/TetXAwv1tQI/AAAAAAAADGY/QRV8tAHt30U/s1600/SM1.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://kallurisailabala.blogspot.com/">శైలాబాల</a> గారిని చూసి....చేతులు కొంచెం దురద పుట్టి.....'ఇదేదో భలే ఉందే...మనమూ ట్రై చేస్తే పోలే!' అనుకుని చేశా! శైలాగారి అంత అందంగా కాకపోయినా....ఏదో నా రేంజ్ అన్నమాట ;) </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">శైలా గారు...మీ శిష్యురాలి పనితనం నచ్చినట్లయితే......కామెంటు పెట్టి జై కొట్టుము ;)</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">మనలోమనమాట.....ఈ కవిత మాత్రం నాదేనండోయ్! ఇది కూడా కాపీ అనుకునేరు! అర్ధం చేసుకోరూ! :))</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-5458651169642742018?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-72158567556852553932011-06-07T09:30:00.001-04:002011-06-07T09:32:37.129-04:00స్మొకీస్ వెళదామా?<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wkBlruND3xQ/Te0k0zgvWFI/AAAAAAAADHg/6LveUimU_ug/s1600/SM1.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-wkBlruND3xQ/Te0k0zgvWFI/AAAAAAAADHg/6LveUimU_ug/s320/SM1.jpg" width="320" /></a>స్మోకీస్...</div></div></div></div></div></div><div style="text-align: left;">అందమైన మబ్బుల మేలిముసుగు కప్పుకున్న పర్వతశ్రేణులు! </div><div style="text-align: left;">కనుచూపుమేరా...నీలిరంగులో కనువిందు చేస్తూ.......అప్పుడప్పుడు మేఘాల్ని ఒడిసిపట్టుకుని తమలో దాచేసుకుంటూ...ఆటలు ఆడుకునే అందాల 'పొగ పర్వతాలు' ;)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈ స్మోకీస్ కి మొన్న మెమోరియల్ డే లాంగ్ వీకెండ్ కి వెళ్ళాము....మరి మీరు నాతో వస్తారా?? అలా అలా స్మోకీస్ మొత్తం మీతో చక్కర్లు కొట్టించి తీసుకోచ్చేస్తాలే!! :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నేను ఉండేది మిషిగన్ కాబట్టి...అక్కడనించి మన ప్రయాణం మొదలు పెట్టేద్దాం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే...స్టార్ట్!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">రయ్య్య్యి ........రయ్య్యి....రయ్య్యి!....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">తొమ్మిది గంటల ప్రయాణం....బోర్ కొట్టకూడదు కదా! అంటే నేను నాన్-స్టాప్ గా వాగుతూనే ఉంటాననుకో.....కాని నాకు తోడూ ఉండాలిగా....సరే మరి పాటలు పెట్టుకుందాం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>'మేఘాలలో.....తేలిపోమ్మన్నది..</i></div><div style="text-align: left;"><i>తూఫానులా రేగిపోమ్మన్నది.....'</i></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆహా! సూపర్ పాట! అలా వింటూ ఉండండి....అదే స్పీడులో మనం దూసుకుపోదాం :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదిగో....ఒహాయో వచ్చేసింది.....ఇదిగో స్టార్బక్స్ .....కాఫీ తాగేద్దామా?? నాకైతే 'చాయ్ లాటే' మరి మీకు? </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈ చాయ్ లాటే ఒక సిప్ వేసి.......అందులోకి కరకరలాడే మినప చక్రాలు తింటుంటే....ఆహా! సూపరు!<br /><br />ఒక్కసారి అటు చూడండి....'సిన్సినాటి' డౌన్టౌన్ అది. బిల్డింగ్స్ అల్టిమేట్ ఉన్నాయ్ కదా!! ఆ బ్రిడ్జి ఎక్కుతూ చూస్తె...ఇంకా బాగుంటుంది :) సూపర్ ఉంది కదా 'సిన్సినాటి' :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అర్రే! అంతలోకే 'కెంటకి' కూడా వచ్చేసామా? వావ్! ఇక్కడ గుర్రాలు ఫేమస్ అట తెల్సా? కిటికీలోనించి అలా చూస్తూ ఉండండి....బోలెడు 'హార్స్ స్టేబుల్స్' కనిపిస్తాయ్! ఇంకా బోలెడు గుర్రాలు గడ్డి మేస్తూ....తోకలు ఊపుతూ మనకి టాటా కూడా చెబుతాయ్!! :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆ! గుర్రాలు చూసేసారా? సరే మరి....నెక్స్ట్ వచ్చేది 'టేనేస్సీ'....ఈ టేనేస్సి లోనే ఉండేది...'ది గ్రేట్ స్మోకి మౌంటైన్స్' :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అబ్బ! కనుచూపుమేరా....కొండలే! పచ్చటి కొండలు.....ఈగలు కూడా దూరలేనంత చిక్కటి అడవులు.....పిన్ను పడితే తీసుకోగలిగేంత స్వచ్చమైన నదులు....ఆహా! ఏమి అందాలు....ఈ కొండల మధ్య ఇంత పెద్దపెద్ద రోడ్లు ఎలా వేసారో! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హా! ఈ కొండల్ని చూస్తేనే కడుపు నిండిపోతోంది....సరే మరి కాస్త ఆకలేస్తుందేమో...టాకోబెల్ కి వెళ్లి రెండు చలుపాలు లాగించేద్దాం పదండి!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">భలే ఉన్నాయ్ కదా...చలుపాలు!! సరే ఇక ఎక్కడా ఆగోద్దులే....ఇస్త్రెట్ గా 'స్మోకీస్' కి వెల్లిపోదాం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">రయ్యి! రయ్యయ్య్యి! రయ్యయ్య్య్యి !!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదీ....'పీజియన్ ఫోర్జ్' కి వచ్చేసాం! ఇక్కడికి దగ్గరలో 'గాట్లిన్ బర్గ్' దగ్గరే మన 'పొగ పర్వతాలు' మొదలవుతాయ్ అన్నమాట :) సరే! ఇవాల్టికి ఇక్కడతో రెస్ట్ తీసుకుని రేపు పొద్దున్నే బయలుదేరుదాం :) సరేనా! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆ కొండ అంచున అందమైన చెక్క ఇళ్ళు చూసారా? అవే 'క్యాబిన్స్' అక్కడే మనం ఉండేది :) చిక్కని అడవిలో....కొండ అంచున చక్కని చెక్క ఇల్లు :) బాగుంది కదా! సరే రేపు పొద్దున్న తొందరగా లేవాలి కదా! ఇవాల్టికి ఇక రెస్ట్!<br /><br /></div><div style="text-align: left;">డే-1 </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హా! అందరు కాఫీలు,టిఫినీలు చేసేసి రండి....మనం ముందు 'పీజియన్ ఫోర్జ్' నదిలో రాఫ్టింగ్ కి వెళ్దాం :) నది పెద్ద లోతు లేదులే...కంగారు పడొద్దు!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇదే 'పీజియన్ ఫోర్జ్' నది. మనం రాఫ్టింగ్ చేసేది ఇక్కడే! రండి మన 'రైడ్ గైడ్' తో వెళ్దాం :) అదిగో ఆ లైఫ్ జాకెట్ వేసుకుని....ఇదిగో ఈ 'ఓర్స్' (తెడ్లు) తీసుకుని పదండి ముందుకు....పదండి తోసుకు మనం నడిపే బోటు దగ్గరకు!!<br /><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-FD5z6qnRbWs/Te0lAGumapI/AAAAAAAADHk/56mh8Zxus1s/s1600/SM4.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-FD5z6qnRbWs/Te0lAGumapI/AAAAAAAADHk/56mh8Zxus1s/s320/SM4.JPG" width="203" /></a>'<i>హైలెస్సా! హైలెస్సా.....హైలెస్సా...ఓఓ....నీలాల కనుల్లో సంద్రమే...నింగి నీలమంతా సంద్రమే....హైలెస్సో....ఓఓ..హైలెస్స!'</i></div><div style="text-align: left;"><i><br /></i></div><div style="text-align: left;">భలే ఉంది కదా....అబ్బ....ఈ నీరెండలో....ఈ చల్లటి గాలిలో..... అడవుల మధ్య మెలికెలు తిరుగుతూ సాగిపోతోన్న నదిలో..... మనం అందరం కలిసి ఈ బోటు నడుపుతూ ఉంటె.... అది ఈ నదిమీద అలా అలా తేలిపోతుంటే.... ఆహా!!..ఇంకో పాట కూడా గుర్తోచ్చేస్తోంది!<br /><br /><i>'లాహిరి...లాహిరి...లాహిరిలో....ఓహో జగమే ఊగెనుగా...సాగేనుగా....ఆఆ....ఆ....ఆఆ....ఆ....'</i></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్మ్! ఇలా నడుపుతూ ఉంటె సమయమే తెలీదు...కాని మనం బోలెడు చూడాలి కదా.... :) ఇక ఈ లాహిరి...లాహిరి ఇంతటితో ఆపేసి....వెళ్లి కడుపుకి ఏదన్నా కాస్త దాణా వేసి ఇక బయలుదేరుదాం! ఓహో! ఫోటోలు కావాలా? సరే అలాగే తీసుకోండి...నేను రెస్టారెంట్లో ఆర్డర్ చెబుతూ ఉంటా :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆ! అందరికి ఆర్డర్ ఇచ్చేసా :) రండి.తొందరగా తినేస్తే....మీకు ఇప్పుడు సూపర్ ప్లేస్ చూపిస్తా :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే అందరిది తినడం అయిపొయింది కదా! ఇప్పుడు మనం వెళ్ళబోయేది 'క్లింగ్మెన్స్ డోం' .ఇది స్మోకి మౌన్టేయిన్స్ లో హయ్యెస్ట్ పీక్! ఇక్కడ నించి చూస్తె.....ఈ పొగ పర్వతాల్లోకి దిగిపోయే సూర్యుడు ఎంత అందంగా కనిపిస్తాడో మీరే చూడండి!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇదిగో...గాట్లింబర్గ్! ఇది స్మోకీస్ కి పర్వతపాదం అన్నమాట :) ఇక్కడ చిన్న డౌన్టౌన్ కూడా ఉంది....చూసారా! ఇక్కడ బోలెడు ఆక్టివిటీస్ ఉంటాయ్ :) పిల్లలైతే భలే ఎంజాయ్ చేస్తారు! పిల్లలాగే ఎంజాయ్ చేసే పెద్దవాళ్ళకి కూడా నచ్చుతుంది ఇది! మనం రేపు ఇక్కడ 'ట్రాం వే' ఎక్కుదాంలె! సరేనా?!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక ఇక్కడినించి అంతా అడవే! అలాంటి ఇలాంటి అడవి కాదు...పెద్దపెద్ద చెట్లతో.....లోతైన లోయలతో....ఎత్తైన శిఖరాలతో......దారిపక్కనే విరబూసే 'సమ్మర్ ఫ్లవర్స్' తో......ఎక్కడపడితే అక్కడ గలగలమని పారే నదీజలాలతొ అలరారే అద్భుత కీకారణ్యం :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అలా వెళుతూ...ఉంటె....వెళుతూనే ఉంటె......చాలా దూరం కొండలు ఎక్కుతూ ఉంటె.....అప్పుడు వస్తుంది ఎత్తైన పర్వత శిఖరం.....'క్లింగ్మెన్స్ డోం' . చుట్టూ కొండలు చూసారా? ఊరికే కూర్చుంటే కాదు....అలా దూరంగా కనిపిస్తోన్న నీలగిరుల్ని చూడండి! ఆ పర్వతసానువుల్లో సాగుతున్న సెలయేర్లని చూడండి....ఆ అడవి బాట వెంబడి విరబూస్తున్న 'అడవి' పువ్వుల అందాల్ని ఆస్వాదించండి!! వయ్యారంగా ఒంపులు తిరుగుతోన్న మెలికల దారులని చూడండి!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అరె...మాటల్లోనే వచ్చేసింది! చూసారా? ఇదే 'క్లింగ్మెన్స్ డోం' ఎంత బాగుందో కదా! నేను చెప్పలేదు? అలా చూడండి....పర్వతాలన్ని మబ్బుల ముసుగేసుకుని బజ్జున్నట్టు లేదు?! నీలిరంగు తప్ప మీకు ఏమన్నా కనిపిస్తోందా? వీటికి 'నీలగిరిస్' అని మనం నామకరణం చేసేద్దామా?! ;) అంత బాగున్నాయ్ కదా! హిమాలయాలని చూసి పరవశించిన కాళిదాసుని ఇక్కడ కూర్చోబెడితే.....పెద్ద కావ్యమే రాసేస్తాడేమో !! :) <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-yWIo_eNIzn0/Te0lK2qJ1LI/AAAAAAAADHo/2n-Y219ikXw/s1600/SM19.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-yWIo_eNIzn0/Te0lK2qJ1LI/AAAAAAAADHo/2n-Y219ikXw/s320/SM19.jpg" width="320" /></a></div>ఇంతలోనే ఈ మబ్బులు ఎక్కడినించి వచ్చాయి?? మనమీదకి వచ్చేస్తున్నాయ్!! మబ్బులలోకంలో విహరిస్తున్నట్టు లేదు! హేయ్...ఈ మబ్బు చూడండి.....మన మీదగుండా వెళుతోంది.....వావ్! దూదిపింజేలా ఎలా చేతిలోంచి జారిపోతోంది! అర్రే! మనల్ని చుట్టుముట్టేస్తోంది.....హ్హహ్హ! భలే ఉందికదా! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదిగో సూర్యుడు! హబ్బ ఇప్పుడు కనిపించాడు.....పదండి సూర్యుడు మబ్బులో దిగే దృశ్యం చూద్దాం! ఇక్కడినించి ఒక మైలున్నర కొండమీదకి 'ట్రెక్కింగ్' చేయాలి మరి! ఇక్కడ ఎలుగుబంట్లు ఎక్కువ! మీకు ఎక్కడైనా ఎలుగు కనిపిస్తే.....అరవొద్దు....దాన్ని చూడనట్టు వచ్చేయండి సరేనా?</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">లెఫ్ట్-రైట్.....లెఫ్ట్-రైట్...లెఫ్ట్-రైట్....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">దేవుడా! ఆయాసమోచ్చేస్తోంది...కాని లేట్ అయితే మళ్లీ సూర్యాస్తమయం అయిపోతే ఇంతా పడ్డ శ్రమ వృధా! హ్మ్! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">లెఫ్ట్..........రైట్..........లెఫ్ట్............రైట్.............</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హా! కొంచెం మంచినీళ్ళుంటే ఇస్తారా? దాహం వేస్తోంది.....కొండ ఎక్కి వచ్చేసరికి! హుహ్!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అబ్బ! ఆ దృశ్యం చూడండి.....ఇప్పుడు నీలానికి కెంజాయ రంగు తోడయింది! సూర్యుడు పర్వతాలకి ఎరుపు రంగు పులిమేస్తున్నాడు! వావ్! ఎంత బాగుందో..అసలు అలలుఅలలుగా ఈ పర్వతాలు అంతే లేకుండా ఉన్నాయేంటబ్బా? కొండలన్నీ పొగలో ఉన్నట్టు ఉన్నాయ్! అందుకే 'స్మోకీస్' అంటారు కాబోలు! ఎవరు పెట్టారో....కరెక్ట్ పేరు పెట్టారు వీటికి :) కాని ఇవి నీలంగా ఉన్నాయ్ కాబట్టి....'నీలపోగపర్వతములు' అని మనం పెట్టేద్దాం ;)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4wl0OqEt8gs/Te0lSLAd_DI/AAAAAAAADHs/PmVBjpKKM4I/s1600/SM15.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-4wl0OqEt8gs/Te0lSLAd_DI/AAAAAAAADHs/PmVBjpKKM4I/s320/SM15.jpg" width="320" /></a></div>సూర్యుడు కొండల్లోకి దిగి ఇంటికి వెళ్ళిపోతున్నాడు!! ఇక రాత్రికి సన్నని మంచు దుప్పటి పరుచుకుంటుందేమో ఈ ప్రాంతమంతా! వావ్! అప్పుడు ఇంకా ముద్దుగా ఉంటాయేమో ఈ పర్వతాలు!! హ్మ్!! ఎంత అందమైన అనుభూతో కదా!<br /><br /></div><div style="text-align: left;">సరే ఇక కిందకి వెళ్దాం పదండి.......లెఫ్ట్-రైట్...లెఫ్ట్-రైట్...లెఫ్ట్-రైట్....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అరె....అక్కడేంటి నల్లగా కదులుతోంది.....హేయ్....అది ఎలుగుబంటి పిల్ల :)) హుర్రే!! మనం ఎలుగు పిల్లని చూసాం :) అమ్మో! పిల్ల ఎలుగు ఉంది అంటే...ఖచ్చితంగా తల్లి ఎలుగు దగ్గరలోనే ఉంటుంది.... బాబోయ్.... అసలే పెప్పర్ స్ప్రే కూడా లేదు....పదండి...ఆ పిల్ల ఎలుగుకి టాటా చెప్పి....మన కాళ్ళకి పని చెబుదాం!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హమ్మయ్య! కిందకి వచ్చేసాం :) ఇక ఎక్కడన్నా తినేసి....సరాసరి మన చెక్కగృహమునకు వెళ్దాము :)) అందరు చక్కగా నిదరోయి....పొద్దునే లేచి రెడి అవ్వండి :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">డే-2 <br /><br />పొద్దున అంటే....పది గంటలకా?? ఇలా అయితే ఎలా? ఎన్ని చూడాలి మనం!! హ్మ్! సర్లే....ఏంచేస్తాం!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈరోజు మనం స్మోకీస్లో ఉండే దట్టమైన అడవుల్లో జంతువులని చూడటానికి వెళ్తాం :) ఇక్కడ మన దేశంలోలాగా.... పులులు,ఏనుగులు ఉండవు కాని....ఎలుగులు,జింకలు,రాకూన్లు,ఇంకా బుల్లిబుల్లి జంతువులు ఉంటాయట! చూద్దాం మనకి ఎన్ని కనపడతాయో! :) తెల్సా....స్మోకీస్ 'నల్ల ఎలుగుబంటి'కి పెట్టింది పేరు :) అమెరికాలో ఎక్కువగా నల్ల ఎలుగులు ఉండే ప్రాంతం ఇదే!! :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మళ్లీ గాట్లింబర్గ్ నగరసందర్సన చేసుకుని.....అడవుల్లోకి వెళ్దాం పదండి :) ఆ గుర్రాలను చూసారా? మనల్ని వాటిమీద అడవుల్లో షికారుకి కూడా తీసుకెళతారు! ఎవరికన్నా వెళ్లాలనిపిస్తే.....మీ ఇష్టం :) అడవిలో గుర్రం మీద స్వారి చేస్తూ.... 'కొండవీటి దొంగ' లాగా ఫీల్ అయిపోండి కాసేపు ;)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే...ఇంకాస్త ముందుకి వెళితే....'కేడ్స్ కోవ్' లూప్ వస్తుంది! అంటే....ఒకసారి అందులోకి వెళితే....ఇక అదే దారిలో ముందుకి వెళ్ళాలి...వెనక్కి రావడానికి ఉండదు :) ఆ లూప్ చుట్టేస్తేనే బైటికి వస్తాం :) ఈమధ్యలో మనకి జంతువులు కనిపిస్తాయన్నమాట! అందరు కార్ విండోస్లో తలలు పెట్టి(బయటకి కాదు...) కళ్ళు అప్పగించి....వీలయితే కొంచెం పెద్దవి చేసి...జంతువుల కోసం చూడండి :)) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ర..యి..యయి....ర...యి...యి...యయి....[అంటే...అంత మెల్లగా వెళుతోంది ట్రాఫిక్ అని అర్ధం! అర్ధం చేసుకోరు!! ;) ]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హబ్బ! ఇలా పదకొండు మైళ్ళు వెళ్ళాలా? హ్మ్! ఈ జంతువులేవి? అన్ని కట్టకట్టుకుని ఎక్కడికేల్లిపోయాయి? మనం వస్తున్నాం కదా! కొంచెం రావోచ్చుగా! ;)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-p77lB8-Xuvk/Te0leVHzrQI/AAAAAAAADHw/PE2eNhc8m6U/s1600/SM16.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-p77lB8-Xuvk/Te0leVHzrQI/AAAAAAAADHw/PE2eNhc8m6U/s320/SM16.jpg" width="320" /></a></div>అక్కడ దూరంగా కొంచెం నల్లగా ఏదో కనపడుతోంది..ఎంటబ్బ? ఆగు నా బైనాక్యులర్స్ తో చూస్తాను!! హేయ్...అది మమ్మా బేర్....విత్ టూ బేబి బేర్స్...........కేవ్వ్వ్వవ్!! మనకి పిల్లలతోసహా తల్లిఎలుగుబంటి కనిపించిన్దోచ్! కేవ్వ్వ్!!</div><div style="text-align: left;">(ఎలుగుబంటి కోసం పక్క ఫోటోలో కళ్ళు చికిలించి చూడుము)<br /><br /></div><div style="text-align: left;">అరె...ఇటు పక్కకి చూడండి....తెల్లతోక జింకలు....హేయ్...అవి మన దగ్గరికి వస్తున్నాయ్! వావ్....భలే ఉన్నాయ్ కదా! :) మనకి జింకలు కూడా కనిపించాయోచ్చ్! అసలు మనం కేక :) అడవుల్లో స్వేచ్చగా ఉండే జంతువులని చూస్తె....భలే ఉంటుంది కదా! జూలో పెట్టినవి ఏదో కోల్పోయినట్టు ఉంటాయి...కాని ఇక్కడ అలా కాదు....ఎంత ఉత్సాహంగా....ఉల్లాసంగా ఉంటాయో!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హా...ఇవాల్టికి ఇది చాల్లే! :) సరే....అదిగో లూప్ అయిపోవస్తోంది! బాబోయ్.....రెండు గంటలా మనం లూప్ లోకి వెళ్లి వచ్చేసరికి? అసలు టైం తెలీలేదు కదా! :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే! ఇక బాక్ టూ గాట్లింబర్గ్! అక్కడ డిసైడ్ అవుదాం....నెక్స్ట్ హాల్ట్ ఏంటో! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఎంత మెత్తగా సాగిపోతోంది కారు ఈ మెలికెల రోడ్లమీద! మన పక్కనే నది కూడా వస్తోంది చూసారా? ఎక్కువ లోతు లేదు మరి నదిలోకి దిగి సరదాగా నీళ్ళతో ఆడుకుందామా? ఐతే రండి...ఆ పార్కింగ్ లాట్లో కారు పెట్టి....మనం నదిలోకి దిగుదాం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">జాగ్రత్తగా దిగండి....ఈ రాళ్ళు బాగా పాచిపట్టి ఉన్నాయ్! జారిపోతాం! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆ.....అందరు దిగేసారా! అదిగో...నదిమధ్యలో ఆ రాయి ఉంది చూసారా? దాన్ని తాకి మళ్లీ ఇక్కడికి వచ్చేయాలి :) అది ఆట! ఎవరు ముందు వస్తే...వాళ్ళు విన్నర్! :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">జింగ్...జింగ్....జింగ్...జింగ్....అర్రే.....బాగా జారుతున్నాయ్ రాళ్ళు! బాబోయ్! హ్హహ్హ...చేపలు కూడా ఉన్నాయ్...భలే భలే :))) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">వామ్మో! నదిమధ్యలో బానే లోతు ఉంది :( మోకాళ్ళ దాకా వచ్చేసాయ్ నీళ్ళు! ఆ రాయిదగ్గర లోతు ఎక్కువేమో....ఎవరు వెళ్ళోద్దులే !! ఇక్కడివరకు చాలు :) ఇక్కడే ఒకళ్ళమీద ఒక్కళ్ళు నీళ్ళు కొట్టుకుందాం... కమాన్! ;) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">టిచిక్.....టిచిక్......టిష్...టిష్....టిచిక్....టిచిక్....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్హహ్హ :)) భలే ఉంది కదా....ఈ ఆట :) అందరం తడిసిపోయాం :)) సరే మరి కాసిని ఫుటోలు తీసేసుకుని ఇక వెళ్దాం. ఆత్మసీత గోల పెడుతోంది....'అన్నమో రామచంద్రా' అని :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">చలో.....గాట్లిన్ బర్గ్! అదిగో సబ్వే....ఇదిగో పిజ్జాహట్....మీ ఇష్టం :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హమ్మయ్య! ఇప్పుడు కళ్ళు కనిపించింగ్ :) సరే....ఇక 'ట్రాం వే' ఎక్కుదామా? పదండి మరి 'ఒబెర్ గాట్లిన్ బర్గ్' కి :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">టికెట్స్ తీసేసుకున్నా మీ అందరికి.ఇక ట్రాం వస్తే ఎక్కేయడమే.....ఇది రోప్ వే అన్నమాట :) ఇప్పుడు మనం ఆ కనిపిస్తున్న'పెద్ద' కొండమీదకి ఈ ట్రాంలో గాల్లో తేలుకుంటూ వెళ్తాం :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదిగో....వచ్చేసింది....తొందరగా ఎక్కేసి....ఆ పెద్దకిటికీ పక్కన ప్లేస్ కొట్టేయండి అందరు :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RmbnjCCbMVI/Te0l7qhDIQI/AAAAAAAADH0/9029puBQAjA/s1600/SM17.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="179" src="http://2.bp.blogspot.com/-RmbnjCCbMVI/Te0l7qhDIQI/AAAAAAAADH0/9029puBQAjA/s320/SM17.jpg" width="320" /></a></div>హమ్మయ్య అందరికి కిటికీ దొరికింది...ఇప్పుడు చూడండి ఈ ట్రాంలో....గాట్లిబర్గ్ డౌన్ టౌన్ చుట్టూ పరుచుకుని ఉన్న స్మోకీస్ అందాలు ఈ ఎర్రటి ఎండలో :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఎండ బాగా ఉన్నా....ట్రాంలో చల్లని గాలి వస్తోంది కదా! మరి అంతా అడవులు!! పచ్చదనంతో పాటే చల్లదనం :) అందుకే అన్నారు.....'వృక్షో రక్షతి రక్షితః' అని :) భలే ఉందికదా....రెండు రెక్కలు కట్టుకుని ఆకాసంలో ఎగరాలన్న నా కోరిక ఇలా తీరింది అన్నమాట :) మీకు అలాగే ఉందా?</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>'గాల్లో తేలినట్టుందే......గుండె పేలినట్టుందే.....' </i>పాట గుర్తొస్తోంది నాకు :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్మ్! వచ్చేసాం! ఇక్కడ కొన్ని ఎలుగుల్ని పెంచుతున్నారట! వెళ్లి అవి చూసి వద్దాం పదండి :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అవిగో....నల్ల ఎలుగుబంట్లు.....అబ్బ ఎంత బలిష్టంగా ఉన్నాయో! తెలుసా....ఇవి పూర్తీ శాఖాహారులట! వీటికి గింజలు,ఆకులు,పళ్ళుదుంపలు,కూరగాయలు మాత్రమె పెడతారట :) కాని నిగనిగలాడుతూ ఎంత బాగున్నాయో! :) కొన్ని బుజ్జిగా బజ్జోని నిద్రోతున్నాయ్ :)))) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే....ఇక్కడ అందరు సావేనీర్లు కావాలంటే కొనుక్కుని బయలుదేరండి :) మీకు 'పీజియన్ ఫోర్జ్' లో తిరగబడిన ఇల్లు,టైటానిక్ షిప్పు చూపిస్తా :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్మ్! అందరు....బై బై స్మోకీస్ అని చెప్పండి!! ఇదే ఇక లాస్ట్ హాల్ట్ స్మోకీస్లో! ఇక మనం స్మోకీస్ వదిలి వెళ్ళిపోతున్నాంగా! :( </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">బై బై స్మోకీస్!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే.....పదండి గాట్లిన్ బర్గ్ వదిలి పీజియన్ ఫోర్జ్ కి మన ప్రయాణం!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆ అదిగో....తిరగబడిన ఇల్లు :) 'వండర్ హౌస్'....దానిపక్కనే పెద్ద 'టైటానిక్ షిప్' :) మీకు కావాలంటే టైటానిక్ పోస్ పెట్టి ఫోటోలు దిగొచ్చు :)))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే మరి! రేపు పొద్దున్న మన తిరుగుప్రయాణం....బాక్ టూ మిషిగన్ :(:)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">పొద్దున్నే తొందరగా లేస్తే.....దగ్గరలో 'ఫర్బిడెన్ కావేర్న్స్' చూపిస్తా :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">డే-౩</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్మ్! అందరు రెడి కదా.....పదండి ఇక్కడికి దగ్గరే....ఈ 'ఫర్బిడెన్ కావేర్స్' </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wY6TX6-HYrY/Te0mFWCSwOI/AAAAAAAADH4/7a5EaoBH80g/s1600/SM10.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-wY6TX6-HYrY/Te0mFWCSwOI/AAAAAAAADH4/7a5EaoBH80g/s320/SM10.JPG" width="320" /></a>ఇవి సున్నపు రాయి గుహలు....ఈ గుహలలో నది కూడా ఉంది తెల్సా! ఈ నదిలో నీటి వల్ల ఈ సున్నపురాళ్ళు వివిధ రూపాలు సంతరించుకున్నాయి....ఇంకా కొత్తకొత్త రూపాలు సంతరించుకుంటునే ఉన్నాయి :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే....అందరు జాగ్రత్తగా నడుస్తూ....ఈ గుహలు చూద్దాం పదండి :) ఈ గుహలలో ఇదివరకు రెడ్ ఇండియన్స్ (ట్రైబల్స్) ఉండేవారట! వాళ్ళు రకరకాల వస్తువుల తయారి కోసం ఈ గుహలు ఉపయోగించేవారట! ఈ గుహల కింద ఒక నది అంతర్వాహినిగా ప్రవహిస్తోంది :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదిగో మనకి కనిపించే....ఆ నది చూసారా....ఇది ఇంకో నది :) ఇలాంటి బోలెడు నదుల నీటి రాపిడి వల్ల ఈ గుహలలో ఇన్ని రూపాలు రూపొందాయి! డైనోసార్.....గాద్జిల్లా.....మనిషి కాళ్ళు.....పెద్ద ముక్కు.....రెక్కల వరాహం....చంద్రమండలం ఇలా బోలెడు :)) భలే చల్లగా ఉంది కదా ఈ గుహలో....నేచురల్ ఏసి :)))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే మరి! ఇక ఇంటికి వెళదామా? </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్మ్!మన స్మోకీస్ ట్రిప్ అయిపొయింది! హుష్ కాకి!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక మనం ఇంటిదారి పట్టాలి! మీ అందరికి స్మోకీస్ నచ్చింది కదా! నాకైతే భలే నచ్చేసింది :)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే....ఐతే....అందరికి టాటా-బిర్లా :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇంకో టపాతో మళ్లీ కలుద్దాం :) అంతవరకూ చూస్తూనే ఉండండి 'వెన్నెల సంతకం'<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://chitraanjali.blogspot.com/2011/06/blog-post.html"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-UPjHAq5h7fM/Te0ihgrzthI/AAAAAAAADHY/HjIcG4vNHSs/s400/collages.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><br />అన్ని ఫొటోస్ చూడాలనుకుంటే....పైన పిక్ మీద క్లిక్ చేయండి.....పండగ చేస్కొండి :) </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-7215856755685255393?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-46722153637856361062011-05-25T09:58:00.003-04:002011-05-26T10:00:09.159-04:00సైకిల్ పోయి కారు వచ్చే డింగ్!డింగ్!డింగ్!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xJvtyrWR5rk/TclccCwI9rI/AAAAAAAAC-s/2i29Ca0H4WM/s1600/Ladybird-shine-big17520104321669.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="163" src="http://4.bp.blogspot.com/-xJvtyrWR5rk/TclccCwI9rI/AAAAAAAAC-s/2i29Ca0H4WM/s200/Ladybird-shine-big17520104321669.jpg" width="200" /></a>మొన్న కావ్య 'కార్' పోస్ట్ చూసాక.....'ఛస్! నేను పోస్ట్ రాద్దామనుకునేలోగా ఈ అమ్మాయ్ రాసెస్తుంది' అని కావ్యాని రెండు తిట్లు తిట్టేసుకుని ;) 'ఆ అయినా లైట్ లే' అని ఈ పోస్ట్ రాస్తున్న!! </div></div></div></div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">నా సైకిల్ ప్రేమ మీ అందరికి తెలిసిందే! :) [ఇదేమి ఆ పోస్ట్ కి పార్ట్-౨ కాదు....కంగారు వలదు ]చిన్నప్పుడు నాకు సైకిల్ తొక్కడం అంటే ఎంత ఇష్టమో.....అంత భయం కూడా! ఏదో మా ఫ్రెండ్ సాయిలక్ష్మి దయవల్ల కిందా,మీదా పడి ఎలాగోలా సైకిల్ నేర్చేసుకుని జింగ్ జింగ్ అని తోక్కేసేదాన్ని! రెండు,మూడు సార్లు కిందపడి మోకాలు చిప్పలు పగిలినా....ఎబ్బే....సైకిల్ మీద లవ్వు మాత్రం తగ్గలేదు :))</div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కాని మా నాన్న ఇంటర్లో నాకు స్కూటి కొన్నాక..... మళ్లీ మనకి భయం స్టార్ట్! 'అమ్మో! సైకిల్ అంటే మనం బ్రేక్ వేస్తె ఆగుతుంది....కనీసం పెడల్ తోక్కక పోయినా ఆగుతుంది....ఇది ఆక్సేలేరేటార్ డవున్ చేయాలి....బ్రేక్ వేయాలి.... పెట్రోల్ ఉందొ,లేదో చూసుకోవాలి....అసలు ముందు బండి స్టార్ట్ చేయాలి....ఆపితే స్టాండ్ వేయాలి అమ్మో...వామ్మో ' అని భయపడ్డా! కానీ ఈసారి మా నాన్న అష్టకష్టాలు పడి ఎలాగోలా నేర్పించారు! ఇక దాన్నివేసుకుని ఝాం అంటూ దూసుకుపోయేదాన్ని[కాని మనకి డబల్స్ రాదు......'U ' టర్న్ రాదు :( మరి ఇంకేం వచ్చమ్మా అని అలా కొషన్ మార్కు మొహం పెడితే నేనేమి చెప్పలేను బాబోయ్! ]</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WcRpQ3eOnYg/TclcjBMVPXI/AAAAAAAAC-w/niQS6WZjhFI/s1600/wave_bike_bajaar_apache2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-WcRpQ3eOnYg/TclcjBMVPXI/AAAAAAAAC-w/niQS6WZjhFI/s1600/wave_bike_bajaar_apache2.jpg" /></a></div><div style="text-align: left;">నా స్కూటి విన్యాసాలు చూసి.....మా నాన్నకి నా మీద బోలెడు నమ్మకం కలిగి రోజు తనే డ్రాప్ చేసేవాళ్ళు కాలేజి దగ్గర! హతవిధీ! దీన్నే 'అతి జాగ్రత్త' అని నేను అంటాను.....కాని నా 'కనీస జాగ్రత్త' అని మా నాన్న అంటారనుకోండి!! అలా స్కూటి మీద నా చెయ్యి పడనివ్వకుండా చాలా జాగ్రత్తగా ఉన్నా కూడా.... మా నాన్న మాగన్నుగా ఉన్నప్పుడు చూసి.....దాన్ని ఎలాగోలా బైటికి తీసి....ఊరంతా తిరిగి జాతర,జాతర చేసేదాన్ని :)) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే! స్కూటి రోజులు అయిపోయాయి! హైదరాబాదులో రైళ్ళ విన్యాసాలు కూడా అయిపోయాయి!! ఇక పెళ్లయింది! కొద్దిరోజులు బెంగుళూరులో బస్సు విన్యాసాలు.....ఆనక విమాన విన్యాసాలు చేసి ఇదిగో ఈ దేశం వచ్చి పడ్డానా..... ఇక్కడన్ని కార్లే! హుహ్! తుమ్మలన్నా....దగ్గాలన్నా కార్ ఉండాల్సిందే అన్నట్టు ఉంటుంది ఇక్కడి పరిస్థితి! మనకా కారులో క్లచ్ అంటే ఏంటి.....గేర్ అంటే ఏంటి....ఏమి తెలియవు! దీనికి తోడూ మా చందు గారు నన్ను ఒక అమెరికన్ మాష్టారు దగ్గరకి కారు నేర్చుకోడానికి పంపిస్తా అన్నాడు! నేను కేవ్వ్వ్!! మనకి మామూలుగా అచ్చ తెలుగులో చెబితేనే త్వరగా బుర్రకి ఎక్కదు.....అసలేమి తెలీని కార్ గురించి ఇక అతని దగ్గర నేర్చుకుంటే............హ్హహ్హ! అయినట్టే!! అందుకే నేనో బంపర్ ప్లాన్ వేసా! దాన్ని సూపర్గా అమలు చేశా ;)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదేమిటంటే....మొన్న ఇండియా వెళ్ళినప్పుడు కార్ నేర్చేసుకుందామని బాగా డిసైడ్ అయ్యా! అలాగే....ఇండియా వెళ్ళిన వారానికే అనుకున్న పని మొదలు పెట్టా! మా నాన్నకి తెలిసిన అతను డ్రైవింగ్ స్కూల్ పెట్టాడుట! రోజు ఇంటి దగ్గరకొచ్చి పికప్ చేసుకుని డ్రైవింగ్ నేర్పించి మళ్లీ డ్రాప్ అన్నమాట! నాకూడా వెనక సీట్లో మా అమ్మ :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-izEFPYhLL2E/TcldC_-H46I/AAAAAAAAC-0/VFORCfhW8aU/s1600/teen_girl_driving_a_car_0071-1006-2115-2536_SMU.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-izEFPYhLL2E/TcldC_-H46I/AAAAAAAAC-0/VFORCfhW8aU/s1600/teen_girl_driving_a_car_0071-1006-2115-2536_SMU.jpg" /></a>ముందురోజు ఒకడోచ్చాడు.....నేను బైటికి వచ్చీ రాగానే.....డ్రైవింగ్ సీట్లో నన్ను కూర్చోబెట్టేసాడు! ఇక పోనివ్వమన్నాడు! నేను పిచ్చి చూపులు చూస్తె.....ఇంజిన్ ఎలా ఆన్ చేయాలి....చెప్పాడు....చేశా....తరువాత క్లచ్ నోక్కమన్నాడు....అక్సేలేరేటార్ రైజ్ చేయమన్నాడు.....ఆ గేరు...ఈ గేరు అన్నాడు.....ఏదేదో కంగారుగా చేసేసా! మా ఇంటినించి....మా పక్కింటి దాకా కారు తోలా!! ఇవాల్టికి ఇక చాల్లే అన్నాడు! నాకేమో బోలెడు డౌట్లు మిగిలిపోయాయి! అడిగితె.....నెక్స్ట్ క్లాస్ అన్నాడు! సర్లే అని ఊరుకున్నా! దీనికి తోడూ..........రోజు నోట్స్ రాయాలి! మర్నాడు పొద్దున్న...........దాన్ని ఆ మాష్టారు కరెక్షన్ చేస్తాడట ;) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నెక్స్ట్ క్లాస్లో ఒక మిడిగుడ్ల+బట్టతలా మాష్టారు వచ్చాడు......... కార్ స్టార్ట్ చేయగానే గేరు మార్చమన్నాడు..... 'ఫోర్త్' గేర్ వేయమన్నాడు.... అదన్నాడు....ఇదన్నాడు.....నాకేమో ఏమి తెలీదు! 'ఇవాళ మనం ఆరు కిలోమీటర్లు వెళతాం! జాగ్రత్తగా డ్రైవ్ చెయ్ అన్నాడు' నా పై ప్రాణాలు పైనే పోయాయి! మా అమ్మ భయంభయంగా చూసింది నా వైపు!! సరే! 'ధైర్యే సాహసే!' అని మొదలు పెట్టా!! ఇక చూస్కోండి......అతనేమీ చెప్పడు! కనీసం చూడడు! ఎటో చూస్తూ ఉంటాడు.... నాకేమో ఏమి రాదు! ముందు రోజు అడిగితె వాడు ఏమి చెప్పలేదు....ఈ రోజు వీడు వచ్చి ఏదో నేను 'షుమేకర్' అన్నట్టు కారు ఫోర్త్ గేర్లో పోనివ్వమంటాడు........ఈ గోల ఏంట్రా దేవుడా! అని నాలోనేనే ఏడుస్తూ ఏదో కారు పోనిచ్చా! ఇక గేర్లు మార్చేటప్పుడు క్లచ్ తో పడ్డాను ఇబ్బంది..........'ఎహే! ఈ క్లచ్ ఎవడు కనిపెట్టాడ్రా బాబూ....' అని అనిపించింది. ఆ రోజు ఇంటికొచ్చాక చాల సేపటికి కాని నాకు దడ తగ్గలేదు! డ్రైవింగ్ కి ఒక దండం అని చెప్పేసా! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక మరుసటి రోజు మాష్టారు చేంజ్! వాడిని ఫైర్ చేసేసారు డాడీ ;) వేరేవాడు వచ్చాడు :) ఇతనికి స్టోరి అంతా చెబితే.....మళ్లీ ఓపిగ్గా మొదటినించి చెప్పుకొచ్చాడు! క్లచ్,గేర్,బ్రేక్,ఆక్సేలేరేటార్......ఎప్పుడు ఏది వెయ్యాలి.....ఎందుకు వెయ్యాలి.....వాటి ఉపయోగం ఏంటి.....అన్ని చక్కగా నేర్పించాడు! రెండో రోజుకే నాకు బాగా ధైర్యం వచ్చేసింది :) ఇక మళ్లీ స్కూటి పోనిచ్చినట్టే రయ్యి.....రయ్యి అని కారు పోనిచ్చా! ముందు కొంచెం తడబడ్డా....బానే వచ్చేసింది! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ce-fvPLsRpw/TcldipuL0zI/AAAAAAAAC-4/t9G1gwmakjo/s1600/Ford-Mustang-Convertible-2010-Red-Hot-Car-500x375.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-ce-fvPLsRpw/TcldipuL0zI/AAAAAAAAC-4/t9G1gwmakjo/s320/Ford-Mustang-Convertible-2010-Red-Hot-Car-500x375.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;">రివర్స్ చేయడం,'U' టర్న్ చేయడం.......గేర్లు మార్చడం..........చిన్నచిన్న సందుల్లో చాకచక్యంగా నడపడం..........బాగా ట్రాఫిక్లో నడపడం........అన్ని బాగా నేర్పించాడు.....రోజు దీనిమీద నోట్స్ రాసేదాని! పిచ్చ కామెడి గా ఉండేది! ఈ నోట్స్ రాయడం ఏంటి? అని.కాని ఏం చేస్తాం! అలా...అలా....కారుని అలవోకగా నడిపే రేంజ్కి వచ్చేసా! ఇక గుంటూరునించి హైదరాబాద్ వెళ్ళేటప్పుడు.....సాగర్ రోడ్డులో......కలాం దగ్గర నించి స్టీరింగ్ లాక్కుని......నేనే డ్రైవ్ చేశా! కొద్ది చోట్ల స్పీడింగ్ కూడా చేశాగా! ;) </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక డ్రైవ్ టెస్ట్ ఇచ్చే రోజు.........కారు కాస్త ముందుకి,కొంచెం రివర్స్లో వెనక్కి నడిపి....తరువాత బ్రేక్ ఇన్స్పెక్టర్ అడిగిన పిచ్చి ప్రశ్నలకి భలే భలే జవాబులు చెప్పి...........ఎలాగోలా కార్ లైసెన్స్ తెచ్చేసుకున్నా! :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదండీ ఇండియాలో నా డ్రైవింగ్ కష్టాలు! ఇక మళ్లీ ఇక్కడ కొంచెం నేర్చుకుని ఇక్కడా లైసెన్స్ తెచ్చుకుని.............నా ఫేవరేట్ మస్టాంగ్ వేసుకుని ఝాం అంటూ దూసుకుపోతుంటే............ఆహా! ఆ ఊహే ఎంత బాగుందో! నా ఫ్యూచర్ కార్కి 'హలో కిట్టి' కీచేయిన్ కూడా కొన్నాగా! బాగుందా.....నా కార్ కీ చెయిన్!? </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-w1_q134wDfA/Tcldq6kHz5I/AAAAAAAAC-8/eokQEzv_gZk/s1600/ty_keychain200.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-w1_q134wDfA/Tcldq6kHz5I/AAAAAAAAC-8/eokQEzv_gZk/s1600/ty_keychain200.jpg" /></a></div><div style="text-align: left;">సరే మరి...........అర్జెంట్ గా అందరూ......నాకు అమెరికాలో తొందరగా డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ వచ్చేయాలని......నేను రెడ్ మస్టాంగ్ కారు జింగ్ జింగ్ అని నడిపెయ్యాలని ప్రార్ధనలు గట్రా చేసెయ్యండి!! సరేనా.....</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-4672215363785636106?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-64837689243390033502011-05-16T09:36:00.000-04:002011-05-16T09:36:51.457-04:00కొత్తావకాయే...తన కంటి ఎరుపాయే!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-b_Q07Myaf6E/TcwpfzWR8rI/AAAAAAAAC_E/PR1RE4sIH-I/s1600/avakaay1.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-b_Q07Myaf6E/TcwpfzWR8rI/AAAAAAAAC_E/PR1RE4sIH-I/s320/avakaay1.jpg" width="320" /></a>అది ఒక వేసవి సాయంత్రం!! </div></div></div></div><div style="text-align: left;"><br />నిప్పులు చెరిగిన సూర్యుడు కాస్తంత శాంతించాడు!!<br /><br /></div><div style="text-align: left;">చల్లని పిల్లగాలి చక్కిలిగింతలు పెడుతోంది!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">రివ్వున ఎగిరే గువ్వపిట్టలా.....మనసు ఆ పైరగాలిలో పడి ఎటో వెళ్ళిపోతోంది!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">డాబా మీద ఉన్న గట్టు పైన కూర్చొని చకచకా ఇంటికి వెళ్ళే పిట్టల్ని చూస్తూ......అలసిసొలసి కిందకి దిగిపోతున్న సూర్యుడికి టాటా చెబుతూ ఆ చల్లగాలిని ఆస్వాదిస్తూ ఉన్నా!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అంతలోనే తియ్యటి పిలుపొకటి చెవిని తాకింది.....'అమ్మలూ.....కిందకి రావే! పచ్చడి కలపాలి!' </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అమ్మ పుడుతూనే తేనే గొంతులో పోసుకుని పుట్టిందేమో....ఎప్పుడు ఇలాగే తియ్యగా పిలుస్తుంది!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నేను డింగ్ డింగ్ అని రెండుమెట్ల మీదనించి ఒకేసారి దూకుతూ.....కిందకి వెళ్ళానా.....నాకోసం ఎదురు చూస్తున్నాయ్....చక్కగా ఆరబెట్టిన మామిడి ముక్కలు. వాటిని చూడగానే ఎర్రగా ఉండే ఆవకాయే కళ్ళముందు కనపడుతోంది!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ముందురోజు మా కూరగాయల రమేష్ కొట్టిచ్చిన ఆ మామిడి ముక్కల టెంకకి ఉన్న తొక్కు తీసి...ముక్కలు తుడిచి....ఆరబెట్టాము కదా....ఇప్పుడేమో పచ్చడి పట్టడం అన్నమాట!<br /><br />వాటికి తగిన ఆవపిండి,ఉప్పు,కారం,పసుపు కలిపి అంతకు తగ్గ నూనె పోసి....అలా చేత్తో అమ్మ ఆ ముక్కల్ని కలియ తిప్పుతుంటే..... నాకు నోరు ఊరిపోతుంటే....ఆగలేక ఒక ముక్క తీసుకుని నాకేసా! హ్మ్! అప్పుడే కలిపిన ఊరని ఆవకాయ్ దబ్బ ఎలా ఉంటుంది?? అలాగే ఉంది నామొహం కూడా ఆ క్షణంలో!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">చిరునవ్వు నవ్వింది అమ్మ! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">'నాలుగురోజులు ఆగవే! అంత ఆత్రమెందుకు! అప్పుడు ఇంతకి రెండింతలు రుచిగా లేకపోతె నన్నడుగు! ' అంది.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అంతటితో ఊరుకుందా....లేదు....నాకిష్టమని తియ్యగా ఉండే బెల్లమావకాయ కొంచెం కలిపింది.....వేడి చేయదని పెసరావకాయ కూడా కొంచెం కలిపింది.ఆ ఊరగాయల్నిఎంచక్కా జాడీలలో పెట్టి....వాసిన కట్టి.....చక్కగా దాచిపెట్టేసింది!<br /><br />అబ్బబ్బ! నా వల్లకాట్లేదు.....అవన్నీ చూస్తుంటే! అన్నీ ఒకేసారి తినేయాలని అనిపిస్తోంది!! కాని ఎలా?</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">హ్మ్! సరే...నాలుగురోజులు డెడ్ లైన్...... అప్పటికి ఆవకాయ పెట్టలేదో.........'ప్రియ' పికిల్ తెచ్చేసుకుంటా! అని అల్టిమేటం ఇచ్చా మా అమ్మకి! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">'చూద్దాం! అమ్మ పెట్టె ఆవకాయ రుచి నీకు ఆ 'ప్రియ' పికిల్లో ఎలా వస్తుందో!'</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">చాలెంజ్-చాలెంజ్....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">నాలుగురోజుల తరువాత.....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆ రోజు సాయంత్రం......ఆకాశమంతా నిండైన నీలిరంగు నింపుకున్న ఒత్తైన మబ్బులతో ఊరిస్తోంది!!<br /><br />ఒక్కో చినుకు.....పడనా...వద్దా అని ఆలోచించి.....నీలినింగికురలనించి జాలువారుతోంది!!<br /><br />కమ్మటి మట్టి వాసన.....గుండెలనిండా నిండిపోతోంటే.........వేడివేడిగా ఏమైనా తినాలనిపించింది!!<br /><br />'అమ్మా.....పకోడీ వేయవా?' అని అడిగేలోపు.....కొత్తావకాయ గుర్తొచ్చింది.<br /><br />దీనికితోడు....పొయ్యి మీద కుతకుతమని ఉడుకుతున్న అన్నం వాసన!<br /><br />ఇక కొత్తావకాయ మీద దాడి అని నిశ్చయించుకుని........ఎప్పుడు అన్నం ఉడుకుతుందా అని ఆశగా అక్కడే కూర్చున్నా!<br /><br />నా ఆలోచన ఎలా కనిపెట్టిందో.....అమ్మ ఒక చిన్న గిన్నెలోకి ఆవకాయ తీసి పెట్టింది!<br /><br /><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">క్రమంగా చీకటి పడుతోంది. బైట చినుకులు వేగం పుంజుకున్నాయి! అనుకున్నట్టే కరెంటు పోయింది....అమ్మ చార్జ్ లైట్ వెలిగిస్తానంటే.....ఒద్దని కాండిల్ వెలిగించా!</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">వెనక వైపు తలుపు తెరిస్తే......చల్లటి గాలి.....సన్నని వర్షపు తుంపర ఇంట్లోకి వస్తున్నాయ్! బోలెడంత మట్టివాసన మూటగట్టుకోస్తున్నాయ్!! నడివేసవిలో ఈ వర్షమేంటో....కాని చాలా బాగుంది.</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div><br />ఇంతలోకే ఎక్కడినించి వచ్చాడో.....మా తమ్ముడు వచ్చాడు.....'అమ్మా ఆకలి అన్నం పెట్టు' అని!<br /><br />అప్పటిదాకా ఎలాగోలా తమాయించుకున్న నేనూ ఇక ఆగలేకపోయా!<br /><br />అమ్మ ఇద్దరికీ ఒకే కంచంలో కలిపింది.....వేడి వేడి అన్నంలో....ఎర్రెర్రని కొత్తవకాయ్! అబ్బ! ఆ రంగుచూస్తేనే సగం కడుపు నిండిపోతుంది!!<br /><br />నూనెలో తేలుతున్న గుజ్జుతో కూడిన ఎర్రని మామిడి ముక్కలు 'రా రమ్మని' అని ఊరిస్తుంటే....అలానే తీసుకుని నోట్లో పెట్టేసుకుందామని ఉన్నా....మళ్లీ అమ్మచేతి కమ్మదనం మిస్ అయిపోతానని ఆ పని చేయలేదు!<br /><br />అమ్మ పల్చగా కలుపుతుంటే....మారం చేసి మరీ ఒత్తుగా....ఎర్రగా కలిపించా.ఒక్కోముద్ద చేసి.....నాకు తమ్ముడికి నోట్లో పెట్టింది.<br /><br /><div style="text-align: left;">ముద్ద ఇలా నోట్లో పెట్టుకోగానే....ఆ కారానికి కళ్ళ వెంబడి నీళ్ళు.....అయినా తినాలని ఆశ...అదేమి ఆకర్షణో ఆవకాయలో!</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-btYxHGzRagI/TcwpoA9ivYI/AAAAAAAAC_I/bLWYKaCIle8/s1600/mango+pickle.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-btYxHGzRagI/TcwpoA9ivYI/AAAAAAAAC_I/bLWYKaCIle8/s320/mango+pickle.jpg" width="320" /></a></div>అంతలోనే.... ఎక్కడనించి తెచ్చిందో ఇంత వెన్నపూస తీసుకొచ్చి వేసింది అమ్మ.<br /><br />'ఏమే బంగారం.....కారంగా ఉందా? లేదులే తల్లి! ఇప్పుడు చూడు....ఎంత బాగుంటుందో!' అని ముందు ఆ వెన్నపూస కాస్త నాలికకి రాసి తరువాత ఒక్కొక్క ముద్దలో వెన్నపూస కలిపి తన చేత్తో నోట్లో పెడుతుంటే......ఆ కొవ్వొత్తి వెలుగులో......ఆ వర్షపు గాలిలో....కొంచెం కొంచెం కారంగా....మరెంతో కమ్మగా ఉన్న కొత్తావకాయ+వెన్నపూస రుచి.... అదుర్సో అదుర్స్!<br /><br />ఆ రోజు పోటీలు పడి...నేనూ మా తమ్ముడు ఎన్ని ముద్దలు తిన్నామో.....!!<br /><br />అంత రుచిగా ఒక ఆహార పదార్ధం ఉంటుందని నాకు అప్పటిదాకా తెలీలేదు......ఆ రుచి మళ్లీ ఎక్కడా నాకు తారస పడలేదు!<br /><br />మరి అది అమ్మ చేతి మహిమో....కొత్తావకాయ గుణమో.....వర్షపు సాయంత్రం వరమో.... ఏమో!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-6483768924339003350?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-4055547262002346212011-04-17T23:30:00.015-04:002011-04-17T23:30:00.068-04:00ఐ మిస్ యూ!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">సుమారు నెల రోజుల క్రితం.....</div></div><br /><div style="text-align: left;">ఇంకో మూడు గంటల్లో ఫ్లైట్......వెళుతోంది ఇండియాకి! ఎంత హడావిడో! ఇంకెంత సంతోషమో! ఒక్కదాన్నే వెళుతున్నందుకు కాస్త భయం కూడా! అన్నీ సర్దేసుకుని ఇక బయలుదేరే వేళ............తెలిసింది విషయం అమ్మమ్మ పోయారని! ఒక్క నిమిషం కాలం ఆగిపోయినట్టయింది. ముందు ఏడుపు కూడా రాలేదు ఆ షాక్లో!<br /><br />కాసేపటికి ఇక నావల్ల కాలేదు! చందు ఎంత ఓదార్చినా కంట్రోల్ చేసుకోలేకపోయా. ఇక ఫ్లైట్లో మరీ ఒక్కదాన్నే అయిపోయేసరికి ఇంకా ఏడుపొచ్చేసింది. ఎక్కడినించి వస్తోందో అంత దుఖం!! అమ్మమ్మ జ్ఞాపకాలు ఒక్కొక్కటి వచ్చి సూదుల్లా గుచ్చుతున్నాయ్! కనీసం చివరిసారైనా చూడటానికి లేదు కదా అని ఎంత బాధేసిందో!! అలా నా బాధంతా కన్నీటి రూపంలో కరిగిపోయి.....ఎప్పటికో సర్దుకున్నా! కాని 'ఇక అమ్మమ్మ లేదు' అనే మాట తలుచుకోగానే తన్నుకొస్తోంది దుఖం! ఇండియాలో ఫ్లైట్ లాండ్ అయ్యాక ఇక నన్ను నేనే తమాయించుకున్నా అదీ అమ్మని చూసేవరకే!</div></div><div style="text-align: left;"></div></div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక నా జీవితంలో 'అమ్మమ్మ' అని ఎవ్వరినీ పిలవలేను అనుకుంటేనే ఏదో తెలియని బాధ గుండెల్లో మెలిపెడుతోంది! నన్ను చిన్నప్పుడు ముద్దు చేసిన అమ్మమ్మ, నాకు తాయిలాలు చేసి పెట్టె అమ్మమ్మ....నా బాల్యపు తీపిగుర్తుల్లో అత్యంత తియ్యనైన అమ్మమ్మ.....నాకు వీడ్కోలు చెప్పకుండానే......నేను వచ్చేలోగానే హడావిడిగా సుదూర తీరాలకు వెళ్ళిపోయింది! నా పరిస్థితే ఇలా ఉంటే ఇక అమ్మ సంగతి ఏమని చెప్పనూ? అమ్మతో ఫోన్లో మాట్లాడటానికి కూడా నాకు ధైర్యం చాలలేదు! ఎంత ఏడ్చిందో! కన్నతల్లి కదా మరి!<br /></div><div style="text-align: left;"><br />ఎన్నెన్నో జ్ఞాపకాలు! ఒకటా? రెండా? నేను పుట్టినప్పుడు హాస్పిటల్లో నన్ను మొట్టమొదటిసారిగా తాకింది మా అమ్మమ్మే! అలాగే నన్ను మా ఊరు తీసుకెళ్ళి......తన అరచేతుల్లో పెట్టుకుని చూసుకుంది! చిన్నప్పుడు నా ప్రతి వేసవి సెలవుల విడిది <a href="http://vennelasantakam.blogspot.com/2010/08/blog-post_18.html">అమ్మమ్మ ఊరే</a>!! పొద్దున్నే లేచి అమ్మమ్మ కుంపటి మీద చేసే ఉప్మా...... కట్టెల పొయ్యి మీద వండే చక్రాలు,తనకి ఇష్టమయిన వంకాయ కూర,ఇంటి వెనుక పెంచిన మొక్కలు, రోట్లో రుబ్బే గారెల పిండి, దేవుడి గదిలో ఉండే తనకిష్టమయిన రాములోరి పటం, పొద్దున్నే నీళ్ళు పట్టే పెద్ద గాబు,రోజు వెళ్లి దణ్ణం పెట్టుకునే రామాలయం, తను కొండ ఎక్కలేకపోయినా ఇక్కడినించే మొక్కుకునే శివాలయం......ఎన్నెన్ని గుర్తులు తనతో పాటే గాల్లో కలిసిపోయాయి!<br /><br /><br />నాకోసం ఏరికోరి గుడ్డ తీసుకుని అందమైన పరికిణీలు కుట్టించేది. ముచ్చటపడి వెండి జడ గంటలు చేయించింది. నేనెప్పుడు ఊరికేల్లినా నాకిష్టమైన తాటిముంజెలు,జున్నుపాలు,చెరుకు గడలు సిద్ధం! పిడుగులు పడుతుంటే.....నేను భయంతో తన ఒళ్ళో ముడుక్కుంటే .... 'అర్జునా.... ఫాల్గుణ.... కిరీటి.... శాతవాహనా....' అని పెద్దగా అంటూ ఉండేది.అలా చేస్తే పిడుగు భయపడి మనదగ్గరకు రాదు అన్ని చెప్పేది! నేనెప్పుడైనా ధైర్యం కోల్పోయి బేలగా మాట్లాడితే అస్సలు ఊరుకునేది కాదు! ఆడపిల్లలు ధైర్యంగా ఉండాలి....ఇలా ఎప్పుడు ఏడవకూడదు అని కన్నీళ్లు తుడిచేది! ఇప్పుడు ఇక నాకు అలా చెప్పేదెవరు?</div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><br /><br /></div><div style="text-align: left;">నాకు ఉహ తెలిసి అమ్మ తరువాత అంత ఆప్యాయంగా చూసుకుంది అమ్మమ్మే! బామ్మ కంటే నాకు అమ్మమ్మ దగ్గరే ఎక్కువ చనువు! నేనంటే ఎంత ప్రేమంటే....ఊరు వదిలి వచ్చే ప్రతిసారి తన కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగేవి! మేము ఏ ఊరు వెళ్ళినా తనని వెంటబెట్టుకుని వెళ్ళేవారం! నా పెళ్లి చూడాలనేది అమ్మమ్మ అతి పెద్ద కోరిక! కాని తను రాలేకపోయింది. అది నా పెళ్ళిలో తీరని లోటు! ఇప్పుడు అసలుకే లేకుండా నన్ను ఒదిలి వెళ్ళిపోయింది. 'అమ్మలూ' అని ప్రేమగా పిలిచే ఆ పిలుపు ఇక నాకు ఎప్పటికి వినపడదు కదా!<br /></div><div style="text-align: left;"><br /><div style="text-align: left;">కొంతమంది అమ్మమ్మ పోయిన విషయం తెలిసి అన్నారు....' ఆ పెద్దావిడ కదా! పోవడమే మంచిది. ఇంకా ఎంతకాలం ఉంటుందిలే' అని. నా మనసు చివుక్కుమంది. పెద్దావిడైనా తను మా అమ్మకి కన్న తల్లి! నన్ను అల్లారుముద్దుగా చూసుకున్న అమ్మమ్మ! మన ఆత్మీయులు ముసలివాల్లైతే ప్రేమలు పోతాయా?? అలా అయిపోయాయి మానవ సంబంధాలు!!</div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఎవరేమనుకుంటే ఏం....అమ్మమ్మా.....నాకు నువ్వంటే బోలెడు ఇష్టం....నీకు నేనంటే అంతే ఇష్టం. కాని నాకు చెప్పకుండా.....నేను వచ్చే వరకు ఆగకుండా వేల్లిపోయావ్! నాకు నీమీద చాలా కోపంగా ఉంది! అయినా నీమీద అలగడానికి ఇప్పుడు నువ్వు లేవుగా! పోనిలే! నీకు రాముడంటే ఇష్టంగా అక్కడే ఉండు. హాయిగా అక్కడే నీ బుజ్జి మూతి హనుమంతులవారితో ఆడుకో! ఎప్పుడైనా నాకు కష్టం వచ్చి నిన్ను తలుచుకుంటే....నీ రాములవారితో చెప్పి నా కంట నీరు తుడుస్తావు కదూ!</div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><br /><br />అమ్మమ్మా.....ఐ మిస్ యు! నాకు కాలం గిర్రున వెనక్కి తిరిగి మళ్లీ నీ చేతుల్లో ఆడుకోవాలని ఉంది! మన ఊళ్ళో...ఆరుబయట వెన్నెల్లో....నువ్వు చెప్పే కథలు వింటూ....గోరుముద్దలు తింటూ......అక్కడే ఉండిపోవాలని ఉంది! మళ్లీ ఆ రోజులు వెనక్కి వస్తే బాగుండు! నువ్వు 'అమ్మలు' అని పిలుస్తూ నన్ను ముద్దాడితే బాగుండు!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br />నీకోసం నేనేమి చేయలేకపోయా అమ్మమ్మా! కనీసం ఆఖరి చూపు కూడా చూడలేకపోయా! ఇలా నీ జ్ఞాపకాలు అక్షర రూపంలో భద్రపరుచుకుందామని రాస్తున్నా! ఇదే నేను నీకు ఇస్తోన్న '<b>అక్షర నివాళి</b>'.........</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-405554726200234621?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-11912219003240077672011-03-08T09:00:00.018-05:002011-03-08T09:27:51.380-05:00తింగర మంగళ!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">మొన్న సాయంత్రం 'మంగళ' సినిమా చూసాం! అసలే దయ్యాలంటే.....వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా పారిపోతాను.... నాకు అవసరమా ఇప్పుడు 'మంగళ' చూడటం? అప్పటికే...'నాగవల్లి' సినిమా చూసి..... '<i><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;">నాగ</span>వల్లా....గోడమీద బల్లా?'</i> అనే టైటిల్ తో ఒక పోస్ట్ వేద్దామనుకుంటే....'నాగవల్లి' గారు ఇచ్చిన సీరియస్ వార్నింగ్ దెబ్బకి దడిచి ఆ పోస్ట్ పబ్లిష్ కూడా చేయకుండానే డెలీట్ చేసేసా! అయినా కూడా భయంభక్తి లేకుండా....'మంగళ' చూడ్డానికి రెడి అయిపోయా!</div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక విషయానికొస్తే....ఒక ఆదివారం సాయంత్రం...తెల్లటి ఆకాశంలో నల్లటి మబ్బులు కమ్మిన వేళ.....పొద్దున మిగిలిపోయిన మాడిపోయిన ఉప్మా ని మళ్లీ వేడి చేసుకుని తింటూ.....ఇదిగో....ఈ 'మంగళ' సినిమా చూడటం మొదలుపెట్టాం!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4IRa2v4qnJgNWQOwsxeHli5OOoSippp0mjwmZ-tjLCr34JBRwFQ" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4IRa2v4qnJgNWQOwsxeHli5OOoSippp0mjwmZ-tjLCr34JBRwFQ" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కథ పెద్దగా ఏమిలేదు....మూడు ముక్కల్లో చెప్పాలంటే.....ఆ...మూడు ముక్కలు కూడా వేస్ట్.....రెండు ముక్కల్లో..... ఛార్మి,సకూచి అంతే!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇందులో ఛార్మి గారు ఒక ప్రముఖ సినినటి :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">ఇక ఈ 'సకూచి ' ఎవరబ్బా అనుకుంటున్నారా? 'సకూచి'....అనగానే మీరు పసిగట్టేయాలి.....మన కాశిమజిలి కథల్లో.....'పిడతకూచి' అంటే ఎవరు? 'పిశాచి' అంటే ఎవరు? అలాగే 'సకూచి' కూడా....ఇది ఎవరినైనా ఆవహిస్తే.....వాళ్ళు చచ్చేదాకా వదిలిపెట్టదు.... :D</div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఈ 'సకూచి' గారు....చార్మి గారిని పట్టుకుని పీడిస్తే...ఏం జరుగుతుందో.....అదే కథ :D</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">సరే...కథనం విషయానికి వస్తే....ఒక పనిపాట లేని మంత్ర గాడు(ప్రదీప్ రావత్)....పిచ్చి పిచ్చి ప్రయోగాలు, చేతబడులు చేస్తూ ఉంటాడు. వాడికి దయ్యాలు,పిశాచాలు మంచి ఫ్రెండ్స్.అలాగే మన 'సకూచి' వారు కూడా! వీడి కొడుకు చచ్చిపోవడానికి 'ఛార్మి' కారణం అని నమ్మి ఈ 'సకూచి' ని నిద్రలేపి మరీ ఛార్మి మీదికి పంపుతాడు. కాని ఇక్కడే ఉంది ఒక ట్విస్ట్! 'సకూచి'......అన్ని దయ్యాల్లాగా.....అల్లరిచిల్లరి దయ్యం కాదు! ఇది ఒక్కసారి ప్రయోగించబడితే..... సీతయ్యలాగా... ఎవరి మాటా వినదు.....ఆ ప్రయోగించిన మాంత్రికుడి మాట తప్ప! మరి మన మెంటల్ మాంత్రికుడేమో ఇంచక్కా దాన్ని ఛార్మి మీద ప్రయోగించేసి.... బాల్చి తన్నేస్తాడు. ఇక ఎలా? 'సకూచి' నించి ఛార్మి ని రక్షించే శక్తి ఈ ప్రపంచంలో ఎక్కడుంది?</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇంతలోనే....సినిమాలో మసాలా ఎలిమెంట్స్ మిక్స్ చేయడానికి రెండు సాంగ్లు....మూడు ఫైట్లు ఉంటాయన్నమాట! ఇందులో 'సకూచి' చేసిన ఫైట్ కూడా ఉంటుందన్దోయ్! 'సకూచి' పూనినప్పుడు.....ఛార్మి చేస్తుంది ఫైటు....హ్హహ్హహ్హా ... ఇరగదీసేస్తుందిలే! ఒంటి చేత్తో....రౌడీల దుమ్ము దులిపేస్తుంది తెల్సా! అలా 'సకూచి' వారి విశ్వరూపం ప్రదర్సించాక.....ఛార్మి బ్రతికి బైటపడే మార్గం తెలుస్తుంది....అదెక్కడో తెల్సా! ....'శివకోన' అనే జంగిల్ సెట్టింగ్ లో ;)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక ఎలాగోలా రొప్పుతూ,రోస్తూ ఈ శివకోన చేరిన ఛార్మిని ఈసారి కొంచెం గట్టిగా పూనుతుంది మన 'సకూచి'. ఇక చూడండి.....ఆ శివకోనలో 'సకూచి'గారి విలయతాండవం అబ్బో కేకోకేక!ఈలోగా ఈమెని రక్షించడానికి ఒక 'అఘోర'ల గుంపు జింగుజింగుమని ఎగురుకుంటూ వస్తుంది.ఇది క్లైమాక్స్......ఇక్కడ మనం మాములుగా .....పూజలు...గట్రా ఊహించుకుంటాం. కానీ డైరెక్టర్ గారి స్కిల్ మరి! ఇక్కడ ఆ అఘోరాల చేత మాంఛి గ్రూప్ డాన్స్ పెట్టించాడు. వాళ్ళు అలా కాలికొచ్చిన డాన్స్ వేస్తూ ఉంటె....ఇక ఛార్మి గారి వెకిలి చేష్టలు మొదలౌతాయ్! నాలుక బైట పెట్టడం..... భయపెట్టాలని ముఖంలో పిచ్చి పిచ్చి ఎక్స్ప్రెషన్స్ పెట్టడం....నేల మీద పాకడం...గాల్లో ఎగరడం అబ్బో! ఛార్మి నట విశ్వరూపం(!?) చూడవచ్చు! నాకైతే భయం సంగతి పక్కనబెడితే.....'ఎహే! ఏంటి ఈ సుత్తి గోల....తొందరగా తేల్చండి' అని అనిపించింది.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అలా అఘోరాలు డాన్సు....చేసి...చేసి.... ఛార్మి వికృత చేష్టలు... చేసి...చేసి...... అలసిపోతున్నప్పుడు ......నాకు విసుగొచ్చి ఆవలిస్తున్నప్పుడు..... ఇక శివుడికి చిరాకేసి .....'ఆపండ్రా బాబోయ్! మీగోల భరించలేకపోతున్నా!' అని జలశివలింగ రూపంలో దర్సనమిస్తాడు. ఆ శివజలం ఛార్మి మొహం మీద కొట్టగానే.....మనం బ్రతికిపోతాం.....అంటే....'సకూచి' గారు చార్మిని వదిలేసి వెకేషన్ కి వెల్లిపోతారన్నమాట.</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అద్గదీ సంగతి! అలా ఛార్మి 'సకూచి' కి టాటా చెప్పేసి....మనకి బై చెప్పేస్తుంది.నేను బ్రతుకుజీవుడా....అని టీవీ కట్టేసా! </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఆనక ఒక స్ట్రాంగ్ టీ తాగితే కాని తలనెప్పి వదల్లేదు!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కాని నాకు ఈ సినిమాలో ఒక తీరని వెలితి కనిపించింది. అదేంటంటే.....ఎంతసేపటికి సకూచి చార్మిని ఆవహించడమే చూపించారుగాని......అసలు సకూచి 'రూపలావణ్యాలు'....'అందచందాలు' ఎక్కడా చూపించలేదు! నేనెంత ఫీల్ అయ్యానో తెల్సా! మరి రాత్రి నిద్రపోయేటప్పుడు.....నా కలలోకి సకూచి రావాలంటే....దానికి ఏదో ఒక రూపం ఉండాలి కదా! హ్మ్! ఏం చేస్తాం! నా 'సకూచి' ని చూపించకుండానే సినిమా మొత్తం లాగించేసారు! :((</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-o4PPBt5GFvg/TXVQ3pvTqXI/AAAAAAAAC6Q/3Tsfzw9DQC8/s1600/Charmi_Kaur_mangala_movie_wallpapers_06.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="187" src="https://lh3.googleusercontent.com/-o4PPBt5GFvg/TXVQ3pvTqXI/AAAAAAAAC6Q/3Tsfzw9DQC8/s400/Charmi_Kaur_mangala_movie_wallpapers_06.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: left;">నాకు బాగా చిరాకేసినవి మాత్రం కితకితలు పెట్టుకున్నా నవ్వురాని కామెడి సీన్లు.....ఎంత భయపడాలనుకున్నా వీలు కానీ హర్రర్ సీన్లు!! కానీ లాస్ట్ క్లైమాక్స్ లో ఒక 'ఫార్మేషన్' నాకు నచ్చింది. ఇక్కడ ఫోటోలో చూపించినట్టు ఆ అఘోరాలందరూ.....ఇలా 'శివలింగం' ఆకారంలో ఫార్మ్ అవుతారు! మధ్యలో ఛార్మి ఉంటుంది ;) అప్పుడు ఒక్కసారిగా మధ్యలోనించి స్ప్రింగ్ లాగా ఛార్మి పైకి లేస్తుంది...అది వేరే విషయం :))))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక ఈ సినిమాలో...నాకు ఛార్మి అస్సలు....అసలులో కొసరు కూడా నచ్చలేదు.ఛార్మిలో మునుపటి చార్మ్ పోయింది ;) డాన్స్ లో కూడా గ్రేస్ లేదు. మ్యూసిక్ ఓకే ఓకే.... డైరెక్షన్ పూర్! ఏదో సరదాగా ఏమి తోచకపోతే ఒకసారి చూడొచ్చు!<br /><br /></div><div style="text-align: left;">ఈ సినిమాలో....ఒక సస్పెన్స్ కాని....థ్రిల్ కాని....హర్రర్ కానీ ఏమి లేదు.....నేనిప్పటికే దీనిని తలదన్నేలాంటి దయ్యం సినిమాలు చూడటం వలన.....ఇది నాకు కామెడి సినిమాగా గుర్తుండిపోతుంది తప్ప.....నో సీరియస్ ఎలిమెంట్స్! సో! మీకెవరికైనా దయ్యాలంటే భయముంటే....దయ్యాల సినిమాలు చూసే ధైర్యం లేకపోతె.....మంచి కామెడి ఎంటర్టైనర్ కావాలంటే ఈ సినిమా చూడండి :)) ఇందులో ఎటు దయ్యంకి ఒక రూపం ఉండదు కనుక.... ఛార్మినే దయ్యం పాత్ర కూడా పోషించింది కనుక.....మనం ఛార్మికి భయపడే సీన్ లేదు కనుక...ధైర్యంగా ఎంజాయ్ చేస్తూ సినిమా చూసేయోచ్చు!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇది 'మంగళ' సినిమా మీద ఇందు రివ్యు ;)</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-1191221900324007767?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-52076960041866016582011-03-02T08:33:00.000-05:002011-03-02T08:33:04.781-05:00శివ..శివ...హర..హర!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-2yzBDVeabHk/TW1r-6WFXFI/AAAAAAAAC5A/oZrVEaE7np8/s1600/Shiva_lingam.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="210" src="https://lh6.googleusercontent.com/-2yzBDVeabHk/TW1r-6WFXFI/AAAAAAAAC5A/oZrVEaE7np8/s320/Shiva_lingam.jpg" width="320" /></a>'ఓం నమశ్శివాయ'</div></div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇవాళ శివరాత్రి కదా! శివుడికి బోలెడు ఇష్టమైన రాత్రి....లయకారుడు లింగోద్భవమై దర్సనమిచ్చే రాత్రి! మనం శివరాత్రి ముచ్చట్లు....అలాగే శివుడికి నాకు మధ్య డిష్యు-డిష్యుం అన్నీ చెప్పేసుకుందామే!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇప్పుడంటే నాకు కృష్ణుడంటే వల్లమాలిన భక్తీ కానీ....చిన్నప్పటినించి నాకు తెలిసిన దేవుడు శివుడే! మా ఇంట్లో పెద్ద శివుని పటం ఉంటుంది.అది ఒక పెయింటింగ్.ఏదో పెయింటింగ్ ఎక్జిబిషన్ లో నాన్నగారికి బాగా నచ్చి దాన్ని తీసుకొచ్చి ఫ్రేం కట్టించారు! మా ఇంట్లో శివుడి బొమ్మలాంటి బొమ్మ మరెక్కడా చూడలేదు! సాక్ష్యాత్తు శివుడే వచ్చి యోగముద్రలో తపస్సు చేస్తున్నట్టు ఉంటుంది :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మా ఇంటికి కూతవేటు దూరంలో 'మల్లిఖార్జున స్వామీ' దేవాలయం ఉండేది.ఆ గుడి ప్రధాన పూజారి మాకు బాగా తెలుసు! ప్రతి సోమవారం అభిషేకం....పండగ రోజుల్లో,పుట్టిన రోజులకి అర్చన....అలా ఆ గుడంటే క్రమంగా ఇష్టం ఏర్పడింది. ఎక్జాంస్ అప్పుడు రోజు ఆ గుళ్ళో దేవుడికి దణ్ణం పెట్టుకుని పరీక్ష రాయడానికి వెళ్ళేదాన్ని! ఆ స్వామి దయవల్లేనేమో.....ఇంత బాగా చదువులు అబ్బాయి మాకు! నా చిన్నప్పుడు ప్రతి శివరాత్రి ఆ గుళ్ళోనే జరిగింది. రాత్రి ఎనిమిది గంటల ప్రాంతంలో ఫుల్లుగా స్వెట్టర్లు వేసుకుని, ఆ చలిలో బయలుదేరేవాళ్ళం గుడికి.ఇక పూజారి అప్పుడు పూజ మొదలు పెట్టి ఏకాదశ మహారుద్రాభిషేకం చేసి....చివరికి సరిగ్గా పన్నెండు గంటలకి లింగోద్భవ వేళ స్వామీ వారి దర్సనం చేయించేవాడు! ఆ చలిలో అలాగే ముడుక్కుని....కళ్ళ మీదకి నిద్రోస్తున్నా ఆపుకుని.... పంచాక్షరిని జపిస్తూ అలాగే కుర్చునేదాన్ని! నేను చలికి వణుకుతూ ఉంటె...అమ్మ చెప్పేది...'శివరాత్రికి చలి శివ...శివా...అని పారిపోతుంది.ఇక చలి బాధ ఉండదులే' అని :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">కొద్దిగా పెద్దయ్యాక మాకు ఇక గుడికి వెళ్ళే తీరుబడి లేకపోయింది. నేనే ఇంట్లో ఎలాగో అలా ఒంటిగంటవరకు జాగారం(!) చేసి.....నా ముత్యాల దండనే జపమాలగా అనుకుని పంచాక్షరిని జపిస్తూ అలాగే పక్కకి ఒరిగి నిద్రపోయేదాన్ని ..... అలా ప్రతి శివరాత్రి ఇలా జాగారం చేయడం....శివనామస్మరణ చేయడం అలవాటయిపోయాయి! క్రమంగా పరిస్థితులు మారాయి.శివరాత్రికి ఏదో ఒక పవిత్ర క్షేత్రానికి వెళ్ళడం అలవాటయింది.అలా ఒకసారి శ్రీశైలం వెళ్ళాం! కాని అనుకోకుండా కొన్ని కారణాలవల్ల తిరిగి వచ్చేసాం! అప్పుడు ఎంత బాధేసిందో! నా ఫేవరేట్ పుణ్యక్షేత్రం- శ్రీశైలం. ఆ మల్లిఖార్జునున్నిచేతులార తాకి.....తలని ఆ లింగానికి ఆన్చి మొక్కుకుని....చేతులకు అంటిన ఆ పవిత్ర లింగం యొక్క విభూదిని మహాప్రసాదంగా భావించి ఒక అలౌకికమైన ఆనందంలో మునిగితేలుతూ....బైటికి వస్తుంటే.... 'ఈ గుడిలో శిలనైనా కాకపోతిని స్వామీ నీ సేవ చేయగా ' అని అనిపిస్తుంది! శ్రీశైలం ఇప్పటికి ఏ ముప్పయ్ సార్లో వెళ్లుంటాం....కనీసం ఏడాదిలో మూడు-నాలుగు సార్లు కంపల్సరీ.కాని శివరాత్రి రోజు వెళ్ళాలనే కోరిక మాత్రం తీరలేదు :(</div><div style="text-align: left;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-CiH1PLEnZxU/TW1tH7G7ObI/AAAAAAAAC5Y/qkfKWW0vGsI/s1600/nandi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://lh4.googleusercontent.com/-CiH1PLEnZxU/TW1tH7G7ObI/AAAAAAAAC5Y/qkfKWW0vGsI/s320/nandi.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇక శివరాత్రి స్పెషల్ అంటే గుర్తొచ్చేది మా గుంటూరు జిల్లా కోటప్పకొండ. అసలు ఈ టైంకి హడావిడే హడావిడి! పెద్ద పెద్ద ప్రభలు కడతారు...వాటిని ఊరేగిస్తూ కొండమీదకి తీసుకెళ్లడం అది ఇంకా పెద్ద ప్రహసనం.అవి తీసుకు వెళ్ళేటప్పుడు ఆ దారిపొడవునా కరెంటు తీస్తారు.ఆ ప్రభలు అంత పొడవుగా ఉంటాయ్ మరి! ఆ తరువాత ఇక తిరునాళ్ళ! కొండమీద తిరునాళ్ళ జరిగాక....మరుసటి రోజు నరసరావుపేటలో పల్నాడు రోడ్డులో 'శివుడి బొమ్మ సెంటర్' దగ్గర మళ్లీ ఇంకోసారి తిరునాళ్ళ జరుగుతుంది. ఆ రోజు కూడా ఊరంతా ప్రభలను ఊరేగిస్తారు. వాటిముందు డాన్సులు వేస్తారు....అబ్బో....గోలగోలలే! :))</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మా కోటయ్య స్వామీ మాత్రం ఏం తక్కువ తిన్నాడు!ఇక్కడ ఎంత పద్దతిగా అభిషేకం చేస్తారో! శ్రీశైలంలో హడావిడి కార్యక్రమం ఐతే....ఇక్కడ చాల నిమ్మళంగా..కుదురుగా చేస్తారు. కన్నులపండువగా చూడొచ్చు అంతసేపు స్వామిని. ఐతే....శ్రీశైలం లో స్వామిని తాకే బంపర్ ఆఫర్ ఇక్కడ లేదుగా! అందుకే...దేనికి అదే సాటి :)) నేను ఒకే ఒక్కసారి తిరునాళ్ళకి వెళ్ళా! మా ఫ్రెండు వాళ్ళ తాతయ్య ఒకరు కోటప్పకొండలో ఉన్న ఒక సత్రానికి అధికారి :) ఆయన వి.ఐ.పీ టిక్కెట్లు ఉన్నాయ్...రమ్మంటే నేను,మా ఫ్రెండ్సు వెళ్లాం :)) కాని మేము వెళ్ళేసరికే ఎవరో వచ్చి ఆ టికెట్లు తీసుకేల్లిపోయారట! అలా కొండ ఎక్కి మరీ స్వామిని చూడకుండా వచ్చేసాం! :(</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">హ్మ్! ఇన్ని చెప్పి మా అమ్మమ్మగారి ఊళ్ళో శివుడి గురించి చెప్పలేదు చూడండి? అయినా మీకు తెలిసిందే కదా ఆ సంగతి.....మా క్షీరా రామలింగేశ్వర స్వామీ.....ఎంత మంచోడో! ఈయనోక్కడే కొంచెం నామీద జాలి చూపించాడు! :D</div><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఇదెక్కడి చోద్యమో! అటు శ్రీశైలం వెళితే....మల్లన్న....'బెటర్ లక్ నెక్స్ట్ టైం' అన్నాడు....ఇటు కోటప్పకొండలో ...కోటయ్య కూడా....' ఈసారికి ఇలా కానిచ్చేయ్ నాన్నా! ఇంకోసారి చూద్దాంలే!' అన్నాడు. ఈసారి ఇక్కడ మిషిగన్లో...ఫ్లింట్ లో 'పశ్చిమ కాశి' అని పెద్ద శివుని గుడి ఉంది. ఎంత బాగా పూజ చేస్తారో.....అక్కడికి వెళ్దామంటే కుదరనీయకుండా ఒక అడ్డుపుల్ల వేసాడు! హ్మ్! శివుడు బహు చమత్కారి సుమా!!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">శివుడెమైనా నా విషయంలో హార్ట్ అయ్యాడా? నేనేం చేసానబ్బా? ఓ! కిట్టుని ఎక్కువగా పట్టించుకుని....శివుడి విషయంలో కొంచెం కినుక వహించాను అనేమో! ఎమన్నా ఉంటే మాట్లాడుకోవాలికాని ఇలా అలిగితే ఎలా? ఏదేమైనా....శివుడు నన్ను ఇగ్నోర్ చేస్తున్నాడు.ఐ హార్ట్! ఐ హార్ట్ అంతే!! ఇప్పుడు ఇద్దరికీ డిష్యుం-డిష్యుం. శ్రీశైలం వెళ్లి సుమారు రెండు సంవత్సరాలౌతోంది!! ఎవరికీ చెప్పను నా బాధ?? (అమ్మో! ఇలా బాధపడుతున్నా అని తెలిస్తే....శివుడు ఇంకా బెట్టు చేస్తాడో ఏమో!!....)</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-ujCINkFCvLM/TW1sYPbtyKI/AAAAAAAAC5U/xiZmNSddaSk/s1600/Lord+siva.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://lh3.googleusercontent.com/-ujCINkFCvLM/TW1sYPbtyKI/AAAAAAAAC5U/xiZmNSddaSk/s320/Lord+siva.jpg" width="179" /></a></div><div style="text-align: left;">హ్మ్! ఇక చేసేదేముంది? ఆయనగారి అలక తీరేవరకు నాకు శివరాత్రి రోజున శివాలయంలో శివుని దర్సనం లభించదు :)) అంతే!</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">అదండీ నా శివరాత్రి సంగతుల్స్! వాట్ ఎల్స్!?</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ఓకే మరి....అందరు ఉపవాసాలు చేసి....జాగారాలు చేసి...శివుడి కటాక్షం పొందండి....జాగారం అంటే...బ్లాగుల ముందు...బజ్జుల ముందు కూర్చోడం కాదు ;) శివనామస్మరణ చేయాలి....అర్ధమయిందా? ;) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">'ఓం నమశ్శివాయ' అనండి....అన్నారా? లేదా?.....అద్దీ అలా మంచిగా మాట వినాలి :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">మరొక్క సారి అందరికి శివరాత్రి శుభాకాంక్షలు :) </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">'ఓం నమశ్శివాయ'</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-5207696004186601658?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-9539619115462007662011-02-24T08:00:00.010-05:002011-02-24T08:00:02.174-05:00మంచుకి ఎదురీత<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><div style="text-align: left;">ఎవరన్నా ఏటికి ఎదురీత అంటారు...ఇదేంటి ఈ పిల్ల 'మంచుకి ఎదురీత' అంటోంది అనుకుంటున్నారా? చెబుతా చెబుతా! మొన్న మేము చేసిన సాహస యాత్ర కబుర్లు చెబుతా ఆగండీ!!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0D7GbxAlIE4HTPxwFGl8_Ioo-0TSSm22m-4u3vnU75ZS8tbvwCQ" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0D7GbxAlIE4HTPxwFGl8_Ioo-0TSSm22m-4u3vnU75ZS8tbvwCQ" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">మొన్న మధ్యాహ్నం మూడింటికి మా చందుగారు ఇంటికొచ్చి 'పద పద! ఒహాయో వెళ్ళాలి!' అని తెగ తొందర పెట్టేసారు. 'ఒకసారి అటు చూసి చెప్పు' అని కిటికీ వైపు చూపించా. మంచు కుప్పలు కుప్పలుగా పేరుకుపోయింది.... పైగా సన్నగా పడుతోంది కూడా. 'ఇప్పుడు నీకు ఒహాయో అవసరమా?' అన్నాను.అయినాసరే....'చెప్పాకదా! చాల ఇంపార్టెంట్ పని. ఇవాళ అయిపోవాలి అంతే! పద త్వరగా' అని హడావిడిగా బయలుదేరదీసాడు! మరి పట్టువదలని విక్రమార్కులు కదా ఏంచేస్తాం! ఇక ఎన్ని చెప్పినా ఇంతే...తాను పట్టిన కుందేలుకి పది కాళ్ళు అనే రకం కదా! అని ఇక బయలుదేరా!</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">సుమారు మూడున్నరగంటల ప్రయాణం.అక్కడికి ఏడున్నరలోగా చేరాలి అని ఒక డొక్కు టార్గెట్ మళ్లీ మాకు! అసలే ముందురోజు రాత్రి అంతా మంచు కురిసింది.రోడ్లు సరిగ్గా క్లీన్ చేయలేదు.గడ్డగట్టిన ఐస్ రోడ్డుకి అతుక్కుపోయింది.అది చాల ప్రమాదకరం.కార్లు ఈసీగా 'స్కిడ్' అయిపోతాయ్. నాకు గుండె పీచుపీచుమంటోంది.అయినా సరే మా చందుగారి ఆజ్ఞల మీద నోరుమూసుకుని కూర్చున్నా. మా ఇంటినించి 'ఫ్రీవే' మీదకి ఎక్కుతున్నప్పుడు 'రాంప్' మీద ఒకసారి కార్ స్కిడ్ అయింది.కాసేపు అటు ఇటు ఊగుతూ డిస్కో చేసింది.'మొదలయ్యింది దేవుడా! ఇప్పుడే కదా స్టార్ట్ అయ్యింది అప్పుడేనా? కొంచెం గాప్ ఇవ్వు స్వామీ!!' అని దేవుడ్ని వేడుకున్నా. నా మాట ఆలకించాడేమో కొద్ది దూరం మాములుగానే కొంచెం కొంచెం జారుకుంటూ...అలా...అలా వెళుతూ ఉన్నాం.</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ఇక కాసేపటికి భయంకరంగా మంచు కురవడం మొదలుపెట్టింది. మా ముందున్న కారు,వెనక కారు తప్ప నాకు ఇంకేం కనిపించట్లేదు.దూరంగా ఉన్న బ్రిడ్జి...పక్కన ఉన్న ఇంకో రోడ్డు..దానిమీద వెహికల్స్.....ఏమి కనిపించట్లేదు. నల్లటి రోడ్డు....దాని మీద ఉండే తెల్ల గీతలు ఏమి కనపడకుండా అలుక్కుపోయాయి మంచుతో!'చందు ఇప్పుడు ఇంత వైలెన్స్ తో కూడిన జర్నీ అవసరమా?' అని బిక్కమొహం వేసి అడిగా! 'నేను ఇలాంటి క్లైమేట్లో న్యూయార్క్ దాకా డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వెళ్ళా! ఏంపర్లేదు! నువ్వు కంగారు పడకు....నన్ను కంగారు పెట్టకు' అని రిప్లై వచ్చింది. సర్లే అసలే టెన్షన్లో ఉన్నాడు...మధ్యలో నేనెందుకు కదిలించుకుని మరీ తిట్లు తినడం అని ఊరుకున్నా. ఇక కొద్దిసేపటికి రోడ్డు మీద మంచు అంతా గాలికి పైకి లేస్తూ చక్కర్లు కొట్టసాగింది....నాకైతే ఆకాశంలో....మేఘాల్లో తేలిపోతున్న ఫీలింగ్. కార్లో ఉన్నానో....ఫ్లైట్లో ఉన్నానో ఒక నిమిషం అర్ధం కాలేదు.ఇక ఈ మంచుగాలి దెబ్బకి ముందున్న రోడ్డు....కారు కూడా కనిపించట్లేదు.కారు మధ్య మధ్యలో జర్రు జర్రు అని జారుతోంది.....పక్కనేమో దయ్యాల్లాగా ఇంతింత ట్రక్కులు యమా ఫాస్టుగా వెళుతూ తట్టెడు మంచు మా మొహం మీద కొట్టి పోతున్నాయ్. అలాగే కనిపించని రోడ్డుమీద.... కనిపించని కార్ల మధ్య.....మంచుకి ఎదురీదుతూ మా విక్రమార్కుడు ముందుకు సాగిపోతున్నాడు.</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSoKcioc_Vl21FT1mo5j_Kdvp7M-Ww5pbJD8QzE9Bxb6qgs7aoneQ" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="219" src="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSoKcioc_Vl21FT1mo5j_Kdvp7M-Ww5pbJD8QzE9Bxb6qgs7aoneQ" width="320" /></a></div>ఇంతలో ఒక రెస్ట్ ఏరియా వచ్చింది.చందుని అక్కడ ఆపమని చెప్పా. 'స్టార్బక్స్ లో ఒక కాఫీ తాగి అపుడు కంటిన్యు అవుదాం' అని చెప్పా. సరే అన్నాడు.అసలు నా ఉద్దేశం....ఆ కాఫీ తాగే టైమ్లో ఎలాగైనా మనసు మార్చి కారు వెనక్కి తిప్పించేద్దామని.సరే కాఫీ తీసుకున్నాం. కాసేపు కూర్చుని తాగుదాం చందు అంటే.....'టైం వేస్ట్ వెళుతూ తాగొచ్చు కదా పద!' అన్నాడు.'అది కాదు చందు...ఇప్పుడు ఎందుకు చెప్పు ప్రాణాలకు తెగించి ఒహాయో వెళ్ళడం అంత అవసరమా?? చూడు ఎంత డేంజరస్గా ఉందో! నా మాట విను చందు.రేపు పొద్దున్న బయలుదేరదాం.ప్లీజ్' అన్నా. 'సరే! ఇంకో టెన్ మైల్స్ చూసి....అప్పటికి ఇలాగే ఉంటె వెనక్కి తిరుగుదాం లే. సరేనా!' అన్నాడు.హమ్మయ్య ఏదో గుడ్డిలో మెల్ల అని ఊపిరి పీల్చుకున్నా.కాని నా ఆనందం ఎంతో సేపు నిలవలేదు. బైటికి రాగానే మంచు కురవడం చాలా తగ్గిపోయింది(ఈ దేశంలో ఇంతే! ఎప్పుడు ఏది జరుగుతుందో ఎవరు చెప్పలేరు).నావంక ఒక చూపు చూసి....ఒక నవ్వు విసిరి...ఇక కారు తీసి ఝామ్మంటూ దూసుకుపోయాడు మా విక్రమార్కుడు.</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">'సర్లే! ఏంచేస్తాం!'అని ఊరుకున్నా.ఒక అరగంట ప్రయాణం బానే సాగింది.మళ్లీ మొదలైంది గాలితో కూడిన మంచు.నేను 'దేవుడా! దేవుడా!' అనుకుంటూ కూర్చున్నా. అంతే! ధడేల్మని పెద్ద శబ్దం! మా కార్ బాగా స్కిడ్ అయ్యి ...జుయ్ జుయ్... అని జారుకుంటూ వెళ్లి డివైడర్ కి గుద్దుకుంది. కార్ అస్సలు కంట్రోల్ అవ్వడంలేదు.చందు కార్ ని డివైడర్ కి దూరంగా తేవడానికి శతవిధాల ప్రయత్నిస్తున్నాడు.కాని అది రానంటోంది. దానికి డివైడర్ బాగా నచ్చినట్టుంది....మాటిమాటికి దానిదగ్గరకి వెళ్ళడం.... చందునేమో.... 'ఒద్దమ్మా! అలా ఇందులాగా గోల చేయకూడదు....మాట వినాలి....ఇలా వచ్చేయ్ రోడ్డు మీదకి' అని బ్రతిమిలాడటం. ఇలా కారుని బ్రతిమిలాడి... లాడి... అప్పుడు రోడ్డుమీదకి తెచ్చాడు.ఈలోగా నా పైప్రాణాలు పైనే పోయాయి. అసలు ఇదే ప్రధమం నా లైఫ్లో.ఎన్ని ప్రయాణాలు చేసానో! ఊటీలో ఒకసారి భయపడ్డా కానీ ఇది టూమచ్! నేను కార్ హాండిల్ని,ఆర్మ్ రెస్ట్ని గాట్టిగా పట్టుకుని కూర్చున్నా.అరవలేదు.... కరవలేదు.... అసలు షాక్ తిన్నా! చందు మాత్రం ఏమి జరగనట్టు చిద్విలాసంగా డ్రైవింగ్ కొనసాగించాడు. 'భయపడ్డావా?' అన్నాడు.దానికి సమాధానం చెప్పే సీన్ కూడా లేదు నాకు.</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSipVoWyB9szB0PU_JJ1miZD85qqFyNdwqXXG_GIiqDKzu5_UZBDA" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSipVoWyB9szB0PU_JJ1miZD85qqFyNdwqXXG_GIiqDKzu5_UZBDA" /></a></div>ఒక పావుగంటకి తేరుకున్నానో లేదో....ఇంకో సంఘటన.చాలా మంది కాప్స్ ఉన్నారు.ఏమిటా అని చూస్తే....పెద్ద ట్రక్కు స్కిడ్ అయ్యి డివైడర్ కి గుద్దుకుని దాన్లోనించి దూసుకెళ్ళి పక్కనున్న రోడ్లోకి వెళ్ళిపోయింది.ఆ అడ్డం తిరిగిన ట్రక్కుకి గుద్దుకుని రెండు కార్లు నుజ్జునుజ్జు! నేను మళ్లీ....'కేవ్వ్వ్!!' కాని అప్పటికే సగం పైగా దూరం వచ్చేసాం. ఇక వెనుదిరిగే ప్రసక్తే లేదు.అదీ మా విక్రమార్కుల వారు అస్సలు ససేమీరా.అలాగే ఆ మంచులో....మా కారుతో ఈదుకుంటూ మేము చేరవలసిన గమ్యం చేరాము.కాని ఈ మధ్యలో ఎన్ని ఆక్సిడెంట్లో! పక్కకి స్కిడ్ అయి జారిపోయిన ట్రక్కులు,కార్లు,మంచులో ఇరుక్కుపోయిన కార్లు....వాళ్లకి సహాయం చేస్తూ కాప్ కార్స్...అబ్బబ్బ! ఎన్ని దృస్యాలో!! ఇక ఒహాయోలో చూడాల్సిన పని చూసుకుని....సరిగ్గా గంటకి తిరుగు ప్రయాణం మొదలుపెట్టాం.అప్పుడు సమయం రాత్రి తొమ్మిది.</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ఒహాయో అంతా విపరీతంగా మంచు కురుస్తోంది.ఇక చేసేది లేక అలాగే మెల్లగా జారుకుంటూ.... జారుకుంటూ.... వెళుతూ ఉన్నాం.ఈలోగా ఆకలేసి బర్గర్కింగ్ లో కాస్త మేత మేసి.... మళ్లీ మా మంచు ప్రయాణం మొదలు పెట్టాం. ఒక గంట బానే జరిగింది.కాని పెద్ద పెద్ద ట్రక్కులు.....అస్సలు రూల్సు పాడులేకుండా ఆ మంచులో డెబ్బై మీద రయ్యిన దూసుకెళుతున్నాయ్. అటు-ఇటు ట్రక్కులు...మధ్యలో మేము! నేనైతే వాటిని ఎన్ని తిట్టుకున్నానో! ఆ లాస్ట్ లేన్లో కదా అవి ఉండాల్సింది...ఇష్టం వచ్చినట్టు పోనిస్తున్నారు వెధవలు! ఈలోగా ట్రాఫిక్ జామ్. 'ఛి జీవితం! ఏది సవ్యంగా జరగదు' అనుకున్నా.అలా అరగంట గోళ్ళు గిల్లుకుంటూ కూర్చుంటే అప్పుడు ట్రాఫిక్ క్లియర్ చేసారు. తీరా చూస్తె కొద్ది దూరంలో ఆక్సిడెంట్.అందుకే ట్రాఫిక్ జామ్. నాలుగు ట్రక్కులు ఒకదానికి ఒకటి గుద్దుకున్నాయ్. చివరి ట్రక్....ముందు ట్రక్ నుజ్జు,నుజ్జు అయిపోయాయి.మధ్యలోవి గుడ్డిలో మెల్లలాగా బ్రతికి బైటపడ్డాయి.కళ్ళు నెత్తికి ఎక్కి మంచులో అంత స్పీడుతో పొతే అంతే మరి! కాని అదృష్టం....ఎవరికీ ఏమి కాలేదు.</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>'సరేలే! జాగ్రత్తగా పోనివ్వు చందు ఇంకా రెండున్నర గంటల జర్నీ బాకీ' అన్నాను. 'ఏముందిలే....అయిపోతుంది' అన్నాడు చందు.ఒక్క ఐదునిమిషాలు గడిచిందో లేదో....మా ముందు వెళుతున్న ట్రక్ సడన్ గా స్కిడ్ అయింది. జర్రుమని జారుకుంటూ పక్కకు వెళ్ళిపోయి అడ్డం తిరిగేసింది.దాని వెనకాలే మేము ఉన్నాం.నాకు గుండె ఆగిపోయింది ఒక్క క్షణం.ఏముంది మేము వెళ్లి దానికి గుద్దుకోవడమే తరువాయి! అక్కడ మాకు కనీసం బ్రేక్ వేయడానికి కూడా లేదు. ఆ ట్రక్కు తోక వచ్చి మా కారుని గుద్దినా చాలు. నేను 'చందూ' అని పెద్దగా అరిచా. 'టెన్షన్ పడకు..ఏం కాదు...టెన్షన్ పడకు' అని చాలా ధైర్యంగా,చాకచక్యంతో ఆ ట్రక్కు వెనకగుండా ఉన్న కొంచెం రోడ్డులో జాగ్రత్తగా కారు పోనిచ్చాడు చందు....ఎలాగైతేనేం బైటపడ్డాం!!మా వెనకాల వెహికల్స్ అన్ని ఆగిపోయాయి.ట్రక్కు రోడ్డుక్కి అడ్డం తిరిగిపోయింది.త్రుటిలో ఎంత పెద్ద ప్రమాదం తప్పించుకున్నామో ఊహించుకుంటే ఇప్పటికీ గుండె గుభేలుమంటోంది.నాకైతే ఏడుపొచ్చేసింది! కళ్ళముందు అసలు అంత నారో ఎస్కేప్! దేవుడా! చాలాసేపటికి కానీ మామూలు కాలేకపోయా.పాపం ఆ ట్రక్కు డ్రైవర్ కి ఏమి కాకుండా ఉంటె బాగుండు! :(</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><a href="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT77kBfxqwRpNYCyp5hWna-NtXxZwxFkVZ0goTLbaHGZADO-smF" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT77kBfxqwRpNYCyp5hWna-NtXxZwxFkVZ0goTLbaHGZADO-smF" /></a>చందు మాత్రం.....తదేక దీక్షతో...ఇవేమీ పట్టించుకోకుండా ఒక తపస్సులాగా అలా కార్ డ్రైవ్ చేసుకుంటూ తీసుకోచ్చేసాడు.ఇంచుమించు పదిగంటలు ఆపకుండా డ్రైవ్ చేసాడు. నాకు మళ్లీ మా ఇంటి మొహం చూస్తానని కూడా అనుకోలేదు.అంత భయమేసింది ఆ ఆక్సిడెంట్లు చూసి.... ఒక తొమ్మిది గంటలు......నిర్విరామ హాలీవుడ్ థ్రిల్లర్+హర్రర్ మూవీ చూసిన ఫీలింగ్!!</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">చావు అంటే ఇన్నాళ్ళు నేను పెద్ద లెక్కచేసేదాన్ని కాదు! కాని అంత దగ్గరగా చూసాక మొదటిసారి ప్రాణభీతి కలిగింది :))</div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div style="text-align: left;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">దీనివలన తెలిసిన నీతి ఏంటయ్యా అంటే....ఎంత ముఖ్యమైన పనులు ఉన్నా....కొంపలు మునిగిపోతున్నా.....ఊళ్లు కొట్టుకుపోతున్నా..... ఎప్పుడు మంచులో దూర ప్రయాణాలు పెట్టుకోకూడదు అని :D</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-953961911546200766?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-58467053378687082652011-02-14T10:39:00.003-05:002011-02-14T14:39:57.485-05:00ఎంతో మజాలంటా....చాక్లేట్ లోకమంటా......<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">డైరీమిల్క్ యాడ్ ఒకటి గుర్తుందా??<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRwML5rnoDDzNSqvJXulFhB2maUeOCkw_CqGaV-GbxnieWtJncAOg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRwML5rnoDDzNSqvJXulFhB2maUeOCkw_CqGaV-GbxnieWtJncAOg" /></a></div>'ఎంతో మజాలంటా! డైరీమిల్క్ ప్రపంచమంటా....డైరీ మిల్క్ పక్షులు...డైరీ మిల్క్ చెట్లు....' అనుకుంటూ ఒక యానిమేషన్ యాడ్ వచ్చేది....అలాగే ఉంది ప్రస్తుతం నా పరిస్థితి<img alt="big grin" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/4.gif" />....కానీ నా సాంగ్ ఏమో....'ఎంతో మజాలంటా! హర్షీస్ ప్రపంచమంటా....రీసీస్ పక్షులు...గోడైవా చెట్లు....' ఇలా పాడుకుంటున్నా......నిన్నటి నా దినచర్య ఒకసారి పరిశీలిస్తే ఇది అర్ధమయిపోతుంది.....పొద్దున్నే బ్రేక్ ఫాస్ట్ తోపాటు ఒక చాక్లెట్.....నెక్స్ట్ ఇంటిపని మొదలుపెట్టే ముందు....అది అయిపోయాక ఒకటి.తర్వాత వంట ప్రోగ్రాం మొదలు పెట్టె ముందు ఒకటి.....అది అవ్వగానే అలిసిపోతాం కదా..అప్పుడు ఇంకో చాక్లెట్....సరే ఇంతలో చందు వచ్చేస్తాడు....మరీ ఇన్ని చాక్లెట్లు తిన్నా అని తెలిస్తే ఎలా?? అందుకని అప్పుడు మాత్రం బుద్దిమంతురాలిలాగా ఉండి లంచ్ అవ్వగానే చందు అటు వెళ్ళగానే మళ్లీ ఇంకో చాక్లెట్(మరి లంచ్ తరువాత తీపి తినాలి కదా<img alt="winking" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/3.gif" />)...తరువాత కాసేపు బ్లాగులు చూడటం...అలా ఒక గంట గడిచిపోతుందా కాసిని చాక్లెట్లు తినాలనిపిస్తుంది కానీ ఎక్కువ తినకూడదు కదా అందుకని ఒకేఒక్క చాక్లెట్ తినేసి....ఏదో ఒక పుస్తకం పట్టుకుని కూర్చుంటా.....ఇక సాయంత్రం చందు రాగానే...'ఒక చాక్లెట్ తింటా చందు....' అంటే....'తిను ఇందు...నీకోసమేగా తెచ్చింది తిను...' అంటాడు...అప్పుడు అధికారికంగా ఇంకోటి అన్నమాట<img alt="winking" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/3.gif" />....మళ్లీ రాత్రి డిన్నర్ అయ్యాక....'ఇంకొక్కటి తింటా చందు' అంటాను....'సరే..ఇక ఇదే ఇవాల్టికి లాస్ట్' అంటాడు....<img alt="big grin" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/4.gif" /> అని ఒక నవ్వు నవ్వి ఒక చాక్లెట్ తినేస్తా....అదన్నమాట సంగతి.....హ్హహ్హహ్హా!!<br /><br />అసలు నాకు ఈ చాక్లెట్ల పిచ్చి ఎలా మొదలయిందా అని తీవ్రంగా ఆలోచిస్తే కొన్ని నిజాలు బైటపడ్డాయి.....చిన్నపుడు నాకు చాక్లెట్లంటే చిరాకు...తీపి అస్సలు పడదు....ఎంతసేపటికి లేస్ చిప్స్,కుర్కురే,హల్దిరామ్స్ మూంగ్ దాల్,... ఇలా హాట్ యే గాని చాక్లెట్లు,బిస్కత్తులు,పిప్పరుమెంటు బిళ్ళలు....లాంటివి అంతగా తిన్న దాఖలాలు లేవు.....ఏదో పుట్టినరోజున బిల్డప్ కోసం చాక్లెట్లు ఇవ్వడమే కానీ వాటిమీద నాకు ఎప్పుడూ ఇంటరెస్ట్ లేదు...మరి ఎలా వచ్చింది నాకు ఈ చాక్లెట్ పిచ్చి?? ఎలా! హౌ? అని నాలో నేను తెగ కోస్నేలు వేసుకుంటే....బుర్ర లో ఒక మెరుపు మెరిసింది<img alt="idea" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/58.gif" /> మా స్కూల్ లో 'కవిత' అనే ఒక అమ్మాయి ఉండేది.ఆ అమ్మాయి వాళ్ళ అమెరికా బంధువులు తెచ్చే చాక్లెట్ల గురించి మా అందరికీ పెద్ద పెద్ద షోలు వేసి మరీ చెప్పేది.'మా అంకుల్ అమెరికానించి డైరీ మిల్క్ తెచ్చాడే.కానీ నేను దాన్ని టేబుల్ మీద పెట్టేసి మర్చిపోయా.ఒక టూ వీక్స్ తరువాత దాన్ని చూసా.అయినా అది అంతే ఉంది చెక్కు చెదరకుండా! చూసారా! అద్దీ అమెరికా చాక్లెట్లు అంటే' అని తెగ సోది చెప్పేది...బొత్తిగా టీవి జ్ఞానం లేని నేను 'అవునా! నిజామా! అబ్బో!' అనుకునేదాన్ని.అప్పుడు అమెరికా చాక్లెట్లు అంటే క్రేజ్..డైరీ మిల్క్ ఇండియా లో పాన్ షాపు లో కూడా అమ్ముతారని నా చిన్ని బుర్రకి ఆనాడు తట్టలేదు<img alt="I don't know" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/106.gif" />. అమెరికా చాక్లెట్లు బాగుంటాయని...ఎప్పటికైనా అమెరికా వెళ్లి చాక్లెట్ తినాలని ఇలా చాలా చాలా అనేసుకున్నా... :))<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSIfX0vl_D3am4uaPWFN6FWlz1jKw9PaFavBRnjF3cOI33gKpNMqQ" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSIfX0vl_D3am4uaPWFN6FWlz1jKw9PaFavBRnjF3cOI33gKpNMqQ" /></a></div>ఆ తరువాత ఒకసారి డైరీ మిల్క్ మా ఇంటిదగ్గర పచారి షాపు లో చూసా.'అరె! ఇదీ డైరీ మిల్క్ యే...కవిత చెప్పింది దీనిగురించే కదా!!భలే భలే..ఈ షాపు వాడు కూడా అమెరికా చాక్లెట్లు అమ్ముతున్నాడు' అని ఒకటి కొనుక్కుని తిన్నా.....నచ్చింది...మరుసటి రోజూ మళ్లీ వెళ్లి కొనుక్కున్నా..ఇంకా నచ్చింది....అలా రోజూ కొనుక్కుని తింటుంటే మా అమ్మకి విషయం అర్ధమయింది.'చాక్లెట్లు అలా రోజూ తింటే పళ్ళు పుచ్సిపోతాయే...అప్పుడు ఏది తినడానికి ఉండదు' అని తిట్టింది <img alt="worried" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/17.gif" />.'అమ్మో!!! చాక్లేట్లకంటే పళ్ళు ముఖ్యం అనుకున్నా...' కానీ వదలలేకపోయా....అలా మెల్లగా నాకు చాక్లేట్లకి బంధం ఏర్పడింది.మా తమ్ముడి పుట్టినరోజుకి నాన్న పెద్ద కాడ్బరీ చాక్లెట్ బాక్స్ తెచ్చారు.దాంట్లో ఉన్న చాక్లెట్లు అన్నీ తినేసాక అది వాడు జామెట్రీ బాక్స్ గా యూజ్ చేసేవాడు.నాకు అలాంటిది కావాలని ఎంత ఏడ్చానో! మరీ నా పుట్టినరోజు అప్పటికే అయిపోయిన్దాయే!! ఆఖరికి ఒకరోజు దాంట్లో వేపకాయలు అన్నీ పిసికి రసం చేసి అందులో పోశా...వాడు దెబ్బకి దాని జోలికి పోలేదు<img alt="big grin" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/4.gif" />....ఆ బాక్స్ నేను తీసేసుకున్నా.దాన్లో జెమ్స్,చిన్న కాడ్బరీ చాక్లెట్స్ వేసుకునేదాన్ని. అలా చాక్లెట్లు నా జీవితం లో భాగం అయ్యాయి.ఎంతగా అంటే మా నాన్న ఎప్పుడు సరుకులు కొనడానికి వెళ్ళినా రెండు డైరీ మిల్కులు తీసుకురాకుండా ఉండరు.స్వీట్ డాడీ<img alt="batting eyelashes" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/5.gif" /><br /><br /><br />ఇక ఇంజినీరింగ్ లో 'తులసి' అని నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్....దానికి నాకంటే చాక్లెట్ల పిచ్చి ఎక్కువ. దాని బాగ్ లో ఎప్పుడు రెండు,మూడు చాక్లెట్లు ఉండాల్సిందే.క్లాస్ లో ఎవరన్నా చాక్లెట్ తింటే దానికి పెట్టాల్సిందే...నేను దానికీ పోటిగా తయారవడం తో మా ఇద్దరి మధ్య చాక్లెట్ యుద్ధాలు కూడా సంభవించాయి.ఇక ఇలా కాదని..ఒక ఒప్పందానికి వచ్చాం.ఎక్కడ చాక్లెట్ దొరికినా చెరిసగం పంచుకోవాలి అని...అదేదో దొంగలు దొంగతనం చేసాక వాటాలు పంచుకున్నట్లు<img alt="hee hee" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/71.gif" />.చీట్ చేయకూడదు అని రూల్ కూడా పెట్టుకున్నాం<img alt="tongue" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/10.gif" /> అయినా ఎవరికి వారం దొంగచాటుగా చాక్లెట్లు మెక్కేస్తూ ఉండేవాళ్ళం.డైరీ మిల్క్,పెర్క్,మంచ్,మిల్కిబార్,కిట్-కాట్,ఫైవ్ స్టార్,బార్ వన్....ఇంకా డైరీ మిల్క్ లో లభ్యమయ్యే అన్నీ ఫ్లేవర్స్,....అన్నీ వెరైటీస్ టేస్ట్ చేసేసాం....సరదాగా మొదలైనది......వదలలేని స్థితి కి వచ్చింది.చివరికి చందు పరిచయం అయ్యాక తనకీ అర్ధమయింది నా చాక్లెట్ల పిచ్చి....కానీ నా ఇష్టమే వీక్నెస్ అయిపొయింది....ఇక విప్రో ఎక్సామ్స్ అపుడు 'ఇందు నువ్వు ఈ చాప్టర్ ఇవాళ ఫినిష్ చేసేస్తే నీకో చాక్లెట్'......'ఇందు నువ్వు అల్లరి చేయకుండా అన్నం మొత్తం తినేస్తే నీకు పెద్ద చాక్లెట్ కొనిపెడతా' ఇలా సుతిమెత్తని బ్లాక్మైల్స్ కూడా మొదలయ్యాయి<img alt="d'oh" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/40.gif" />....<br /><br />ఇక అమెరికా వచ్చాక....ఎన్నెన్ని చాక్లెట్లో<img alt="dancing" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/69.gif" />....ఆహా! వాల్మార్ట్ కి వెళ్ళినా...క్రోగర్ కి వెళ్ళినా....అదేదో సినిమా లో భానుప్రియ 'కొసరు' అని అడిగినట్టు..నేను కూడా...'చాక్లెట్' అని అడగటం...చేసేది లేక...అవి తీసుకోవడం చందు కి అలవాటయిపోయింది..... అయినా నాకోసమే అన్నట్టు బిల్ కౌంటర్ దగ్గరే పెడతారు<img alt="big grin" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/4.gif" /> ఏంటో వారి అభిమానం.మొన్నటికి మొన్న వేలంటైన్స్ డే సందర్భంగా బోలెడు చాక్లెట్లు మంచి మంచి ప్యాకింగ్ చేసి పెట్టారు.ఇక నేను ఆగుతానా? పట్టుకొచ్చేసా.... హర్షీస్ కిసేస్, ఇంకా మీనియేచార్స్,లింట్ ట్రఫిల్స్.... ఇవి చిన్ని చిన్ని చాక్లెట్స్ కదా....అటు ఇటు వెళుతూ నోట్లో వేసేసుకోవచ్చ్చు అని నా ప్లాన్. నిన్న రాధికా చాట్ లో చెబుతోంది వాళ్ళ ఫ్రెండ్ కి సాంబార్ లో చాక్లెట్ నంజుకోవడం అలవాటు అట<img alt="rolling eyes" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/29.gif" />.నాకు మరీ అంత వైలెంట్ కోరికలు లేవు గాని...ఏదో ...పూటకి మూడు చాక్లెట్ బార్లు తింటే చాలు<img alt="big grin" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/4.gif" /> అంతే.అల్పసంతోషిని కదా!!<br /><br />సరే మరి.నాకు చాక్లెట్ తినే వేళయింది.నా పోస్ట్ చదివి మీకు చాక్లెట్ తినాలనిపించిందా...అసలే ఇవాళ నా బర్త్ డే మరీ!! మీకు బోలెడు చాక్లెట్స్ ఫ్రీ....ఫ్రీ.....ఫ్రీ.... ఇదిగో<a href="http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTBj592eA4SzFi9wVTRi0AEfoWUee_WXlV28fKPMibmsuokgOZfIg"> చాక్లెట్</a> .ఎలా ఉంది ?? యమ్మీ కదా!<img alt="day dreaming" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/105.gif" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-5846705337868708265?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-25004279991611130902011-02-07T09:48:00.000-05:002011-02-07T09:48:12.650-05:00కర కర కాకర<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">కాకరకాయ....ఎంత చేదుగా ఉంటుందో అంత బాగుంటుంది తినడానికి.సాధారణంగా నాకు చేదుగా ఉండేవి ఏవి నచ్చవు.అందుకే టాబ్లెట్లు వేసుకోగానే కక్కేస్తా<img alt="phbbbbt" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/47.gif" />...అలాంటిది చిరు చేదుగా ఉండే కాకరకాయకూర మాత్రం లొట్టలేసుకుంటూ తింటా<img alt="big grin" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/4.gif" />.కాకరకాయతో ఏం చేసినా బాగుంటాయ్ కదా! కాకరకాయ కూర, పులుసు, పచ్చడి,చిప్స్....అబ్బో! ఎన్నెన్నో చేసుకు తినొచ్చు ఈ చేదు కాయతో.<br /><br />రుచి సంగతి పక్కనబెడితే ఆ రూపం చూస్తే నాకు చిన్నపుడు తొండలు,కప్పలు లాంటి సరీసృపాలు గుర్తొచ్చేవి<img alt="sad" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/2.gif" />.కానీ మెల్లగా అలవాటుపడిపోయా.మా ఇంటి ముందు చిన్న పెరడు ఉండేది.అక్కడ ఫెన్సింగ్ మీద కాకర తీగ పాకించేది అమ్మ.దానికి కాసే బుజ్జి బుజ్జి కాకరకాయల వేపుడు కూర ఎంత బాగుంటుందో!<img alt="batting eyelashes" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/5.gif" />నాకులాగే మా తమ్ముడికి కాకరకాయ కూరంటే ఇష్టం.ఐతే వాడికి బంగాళదుంప వేపుడంటే కొంచెం ఎక్కువ ఇష్టమనుకోండి.....కానీ మా అమ్మ చేసే కాకరకాయ పిట్ట కూర మాత్రం అమోఘం.ఆ రుచి మళ్లీ నేను ఎక్కడా చూడలేదు.ఎంతమంది చేసిన కాకరకాయ కూర తిన్నా...అమ్మ చేసే పిట్టకూర ముందు బలాదూర్.పిట్టకూర అంటే...ఏ పావురాన్నో,పిచుకనో పీక పిసికి చంపేసి కాకరకాయ వేసి కూర చేసారనుకునేరు<img alt="shame on you" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/68.gif" />.నేను పక్కా సాత్వికాహారిని....ఏదో సాధుజీవిని.<img alt="happy" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/1.gif" />'పిట్ట' అంటే మనం వాడుకలో అనుకుంటాం కదా....'పిట్టంత ఉన్నాడు'...అది ఇది అని.అలా చిన్నది అనే అర్ధం అన్నమాట.చాలా సన్నగా ముక్కలు తరిగి నూనెలో వేయించి....అలాగే సన్నగా ఉలిపాయాలు తరిగి అవి విడిగా వేయించి....ఆఖరికి రెండు కలిపి ఉప్పు-కారం....కాసింత పంచదార జల్లి దించేసే ఈ పిట్టకూర తింటే నిజ్జంగా జన్మ ధన్యం <img alt="big hug" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/6.gif" /><br /><br /><a href="http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQli_FuIFN9M8k9JZL4iuGOjQtkJooGD0GKuEQ3m9Ra-oAKqdcj" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQli_FuIFN9M8k9JZL4iuGOjQtkJooGD0GKuEQ3m9Ra-oAKqdcj" /></a>ఇక నా ఫ్రెండ్ ఝాన్సీ వాళ్ళ అమ్మగారు నిలవుండే పొడి-కాకరకాయ కూర చేస్తారు.శనగపప్పుల పొడిలో...బాగా వేయించిన కాకరకాయ ముక్కలు వేసి చేసే ఈ కూర కనీసం పది-పదిహేను రోజులు ఉంటుంది.అమీర్పేట్ హాస్టల్ లో ఉన్నపుడు నెలకి ఒకసారి ఒక డబ్బాడు కూర చేయించుకుని పట్టుకోచ్చేది ఝాన్సి.అది మూడే మూడు రోజుల్లో ఊదిపారేసేవాళ్ళం మేము <img alt="rolling on the floor" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/24.gif" />. ఇక కాకరకాయ-బెల్లం కూర కూడా కేక.అదీ నేను చేసినది ఐతే బాగా ఇష్టం <img alt="batting eyelashes" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/5.gif" /> కారంగా-తియ్యగా జ్యుసీ గా ఉండే ఈ బెల్లం కూరని వేడి వేడి అన్నంలో నెయ్యి వేసుకుని తింటే స్వర్గం అలా వచ్చి కళ్ళముందు వాలినట్టు ఉంటుంది.<br /><br />కాకరకాయ కారం కూడా భలే ఉంటుందన్డోయ్.ఉల్లిపాయలు నూరి...కాకరకాయ బాగా వేయించి రెండు కలిపి చేసే ఈ కూర కూడా ఒక నాలుగైదు రోజులు నిలవుంటుంది.భలే భలే టేస్టీ గా ఉంటుంది.ఈ కూర చేసినప్పుడు.....నేను ఒక మూడురోజులు ఇంకే కూర చేసినా తినేదాన్ని కాదు.పొద్దున,సాయంత్రం ఇదే వేసుకుని కమ్మగా,హాయిగా తినేసేదాన్ని<img alt="happy" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/1.gif" /><br /><br />ఇక చివరాఖరికి నేను పచ్చి కాకరకాయ కూడా తినడం నేర్చుకున్నా!<img alt="worried" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/17.gif" /> నేను ఎనిమిదో క్లాస్లో ఉన్నపుడు ఎస్.ఎస్.వై లో (యోగ,మెడిటేషన్ నేర్పిస్తారు)చేరాను.అక్కడ పచ్చి కూరగాయ ముక్కలు తినడం నేర్చుకున్నా.పచ్చి కాకరకాయ ముక్కలు చక్రాలు గా కోసిపెట్టేవారు.దానిమీద కాస్త ఉప్పు...ఇంకొంచెం నిమ్మరసం పిండుకుని కళ్ళు మూసుకుని నోట్లో పెట్టేసుకోవడమే.మొదట్లో....ఏడుపోచ్చేది.ఆ తరువాత తినే ఫ్రూట్ సలాడ్ రుచే తెలిసేది కాదు.కానీ రాను రాను అలవాటైపోయింది(తినగ తినగ కాకరకాయ తియ్యన కదా!).ఫ్రూట్ సలాడ్ మీద కాన్సంట్రేషన్ తో ఈ కాకరకాయముక్కలు పెద్దగా పట్టించుకునేదాన్ని కాదు <img alt="tongue" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/10.gif" /><br /><br />ఏంటో కాకరకాయ తలుచుకోగానే నోరూరేస్తోంది.సరే కానీ కాకరకాయ మీద ఒక చిన్న పద్యం ట్రై చేద్దామా!(ఏమన్నా తప్పులున్నా...పద్యం బాగోకపోయినా తిట్టుకోకండి....నేనసలే పద్యాల్లో చాలా వీక్<img alt="big grin" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/4.gif" />)<br /><br /><i>కర కర కాకర కిర కిర కీకర </i><br /><i>కీకర బాకర కాకర కర కర </i><br /><i>కర కాకర..కూర కర కరా...</i><br /><i>కరకర కాకర కీకర కిరకిరా...</i><br /><br />హ్హహ్హహ్హ....<img alt="rolling on the floor" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/24.gif" />ఇంకా నా బ్లాగ్ చదువుతున్నార? పారిపోకుండా? మీరు చాలా సహనవంతులు సుమండీ.....<img alt="day dreaming" src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/mesg/emoticons7/105.gif" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-2500427999161113090?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-36768537327064904012011-01-31T09:00:00.048-05:002011-01-31T09:00:08.728-05:00'యమునా తటిలో'<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;">'<i>యమునా తటిలో</i>'....అనగానే ఎవరు గుర్తొస్తారు? రాధాకృష్ణులే కదా! నల్లని యమున ఒడ్డున....తెల్లని పండువెన్నెల కురుస్తున్న వేళ....చల్లని వేణుగానం చెవులకి సోకుతుంటే.....ఘల్లు..ఘల్లను గోపాలుని మృదుపదసవ్వడి కోసం ఎదురుచూస్తూ.....ఎంతకీ కానరాని నల్లనయ్యకై రాధాదేవి పడే బాధ ఏమని వర్ణింపనూ?? </div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><br /></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_VRjl_2OrWDE/TSYzWI9Xd0I/AAAAAAAACvc/hRdnM_vDy2M/s1600/radharani-feeling-separation-from-lord-krishna.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_VRjl_2OrWDE/TSYzWI9Xd0I/AAAAAAAACvc/hRdnM_vDy2M/s320/radharani-feeling-separation-from-lord-krishna.jpg" width="214" /></a></div>బృందావనంలో....ప్రతి ఆకు-కొమ్మ....పువ్వు-రెమ్మా.....నింగి-నేల.....చీమ-చిలుక కన్నుల్లో ఒత్తులు వేసుకుని ఎదురుచూసేది ఒక్కరికోసమే కదా! మోహనాంగుడు...మురళీధరుడు...లీలామనుషరూపుడు అయిన ఆ మాధవుని కోసమే కదా! మరి మాధవుడు రాకపోతే?? రాధ ఎదురు చూపులు అడవి కాసిన వెన్నెలైపోతే? ఆ భావాలను జయదేవుడు '<i>గీతాగోవిందం</i>'లో ఎన్నో విరహకీర్తనల్లో వర్ణించాడు.....'<i>సావిరహే</i>' కీర్తన అందరికీ తెలిసే ఉంటుంది.<br /><br /><em>" నిందతి చందన ఇందు కిరణమను విందతి ఖేద మధీరం.....</em><br /><em>వ్యాళనిలయ మిళనేన గరళమివ కలయతి మలయ సమీరం....</em><br /><em>మాధవ మనసిజ విశిఖ భయాదివ భావనయా త్వయిలీనా.....</em><br /><em>సావిరహే తవదీనా....సావిరహే తవదీనా....."</em><br /><br />'<i>సావిరహే తవదీన</i>' అంటే తెలుసుకదా....ఈ పాటలో 'నీకై ఎదురుచూస్తున్న రాధ' అని అర్ధం.జయదేవుని అష్టపదులలో నాకు అత్యంత ఇష్టమైనది....కొంచెం కష్టమైనది కూడా ఇదే! మరి అంతే కదా.... కృష్ణుడు లేక రాధ పడుతున్న బాధను వర్ణిస్తూ.....ఆమె చెలి పాడే ఈ గీతం, రాధమనోవేదనను కళ్ళముందు నిలుపుతుంది.ఎంత బాధపడుతున్నదో కదా అనిపిస్తుంది.<br /><br />జయదేవుని పాటల్లో రాధ బాధ ఎంత హృద్యంగా వర్ణించాడో.....అంతే అందంగా ఉంటుంది....ఇంకో విరహ గీతం. ఆ భావాన్ని కళ్ళకు కట్టినట్టు..... రాధాహృదయవాణిని కనిపెట్టినట్టు ఉన్న ఈ పాట కూడా నాకు చాలా చాలా ఇష్టం.ఎడబాటులో ఉన్న వేదన,తపన,వ్యధ,బాధ అన్నీ పొందుపరిచిన ఈ గేయం 'దళపతి' సినిమాలోనిది.ఈ పాటలో ఒకచోట....'పాపం రాధా' అనే వాక్యం వస్తుంది.నాకైతే అది వింటున్నప్పుడల్లా..... 'నిజమే! పాపం కదా! రాధా!' అనిపిస్తుంది.అంతే కాదు పైన చెప్పిన జయదేవుల అష్టపది జ్ఞప్తికి వస్తుంది.</div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><br /></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;">ఈ పాట వినడానికి ఎంత బాగుంటుందో....చూడడానికి అంతే ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది.నది ఒడ్డున చిన్నపిల్లలకి సంగీతం నేర్పిస్తూ శోభన పాడే ఈ గేయం..... ఎంత బాగున్నా....ఒక బాధావీచిక అలా గుండెని తాకి వెళ్ళిపోతుంది.ఇళయరాజా గారి సంగీతం గురించి నేనిప్పుడు మీకు ప్రత్యేకంగా చెప్పక్కర్లేదు.ఇక ఇంత చిన్ని పాట....అంత అందంగా వ్రాసిన 'రాజశ్రీ' గారికి హాట్సాఫ్! డబ్బింగ్ సినిమా అయినా.... శోభన ముఖకవళికలకి అతికినట్టు సరిపోయే లిరిక్స్ వ్రాసారు.మధురమైన ఈ గేయాన్ని మధురాతిమదురంగా ఆలపించారు స్వర్ణలత.</div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><br /></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><b>సాహిత్యం:</b></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><br /></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>యమునా తటిలో నల్లనయ్యకై ఎదురుచూసెనే రాధా!</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>ప్రేమ పొంగులా పసిడి వన్నెలే వాడిపోయెను కాదా!</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i><br /></i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>రేయి గడిచెను....పగలు గడిచెను....మాధవుండు రాలేదే!</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>రాసలీలలా...రాజు-రాణిదే రాగబంధమే లేదే!!</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i><br /></i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>యదుకుమారుడే లేని వేళలో.....వెతలు రగిలెనే రాధ గుండెలో.....</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>పాపం.......రాధా...</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i><br /></i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>యమునా తటిలో నల్లనయ్యకై ఎదురుచూసెనే రాధా!</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i>ప్రేమ పొంగులా పసిడి వన్నెలే వాడిపోయెను కాదా!</i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;"><i><br /></i></div><div style="font-size: 14px; line-height: 25px; margin: 0px;">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</div><br />ఈ పాట వీడియో క్రింద ఇస్తున్నా....చూడండీ....ఎంత బాగుంటుందో!<br />ఇక,ఈ పాట డౌన్లోడ్ లింక్ <a href="http://www.ziddu.com/download/3692574/Dalapati_Yamuna_TatiloFast.MP3.html">ఇక్కడ</a>.(ఇది కొంచెం ఫాస్ట్ గా ఉంటుంది.)<br />స్లో గా ఉన్నది వినాలనుకుంటే <a href="http://www.ziddu.com/download/3692573/Dalapati_Yamuna_TatiloSlow.MP3.html">ఇక్కడ</a><br /><a href="http://www.ziddu.com/download/3692573/Dalapati_Yamuna_TatiloSlow.MP3.html"></a>ఈ పాట ఆన్లైన్లో వినాలనుకుంటే....<a href="http://www.raaga.com/play/?id=1608">ఇక్కడ</a>.<br /><br />ఇక ఈ పాట విడియో....ఇదిగో!<br /><br /><iframe frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/RO148BNNl2U?fs=1" width="425"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-3676853732706490401?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-2792791990888127637.post-75199489679815483562011-01-18T10:25:00.000-05:002011-01-18T10:25:09.930-05:00అద్దం అబధ్ధం చెప్పదు<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_VRjl_2OrWDE/TOVS1iW_g0I/AAAAAAAAClA/qqMCNUJgBYE/s1600/woman-applying-makeup_%257Eu16382855.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_VRjl_2OrWDE/TOVS1iW_g0I/AAAAAAAAClA/qqMCNUJgBYE/s1600/woman-applying-makeup_%257Eu16382855.jpg" /></a></div>పొద్దున్నే అద్దం లో మన మొహం చూసుకుని....ఏదో ఒకటి అనుకుంటాం.ఇలా ఉందే.....అలా ఉందే అని.అలాగే ప్రతి మనిషి తనకి తాను అందంగానే కనిపిస్తాడు.ఇక ఆడవాళ్ళ సంగతి చెప్పక్కర్లేదు.....అలా అని మగవారు దీనికి ఏమి తీసిపోవట్లేదు ఈ మధ్య....కానీ అసలు అందం అంటే ఏమిటి? దీనికి కొలమానం ఏమన్నా ఉందా చెప్మా??<br /><br /><i>'పొడవైన జుట్టు,అందమైన వేళ్ళు,సుతిమెత్తని పాదాలు,పెద్ద పెద్ద కళ్ళు,పాల వంటి మేనిచ్చాయ కలిగిన అమ్మాయిలు.....</i><br /><i>వంకీలు తిరిగిన జుట్టు,తీరైన కనుముక్కు,చక్కని ఒడ్డు-పొడవు,కొంచెం స్టయిల్ కలిగిన అబ్బాయిలు....'</i><br />ఇదేనా అందం కొలబద్ద???<br /><br />నాకు తెలిసిన చాలా మంది అమ్మాయిలు...పౌడర్లు,స్నోలు,లిపిస్టిక్కులు(పోకిరి మహేష్ బాబు డవిలాగులా),ఐలాషులు తెగ వాడేస్తుంటారు.....పొద్దున్నే ఒక రౌండ్ ఫేస్ వాష్ తో కడుగుతారు...స్క్రబ్బరుతో తోముతారు...ఫేస్ క్రీం తో పెయింట్ వేసి.....పౌడర్ తో వార్నిష్ వేస్తారు.....ఇది బేసిక్.ఇక దానికి అప్డేటెడ్ వెర్షన్స్ చాలా ఉంటాయి.చెబితే నమ్మరు కానీ నేను బెంగుళూరు లో ఒకసారి నా ఫ్రెండ్ హాస్టల్ కి తోడు వెళ్ళా.అక్కడ తన రూంమేట్ షాపింగ్ కి రెడీ అవుతోంది.నేను అక్కడ ఉన్న చైర్లో కూర్చున్నా.ఆమె తన కప్ బోర్డు తలుపు తీసింది.నా కళ్ళు తిరిగాయి.ఎన్నెన్ని ఫేస్ వాష్లు,క్రీంలు(డే టైం+నైట్ టైం అట), లోషన్లు, పౌడర్లు, లిప్స్టిక్, లిప్గ్లాస్,ఐబ్రో పెన్సిల్,కాజల్,......వామ్మో! నేను చెప్పలేను.ఒక చిన్న కాస్మెటిక్ దుకాణం పెట్టేసింది.ఇక బైటికివెళ్ళేటప్పుడు ఆ వస్తువులన్నీ ఉపయోగించి అర అంగుళం మందాన మేకప్ కొట్టింది.'అయ్యబాబోయ్!' అనుకున్నా.పగలు చూస్తే పగలే కల్లోకొచ్చి దడుచుకునేల ఉంది.ఇంకొంతమంది ఉంటారు.'నేచురల్ కేర్...నేచురల్ కేర్' అని అంటారు.కానీ వారికి మాత్రమె తెలుసు ఏమేం చేస్తున్నారో.ఐబ్రోస్ షేప్ చేయిస్తారు....నేచురల్ అంటారు.ఫేషియల్ చేయిస్తారు... నేచురల్ అంటారు.వాక్సింగ్ చేయిస్తారు నేచురల్ అంటారు.అదేమంటే ఎదుటివారిమీదకి కయ్యిన లేస్తారు. ఇదేమి నేచురలో!<br /><br />ఇక అబ్బాయిలు....ఈ మధ్య బ్యూటి సెలూన్స్ లో వీరి హడావిడి ఎక్కువైపోతోంది.అమ్మాయిలకి మల్లె వీరు ఫేషియల్స్ గట్రా చేయిస్తున్నారు.ట్రీట్మెంట్లు తీసుకుంటున్నారు.'అనూస్ ఫేస్ పాక్' అమ్మాయిలకంటే అబ్బాయిలే ఎక్కువ వాడుతున్నారట.అదీ కాక ఈమధ్య వీరికోసం కొత్తగా మగవారి ఫేస్ క్రీమ్స్ కూడా వచ్చాయి. కానీ వీరిని ఒకరకంగా ఒప్పుకోవచ్చు.కేవలం స్కిన్ కేర్ వరకు ఆపేస్తారు.అంతే కానీ....కళ్ళ నించి పళ్ళ దాకా పట్టించుకునే సహనం వీరికి ఉండదు.అబ్బాయిలు లిప్స్టిక్లు,ఐలాష్లూ వేసుకునే విపరీతాలు ఇప్పటిదాకా నాకైతే కంటపడలేదు.కానీ వీరు కండలకోసం జిమ్ముల చుట్టు మాత్రం తెగ తిరుగుతారు.హ హ హ! అలాగే కొత్త కొత్త హెయిర్ స్టయిల్స్ ట్రై చేస్తుంటారు.షర్టు మీద షర్టు...బ్రాండెడ్ షూస్....కాస్ట్లీ పర్ఫ్యుం.....ట్రెండీ వాచ్.....ఇదీ వారి స్టయిల్ మంత్రా.కానీ అమ్మాయిలు సాధారణంగా బ్రాండ్ల జోలికి పోరు.'టాప్ టు టో' అన్నీ మాచింగ్ కావాలి.అందుకోసం ఎంత శోధన అయినా చేస్తారు.<br /><br />గ్లామర్ ప్రపంచమైన సినిమా రంగంలో...అందానికే అగ్రస్థానం అయినా....అభినయం లేని అందమైన మొహాలను ఎన్నిసార్లు తిప్పికోట్టలేదు? ఆత్మవిశ్వాసం,పట్టుదల,శ్రమ లేకుండా...కేవలం అందం మీద కొట్టుకొచ్చిన వారు ఎవరైనా ఉన్నారా ఈ ప్రపంచంలో? అందం అనేది ప్రాధమిక గుర్తింపు మాత్రమె.ఆ గుర్తింపుని పది కాలాలపాటు నిలబెట్టేది చక్కని వ్యక్తిత్వం.అయినా శాశ్వతం కానీ అందం కోసం పాట్లు పడి...దాన్ని శాశ్వతంగా చేసుకోవాలని తాపత్రయపడి....ఎందుకో ఇంత ప్రాకులాడతారు??<br /><br />ఎన్ని రకాలుగా దేహాన్ని అలంకరించినా.....మన అందం ప్రతిఫలించేది మనం చేసే పనిలోనే అని గుర్తించరు చాలా మంది.అందమైన వ్యక్తిత్వం ముందు ఎటువంటి అవకరమైనా కనపడదు.నోటికి వచ్చినది మాట్లాడేవాళ్ళు.....బైటికి సైలెంట్ గా కనిపించి లోపల వైలెంట్ గా ఆలోచించేవాళ్ళు.....తాము అందంగా వుంటాం అని ఫీల్ అయిపోతు...ఏది చేసినా చెల్లుతుంది అనుకునే వాళ్ళు.....ఒక్కసారి అద్దం ముందుకెళ్ళి తాము ఉన్నంత అందంగా తమ మనసు ఉందా అని అడగగలరా?? అద్దం అబధ్ధం చెప్పదు.అది ముఖానికైనా,మనసుకైనా అద్దమే.అందులో కనిపించేది మన ప్రతిబింబమే.అందం అనేది చూసే మనిషిలో కాక అతని నడవడికలో,ప్రవర్తనలో,బుద్ధిలో ఉంటుంది. గొప్ప గొప్ప వాళ్ళలో అందగాళ్ళు చాలా తక్కువమంది.కాని ఎందుకో చాలా మంది మనిషి అందాన్ని బట్టి అతన్ని /ఆమెని బేరీజు వేస్తారు.<br /><br />ఈమధ్య ఒక అమ్మాయితో మాట్లాడా!ముందు చాలా మంచి అమ్మాయి అనే అభిప్రాయం కలిగింది నాకు. తనకి బ్యూటి కాన్షియస్ చాలా ఎక్కువనుకుంటా.....సరేలే....ఈరోజుల్లో లేనిది ఎవరికీ అనుకున్నా!! కానీ రాను రాను....తన ప్రవర్తనలో తేడా అర్ధమయింది.తను మాత్రమె అందంగా ఉంటుంది అని....ఇతరులు తనకన్నా లీస్ట్ అన్నట్లు ఉంటాయ్ తన మాటలు.నాకు తెలిసిన ఇంకో అమ్మాయి గురించి...ఆమె అవకరాల గురించి చాలా హేళనగా మాట్లాడిన తరువాత నాకు అర్ధమయింది....ఈ అమ్మాయి చూసినంత అందంగా మాత్రం లేదు.....పైకి ఎలా ఉంటేనేం....మనసంతా కుళ్లే అని! నా ప్రాధమిక అంచనా తప్పైనందుకు బాధగా ఉన్నా...తన అసలు రూపం బైటపడ్డందుకు ఒకింత సంతోషంగానూ ఉంది.అలాంటివారికి దూరంగా ఉండొచ్చు కదా! :)<br /><br />తను ఈ బ్లాగ్ చదువుతుందో లేదో కానీ...ఒక్కటే చెప్పాలనుకున్నా....బాహ్యసౌందర్య వెలుగు ఒక్క క్షణకాలం మాత్రమె. అంతఃసౌందర్యం శాశ్వతం. అది ఏ పౌడర్లకు,క్రీములకు దొరకని చిరునామా :)<br /><br />హ్మ్!! ఈ టపాతో నేను అర్ధసెంచురీ చేశా! గంగూలీ సెంచురీ కొట్టినంత ఆనందంగా ఉంది.ఐదు నెలల్లో...ఐదుపదుల టపాలు రాసానంటే నమ్మబుద్దవడంలేదు!! బెరుకు బెరుకుగా.....ఏమి రాయాలో...ఏమి రాయకూడదో తెలియక....ఏదో తప్పటడుగులతో బ్లాగ్ మొదలెట్టిన నేను....ఇన్ని రోజులు దాన్ని కొనసాగిస్తా అని కల్లో కూడా అనుకోలేదు.మీ అందరి ప్రోత్సాహం,ఆదరణ లేకపోతె ఇది సాధ్యమయ్యేదే కాదు.ఇలాగే మీ అందరి ఆదరాభిమానాలతో...సంవత్సరం అయ్యేలోగా సెంచురీ కొట్టేయాలని నా బ్లాగ్ని ఆశీర్వదించేయండే! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2792791990888127637-7519948967981548356?l=vennelasantakam.blogspot.com' alt='' /></div>ఇందుhttp://www.blogger.com/profile/14041694846014288930noreply@blogger.com